is techredacteur voor de Volkskrant. Ze schrijft onder meer over sociale media en kunstmatige intelligentie.
Een brul stijgt vanuit mijn tenen naar mijn hoofd, waarop zojuist de druppel is geland die mijn groeiende ergernis aan mijn badkamer doet overlopen. Na iedere douchebeurt zet waterdamp zich vast in de beschimmelde krochten van een jengelende afzuiger, om gestaag samen te klitten tot de groteske fungusspetter die iedere keer precies op het midden van mijn kruin uiteenspat.
Een mens kan daar krankzinnig van worden, dat is onder folteraars al sinds de middeleeuwen bekend.
Nu hoor ik u denken: zet een stap naar achteren, maar aangezien ik niet door muren kan lopen wend ik me in mijn badkamer van dwangbuisformaat tot mentaal escapisme. Ik visualiseer de grondleggers van de afzuiglobby in een hiernamaals waarin ze ofwel creperen in een pikdonker nat hol, ofwel naar onaflatend geloei moeten luisteren omdat ze het zelf onmogelijk hebben gemaakt om licht en afzuiging van elkaar los te koppelen.
Dat helpt, een beetje. Tot ik op bezoek ga bij mensen met koophuizen, en blijkt dat men hier zelf voor kiest.
Tuurlijk, ik zie de verdienste van een goed functionerende afzuigkap: een open keuken. Hier wordt de thuiskok niet weggestopt in een adembenemend inferno van knetterende sjalotten, terwijl achter de beschutting van een vuistdikke muur het gezelschap de glazen nog maar eens volschenkt en buldert waar de koteletten blijven.
Een emancipatoir hoogstandje, dat maakt dat een huis met een kleine, bedompte keuken inmiddels nog net niet onbewoonbaar wordt verklaard. Wat bezielde die mensen destijds? De nieuwe huiseigenaren grijpen direct naar de sloopkogel. In een keuken moet worden geleefd, en voor leven is zonlicht en zuurstof nodig. Daar ben ik het mee eens.
Maar het gruis van de doorgebroken muren is nog niet neergedaald of het wonder van de ventilatie creëert verderop een nieuw gedrocht: de natste ruimte van het huis, verstoken van ramen, overgeleverd aan een blind vertrouwen in niet-dimbare inbouwspotjes en een rochelende zuignap voor schimmel en ziekte.
(En voor u begint over ruimtegebrek: leg mij dan het fenomeen inloopdouche uit, niet zelden opgerekt tot formaat landingsbaan.)
Ik stel me voor hoe over een paar decennia een koppel gearmd door het huis loopt. ‘En dan hier de badkamer, nog helemaal origineel jaren twintig’, zegt de robotmakelaar. ‘Die moet er gelijk uit, hoor’, fluisteren de 50-jarige starters in elkaars oor. ‘Geen frisse lucht, geen daglicht... Wat bezielde die mensen?’
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
[En hier de rest van de tekst overheen typen of plakken]
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant