In een dolle wedstrijd tegen Frankrijk heeft Engeland zaterdagavond de derde plek gepakt op het WK-voetbal. In Miami werd het 6-4 voor de Engelsen, een van de doelpuntrijkste wedstrijden uit de WK-geschiedenis. De zege bood de Engelsen troost na het ontluisterende 1-2 verlies tegen Argentinië in de halve finale.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Voor deze troostfinale had de Franse bondscoach Didier Deschamps een sterker elftal het veld in gestuurd dan zijn Duitse collega Thomas Tuchel, maar het bleken aanvankelijk de Engelsen te zijn die deze ‘Game of Shame’ serieuzer namen. Vanaf het allereerste begin werd het scorebord in werking gezet. In de derde minuut bracht Declan Rice de Engelsen op voorsprong toen hij op het middenveld een slordige pass van Désiré Doué onderschepte, richting het strafschop dribbelde en de Franse doelman Mike Maignan met een laag, geplaatst schot passeerde.
Het was het snelste Engeland-doelpunt op een WK-eindronde sinds Bryan Robson in 1982 na een halve minuut de score opende tegen Frankrijk. Na de goal van Rice begonnen Engelsen grappen te maken over een mogelijke invalbeurt van de lange verdediger Dan Burn om de 1-0 voorsprong te gaan verdedigen, een Engelse gewoonte die afgelopen woensdag fataal was afgelopen tegen Argentinië. In Atlanta had Tuchel geprobeerd na de 1-0 de bus te parkeren, wat een oenig plan bleek te zijn. In de spelersgroep zou er ook onvrede zijn ontstaan over de aanpak van de eigenzinnige bondscoach.
Maar bij de strijd om de derde plek besloot Engeland gewoon door te gaan, mikkend op het beste WK-resultaat sinds de toernooiwinst van 1966. Een kwartier later kopte Ezri Konsa de 2-0 binnen, uit een afgemeten hoekschop van Rice. De Fransen vielen aan, maar vergaten daarbij te verdedigen. In de tien minuten voor rust scoorde Bukayo Saka twee keer, de eerste uit een counter en de tweede uit een prachtige pass van zijn Arsenal-teamgenoot Eberechi Eze. Het waren de Arsenal-spelers die de show stalen in deze opmerkelijk eenzijdige eerste helft tegen de grote rivaal.
De snelle vleugelaanvallers Bukayo Saka en Marcus Rashford waren zo gevaarlijk op de vleugels dat de Engelse fans de vraag begonnen te stellen hoe de wedstrijd tegen Argentinië zou zijn afgelopen als zij hadden gespeeld na de 1-0 voorsprong, profiterend van de ruimte die de Argentijnen, op zoek naar de gelijkmaker, zouden weggeven. De Engelsen waren zo boos op Tuchel’s bangige aanpak en wissels dat de Duitser voor aanvang van de wedstrijd in Miami bij het noemen van zijn naam werd uitgejouwd. Tuchel wil aanblijven, maar het is de vraag of de Engelse voetbalbond hem wil houden.
De Fransen, op hun beurt, leken na de verrassende nederlaag tegen Spanje al aan de vakantie te zijn begonnen, dit tot zichtbare verbijstering van Kylian Mbappé, voor wie niet zozeer de bronzen medaille alswel de Gouden Schoen op het spel stond.
In de rust haalde Dechamps vier spelers naar de kant: Ibrahim Konate, Theo Hernandez, Rayan Cherki en Doue, de schuldige aan de openingstreffer. Les Bleus leken te zijn wakker geschud. Reeds in de derde minuut na de pauze scoorde Mbappe zijn felbegeerde doelpunt, uit een pass van Michael Olise, waardoor hij op gelijke hoogte kwam met Leo Messi.
Daarmee begon voor de Fransen een voor onmogelijk gehouden inhaalrace.
Niet veel later stuurde Mbappé invaller Bradley Barcola met een schitterende dieptepass richting het Engelse doel. Koeltjes passeerde de aanvaller van Paris Saint-Germain de Engelse reservedoelman Dean Henderson. Voor de Engelse achterhoede was er geen houden meer aan. Op tweederde van de wedstrijd, na de drinkpauze, combineerden Olise en Mbappé, zoals ze op deze eindronde zo vaak hebben gedaan. Vanaf een meter of veertien schoot de Real-aanvaller de 3-4 in het doel, waarmee hij Messi passeerde op de topscorersranglijst.
Hopend op het heroveren van de controle over deze open en vrije wedstrijd, bracht Tuchel zijn sterspeler Jude Bellingham in, alsmede de verdedigende middenvelder Elliot Anderson. Deze wissels bleken beter uit te pakken dan die van afgelopen woensdag. Het was Bellingham die een opkomende Djed Spence de zestien instuurde waar de Spurs-speler werd neergelegd door Chelsea’s Malo Gusto. Saka voltooide zijn hattrick en gaf Engeland adem. Vervolgens was het weer de beurt aan de Fransen. Dit keer vond PSG’s Ousmane Dembele het net vond, ruim in de extra tijd.
Met deze score riep deze wedstrijd herinneringen op aan de Champions League-klassieker tussen PSG en Bayern, die afgelopen voorjaar in een 5-4 eindigde. De strijd tussen de Engelsen en de Fransen zou nog iets gekker worden toen Bellingham bij de laatste aanval Engeland op heerlijke wijze definitief het brons bezorgde.
e 6-4 was de doelpuntrijkste WK-wedstrijd sinds de 10-1 zege van Hongarije op El Salvador in 1982. De strijd om de derde plaats wordt vaak gezien als een overbodige wedstrijd, maar de Engelsen en Fransen trakteerden de wereld op een fantastische avond pleintjesvoetbal.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant