Tarek Mansour is topman van platform Kalshi, waar gebruikers kunnen gokken op de uitkomsten van gebeurtenissen, van de Tour de France tot het weer van morgen. Mansour voert een bitter gevecht met de oprichter van zijn grote rivaal Polymarket.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
De fotograaf die in 2021 door The Wall Street Journal op pad werd gestuurd om een portret te schieten van Tarek Mansour, medeoprichter van Kalshi, had geen makkelijke missie. Techbazen zijn zelden fotogeniek, en Mansour vormt daarop geen uitzondering. Om toch een spannend beeld te krijgen, zette de fotograaf Mansour aan de rand van een weg. Van langsrijdende auto’s zijn alleen de vage contouren te zien. Het lijkt alsof de topman zijn leven waagt in druk verkeer.
De symboliek kan niemand ontgaan. Want Mansour (30) bevindt zich midden in een van de wervelendste onlinetrends. Miljoenen mensen proberen via websites als Kalshi schathemeltjerijk te worden door te speculeren op de uitkomst van gebeurtenissen, of dat nou een voetbalwedstrijd is of de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2028. Ze mogen slechts 1 dollar inzetten, en alleen ‘ja’ of ‘nee’ gokken. Wie niet goed kiest, verliest zijn inzet. De winnaars verdelen de buit.
Op deze voorspellingsmarkten gaan inmiddels miljarden om. Ze zijn niet onomstreden. Toezichthouders op het gokwezen zien niets anders dan een ordinair kansspel, net als een loterij of het paardrennen. Kalshi en concurrenten zien zichzelf liever als een soort effectenbeurs, met voorspellingen in plaats van aandelen.
Het onderscheid heeft vergaande consequenties. Het toezicht op voorspellingsmarkten is beperkt gereguleerd en dus minder streng. Ook de belastingdienst kijkt er anders naar. Gokken op sportwedstrijden is in sommige Amerikaanse staten botweg verboden, Kalshi mag nationaal opereren.
Dat Tarek Mansour Kalshi eerder ziet als een effectenbeurs, is niet zo gek. Hij kreeg het idee toen hij na zijn studie aan het werk ging als effectenhandelaar bij de grote Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs en later bij branchegenoot Citadel.
Bij deze ondernemingen signaleerde Mansour dat hij uit naam van klanten hun geld inzette op basis van hoe hij dacht dat sommige ontwikkelingen zouden uitpakken, van Brexit tot de olieprijzen. Daar ging dan weliswaar een diepgaande analyse aan vooraf, maar uiteindelijk was het ook maar een mening. Een gok die werd vertaald in ‘tastbare’ producten zoals aandelen, opties of termijncontracten die handelaren als Mansour kochten en weer verder konden verhandelen, liefst met dikke winst voor hun klanten.
Maar wat als handelaren geld konden inzetten op een contract waarin de afloop van een gebeurtenis wordt voorspeld? Met dat uitgangspunt zette Mansour in 2018 Kalshi op, samen met Luana Lopes Lara, een in 1996 geboren voormalige ballerina uit Brazilië. Ze ontmoetten elkaar op het Massachusetts Institute of Technology (MIT), een van Amerika’s bekendste kweekvijvers voor techtalent.
De grote doorbraak kwam in 2020, toen Kalshi een officiële vergunning kreeg om te handelen in voorspellingen. De toezichthouder plaatste de onlinemarkt daarmee in het rijtje van beurzen die handelen in termijncontracten, zoals de eeuwenoude Chicago Mercantile Exchange (CME). Futures zijn simpele contracten waarbij een vaste prijs wordt afgesproken voor levering in de toekomst. Dat kan een goed of een aandeel zijn. Valt de prijs van het onderliggende asset hoger uit, dan boekt de koper bij doorverkoop winst.
In 2024 kwam de tweede grote klapper voor Kalshi. Na lang juridisch touwtrekken kreeg het bedrijf toestemming om gebruikers te laten speculeren op de uitkomst van Amerikaanse verkiezingen.
Zo netjes als Kalshi te werk is gegaan, zo hard heeft zijn grote rivaal Polymarket buiten de lijntjes gekleurd. Opgericht in 2020 door Shayne Coplan (28), ontbeerde Polymarket lange tijd een vergunning om zijn diensten in de VS aan te bieden. Coplan omzeilde die hindernis door zijn start-up in Panama te vestigen, een bekende juridische vrijhaven, en toch Amerikaanse gebruikers toe te laten.
Dat Kalshi zich aan de regels hield en Polymarket niet, leidde tot onmin tussen Mansour en Coplan, stelde The New York Times deze week in een lijvig artikel over hun tweestrijd. Die gaat verder dan gezonde concurrentie. ‘Ze kunnen elkaars bloed wel drinken’, aldus een ingewijde. Mansour en Coplan hebben ruzies gehad over merkrechten, elkaars investeerders afgepakt en mekaar voor rotte vis uitgemaakt in de pers.
Het grootste verwijt? Coplan denkt dat Mansour de FBI op zijn dak heeft gestuurd. Bijna letterlijk: een arrestatieteam beukte op een ochtend in 2024 de deur in van Coplans appartement in New York, op zoek naar bewijzen van illegaal gokken op Polymarket. Die verdenkingen hadden juridische adviseurs van Kalshi de federale politie ingefluisterd, aldus The New York Times.
Een woordvoerder van Kalshi spreekt in de krant van ‘een werkelijk bizar peil van paranoia’. Misschien. Maar wellicht lijdt Mansour inmiddels ook aan overmatig wantrouwen jegens Coplan. Dat maakt het moeilijk om te voorspellen hoe deze vete gaat aflopen.
• Tarek Mansour is in 1996 in de VS geboren als zoon van Libanese ouders. Hij studeerde een poosje in Libanon, om in 2014 terug te keren naar de VS om aan het gerenommeerde MIT af te studeren in wiskunde en computerwetenschappen.
• In een korte biografie op de website van Kalshi staat dat Mansour in Libanon meedeed aan skiwedstrijden en jarenlang taekwondo heeft beoefend.
• In zijn vrije tijd leest Mansour anime (Japanse strips) en wiskundige leerboeken, voetbalt en roeit hij en probeert hij nieuwe restaurants in New York uit.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant