Dean Potter was een klimmer die als geen ander de extreemste uitdagingen opzocht. Niet omdat het hem aan doodsangst ontbrak, maar omdat hij die keer op keer wilden overwinnen.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
In 2019 won Free Solo de Oscar voor beste documentaire. In de adembenemende film volgen we de poging van klimmer Alex Honnold om als eerste alleen en zonder zekering (‘free solo’) de beruchte wand van de meer dan 900 meter hoge steile rots El Capitan in het Yosemite National Park te beklimmen.
Honnold, binnen de klimwereld een buitencategorie talent, kennelijk zonder een spoortje angst geboren, was zeker niet de eerste die droomde van El Capitan. Een generatie voor Honnold was Dean Potter de grootste klimmer van zijn tijd. In tegenstelling tot Honnold was Potter altijd wél in gevecht met zijn angst om te vallen.
Potter zocht zijn uitdagingen niet alleen in extreme klimpartijen, deels zonder zekering, maar hij pionierde ook in highlinen (zonder valnet op een koord tussen rotsen balanceren) en basejumpen (parachutespringen vanaf hoge punten). Hij werd als de grootste durfal van allemaal voortdurend gevolgd door camera’s, waardoor zijn hele klimleven te volgen is in de fascinerende vierdelige documentaireserie The Dark Wizard.
Honnold speelt ook een rol in de serie, aangezien Potter de vrije beklimming van El Capitan ook op zijn verlanglijst had staan. Hij zag al snel dat Honnold een jong supertalent was, dat hem op die gedroomde steile wand voorbij ging streven. Wellicht, is de suggestie, ging Potter daarna steeds grotere risico’s nemen, onder meer met het zogeheten wingsuit, waarbij een bekimming wordt gevolgd door een basejump in een speciaal pak dat het lichaamsoppervlak vergroot.
Een vlucht van vele honderden meters met idioot hoge snelheden eindigde dan met een parachutesprong. Er waren niet heel veel mensen die dit in hun hoofd haalden, al was het maar omdat een aanzienlijk percentage van degenen die het er wel op waagden uiteindelijk te pletter viel.
The Dark Wizard (zoals Potter in zijn tijd werd genoemd door zijn bewonderaars) stelt de indringende vraag wat Potter bezielde. Met behulp van getuigenissen van vrienden en zijn eigen dagboeken wordt een beeld geschetst van een man die zijn depressies door steeds nieuwe uitdagingen voor wilde blijven. De overwinning op de angst leverde de broodnodige adrenaline op; elke krankzinnige klim eindigde met een oerkreet, die nooit helemaal verlossing bracht. Het was een manier van leven die naar een onvermijdelijk einde leek te voeren; dit is een serie die uitsluitend met klamme handen bekeken kan worden.
Tegelijkertijd is The Dark Wizard een boeiend portret van de tegencultuur die de wereld van de klimmers in Yosemite (niet ver van San Francisco) vormde, altijd in strijd met de autoriteiten in de vorm van parkwachters. Klimmen mocht, maar basejumpen was verboden, dus toen Potter met een parachute ging klimmen wist hij dat elke val hem onmiddellijk op verboden terrein zou brengen.
De serie staat ook stil bij de schimmige commerciële kant van extreme sporten, waarbij grote buitensportmerken jonge helden inlijven die voor het oog van de camera onverantwoorde risico’s nemen. Niemand kon Dean Potter volgen in de keuzes die hij maakte, al was het maar omdat hij zich in zijn duistere perioden terugtrok uit de wereld, op zoek naar een volgende uitdaging. Die hem uiteindelijk, stap voor stap, dichter bij die laatste val zou brengen.
★★★★☆
Documentaire
Vierdelige serie van Peter Mortimer en Nick Rosen
Te zien op HBO Max.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant