schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Van een sociaal bewust kwartet dat, met gitaar als wapen, de deplorabele status van hun Verenigd Koninkrijk fileerde, naar een band die je ook liet dansen op de in punkfunk en disco gegoten maatschappijkritische boodschap.
Het Noord-Engelse Yard Act heeft in vijf jaar met twee albums een ontwikkeling doorgemaakt die nu doorzet. Op het derde album verruilt zanger en frontman James Smith dat kenmerkende praatzingen, waarop Noord-Engelse bands het patent lijken te hebben, zo nu en dan voor zang. En ook tekstueel neigt Smith met poëtischer, soms zelfs surrealistische teksten naar meer introspectie.
Gebleven is de gedrevenheid. In Empty Pledges stapelt de ergernis over loze beloften zich op tot een zinderende climax waarin muziek en dichter elkaar tot steeds grotere hoogten stuwen. Terwijl Smith in het lichtvoetige Talky Talky People – denk Blur op zomervakantie – de existentiële vraag opwerpt: ‘You’d rather be tired and bitter or tired and kind.’
Het zijn de combinaties en tegenstellingen die elk ijzersterk liedje naar een hoger plan tillen.
Het culmineert in het weergaloze The Thrill of the Chase: punkverbetenheid, funky slaggitaartje, luidruchtige rockgitaar en dat alles in het gareel gehouden door een hard meppende snaredrum.
En dat terwijl beroepstwijfelaar Smith zich in Empty Pledges afvraagt: ‘What’s wrong with doubting yourself?’ Helemaal niets als het leidt tot ruimte voor groei en de beste, meest gevarieerde plaat van Yard Act.
Yard Act
You’re Gonna Need A Little Music
Pop
★★★★★
Universal
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant