Niet alleen de Formule 3 en Formule 1 komen dit weekeinde in actie op het circuit van Spa-Francorchamps, in de Belgische Ardennen werd ook gestreden in de Formule 2. Ook daar werd zaterdag de sprintrace verreden, met zondagochtend dan de hoofdrace.
SprintraceSebastian Montoya mocht plaatsnemen op de poleposition, met Martinius Stenshorne naast zich en Roman Bilinski en Joshua Dürksen er achter. Op rij drie stonden Dino Beganovic en John Bennett, voor Nikola Tsolov, Alex Dunne, Tasanapol Inthraphuvasak en Rafael Camara - Laurens van Hoepen moest het doen vanaf de zestiende plek.
Stenshorne startte goed en pakte al snel de leiding van Montoya, die niet veel later ook te grazen werd genomen door de prima vertrokken Dürksen. Meer achterin het veld ging het na een derde van de race fout: Ritomo Miyata en Cian Shields kwamen met elkaar in de clinch, voor beiden was het klaar en de safety car kwam de baan op.
Kort na de herstart schoof Beganovic voorbij Montoya naar plek drie, kort daarop gevolgd door een succesvolle aanval van Dürksen op leider Stenshorne. Met vijf ronden te rijden waren de banden van Bennett er volledig aan: hij ging in de rondte, wist wel uit de muren te blijven, maar zorgde door stil te vallen toch voor een safety car.
De opruimwerkzaamheden duurden even, maar met nog één ronde te gaan kon er toch geracet worden, Dürksen, Stenshorne en Beganovic voorop. De Paraguayaan hield vol en dus pakte Dürksen de overwinning, voor Stenshorne en Beganovic. Tsolov greep met plek vier net naast het podium, maar met zijn inhaalactie op Montoya duwde hij de Colombiaan wel naar plek negen, net voor Van Hoepen.
HoofdraceVoor de vierde keer dit jaar vertrok Camara vanaf poleposition, terwijl Inthraphuvasak juist voor het eerst vanaf de eerste rij vertrok. Dunne en kampioenschapsleider Tsolov stonden op rij twee, voor Bennett, Beganovic, Dürksen, Bilinski, Stenshorne en Montoya - Van Hoepen stond opnieuw op de zestiende plek.
De start was chaotisch: Beganovic gleed van zijn positie en bleef vervolgens stil staan, in de eerste bocht werd Bilinski de rondte in getikt, Gabriele Mini kwam met een steekvlam uit de motor richting Eau Rouge en Oliver Goethe kwam onderaan Eau Rouge helemaal stil te staan - niet verrassend kwam de safety car de baan op.
Ondertussen had Inthraphuvasak de leiding gepakt bij de start en met de Thai voorop konden we dan ook weer door, Camara, Tsolov en Dunne volgden. Bij de herstart werd Tsolov door Camara lichtjes van de baan gedrukt, waardoor de Bulgaarse Red Bull-junior voorbij werd gereden door Dunne en Dürksen.
Ondertussen reed Nico Varrone een fantastische race: hij kwam van buiten de top-10 naar voren en reed na een paar ronden op plek vijf, voor Bennett en de nog verder terugzakkende Tsolov. Dürksen pakte op zijn mediumbanden plek drie over van Dunne, Camara nam de leiding terug van Inthraphuvasak - beiden reden op de supersofts.
Dürksen's banden waren beter en hij ging soepel voorbij Inthraphuvasak naar plek twee, de Thai werd ook te grazen genomen door Varrone en Bennett. De supersofts waren in rap tempo aan hun einde gekomen en in ronde zes kwamen de eerste pitstops: Camara, Dunne, Inthraphuvasak en ook Van Hoepen kwamen bij de eerste mogelijkheid gelijk binnen - Tsolov zat daar inmiddels zelfs achter.
Zo waren de kaarten een beetje verdeeld: Dürksen, Varrone, Bennett en Stenshorne voerden het veld aan op hun mediums die ze nog om moesten ruilen, vanaf plek twaalf - met Camara en Dunne - reden de coureurs die inmiddels gestopt waren en op nieuwe mediums reden.
Lang kon Van Hoepen niet genieten van zijn verse banden: de Nederlandse Trident-coureur ging hard de muur in en reed zijn auto helemaal plat bij het uitkomen van Les Combes. Er moest flink opgeruimd en hersteld worden en dus besloot de raceleiding de rode vlag te zwaaien, de Nederlander zelf was ondertussen gelukkig al zonder problemen uit de auto gestapt.
Na het opruimen kon men weer op pad: Dürksen, Varrone, Bennett en Stenshorne voorop, maar wel op banden die nog gewisseld moesten worden, waardoor Camara, Dunne, Inthraphuvasak en Tsolov vanaf plek twaalf in theorie een uitstekende positie hadden - Noel Leon stond er echter nog beter voor, hij had zijn stop met wat mazzel perfect getimed en vertrok vóór Camara.
Er werd hevig gevochten tussen de mannen op nieuwe banden en de rest, maar ook onderling, waarbij Emerson Fittipaldi het grind in werd geduwd in de strijd met onder meer Leon, Camara en Dunne. De safety car kwam de baan op en de op medium vertrokken coureurs moesten toch echt hun stop gaan maken, waardoor Camara, Dunne, Leon, Inthraphuvasak en Tsolov de top-5 vormden in de race.
Met twaalf minuten op de klok werd het groen gezwaaid, waarbij Dürksen op plek tien de eerste was op nieuwe supersofts. Het duurde niet lang voor het tijdstraffen begon te regenen wegens track limits: Dunne en Leon op plekken twee en drie waren de pineut, net als Colton Herta op plek negen.
Camara reed overtuigend weg en pakte de winst, door de tijdstraffen stegen Inthraphuvasak en Tsolov alsnog naar de tweede en derde plek. Dunne werd vierde, voor Mini en Rafael Villagomez.
Source: Fok frontpage