Voor de tweede achtereenvolgende keer wint Remco Evenepoel in de Tour de France, dit keer de individuele tijdrit naar Thonon-les-Bains. Zo zet hij zijn tweede plaats in het klassement extra kracht bij.
Het is de wedstrijd van de waarheid. In geen enkele andere discipline van het wielrennen is de renner zo op zichzelf aangewezen als in de individuele tijdrit. Er zijn geen ploeggenoten om achter te schuilen, geen tactiek, er is alleen die klok. Of, zoals geletruidrager Tadej Pogacar het na afloop zegt: ‘Het is rijden van A naar B, en dan zo snel mogelijk.’
In Thonon-les-Bains, waar dinsdag de individuele tijdrit finisht, klinkt de waarheid na 26 kilometer als volgt: Remco Evenepoel kan het snelst tegen de tijd rijden.
Niet dat iemand daar vooraf twijfels over had. Evenepoel is drievoudig wereldkampioen en olympisch kampioen tijdrijden. En dan had hij zondag ook nog eens voor het eerst een rit in lijn gewonnen, boven op Plateau de Solaison. Trillend van emoties vertelde hij na die finish hoe gelukkig hij was met de overwinning.
Het was een nieuw soort winst, klonk het bijna filosofisch. Met aankomst bergop, én door Tadej Pogacar in de sprint te verslaan. De man van wie hij zegt het een eer te vinden dat hij het tegen hem op kan nemen, simpelweg omdat hij hem ziet als de beste renner ooit.
Pogacar is dinsdag, op de nationale Belgische feestdag, de enige die in de buurt kan blijven van de ‘la machine’ zoals de Franse commentatoren Evenepoel tijdens de uitzending dopen. Met 28 seconden verschil eindigt de Sloveen als tweede. Ook die uitslag stond al in de sterren geschreven. De laatste vijf tijdritten in de Tour werden namelijk gewonnen door slechts drie renners: Remco Evenepoel (Gevrey-Chambertin ’24; Caen ’25), Tadej Pogacar (Nice ’24; Peyragudes ’25) en Jonas Vingegaard (Combloux ’23). Die laatste moest zondag de Tour verlaten met een gebroken sleutelbeen na een valpartij en was er dus niet bij aan het Meer van Genève.
Pogacar kan niet anders dan berusten in zijn verlies, al is het de tweede keer deze Tour dat hij door de Belg wordt verslagen. ‘Aan mijn benen lag het niet. Maar Remco is een legende in de tijdrit, tweede worden achter hem is geen schande. En ik wilde geen risico’s nemen in de afdaling.’
De andere klassementsrenners moeten het doen met achterstanden van meer dan een minuut. Paul Seixas geeft 1 minuut 16 toe in zijn eerste individuele tijdrit in de Tour, Isaac del Toro 1 minuut 21. Florian Lipowitz, ploeggenoot van Evenepoel en podiumkandidaat, schuift weg in een bocht en moet opgeven.
In de tijdrit van Évian-les-Bains naar Thonon-les-Bains lijkt Evenepoel een ontketend man, die zonder druk de tijdrit letterlijk aanvalt vanaf de eerste meter. Met de Côte de Larringes, een klim van de tweede categorie van 9,7 kilometer à 4,3 procent, als start, dan een technische afdaling van 7 kilometer, gevolgd door 9 kilometer vlakke weg. Evenepoel: ‘Het was een mooie, maar moeilijke tijdrit.’
De opofferingen van de afgelopen maanden zijn eindelijk beloond. Het vele trainen bergop met zijn nieuwe tijdritfiets, het perfectioneren van het materiaal door zijn team. Daarnaast verloor Evenepoel 4 kilo aan lichaamsgewicht en bleef hij na Luik-Bastenaken-Luik uit competitie, waar zijn concurrenten de Ronde van Zwitserland of de Tour Auvergne Rhône-Alpes reden. Een keuze die genoeg discussie opleverde in eigen land, zeker toen het bij de start van de Tour niet altijd even lekker liep bij de kopman van Red Bull-Bora-hansgrohe.
Nu kan hij, met twee achtereenvolgende ritzeges gescheiden door een rustdag op maandag, met recht zeggen dat het plan heeft gewerkt. ‘Het is ongelooflijk dat ik twee ritten op rij heb gewonnen. Ik moest echt in een wedstrijdritme komen, maar nu ben ik nog fris in deze laatste week. Het is even geleden dat ik op dit niveau heb gezeten. En het is geen geheim dat de moeilijkste ritten op het einde van de Tour zitten.’
In het klassement heeft Evenepoel een voorsprong van ruim twee minuten op nummer drie Isaac del Toro (UAE-Emirates) en drie minuten op nummer vier Paul Seixas (Decathlon-CMA CGM). Maar zijn achterstand op geletruidrager Pogacar telt nog altijd ruim 4,5 minuut. Daarbij moet hij het de komende dagen doen zonder de hulp van de Duitser Florian Lipowitz, vorig jaar nog derde in de Tour en voor de start van de tijdrit op een vijfde plek in het klassement. Evenepoel noemt zijn val ‘een bitterzoete pil’ die hij moet slikken. Hij maakt zich dan ook geen enkele illusie over het nastreven van de gele trui, en heeft daar meer dan vrede mee. De strijd om de tweede plek is dat wat telt.
En dat is niet meer dan logisch, zegt hij in alle interviews die hij in Thonon-les-Bains geeft. ‘Ik kan me voorstellen dat mensen thuis de dominantie van Pogacar saai vinden. Maar zo zie ik het niet. Hij is een superster, en gaat voor een vijfde Tourzege. Dat is echt niet saai. Ik probeer van hem te leren, en vind het opwindend om zijn prestaties van dichtbij te zien.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant