De lezersbrieven! Over klimaatverandering, een langere zomervakantie, een hedendaags jager-verzamelaar, Oekraïne, fopfietsers, de bedoeling van het leven, balsem voor de ziel, sociale media en lokaal armoedebeleid.
Shell verkoopt een duurzaam energiebedrijf in India en keert zich hiermee nog verder af van fossielvrije energie. Machteld de Haan, Shells president van de zogenoemde downstreamtak, stelt dat deze verkoop moet worden gezien ‘in het licht van het optimaliseren van de energieportefeuille’. Zo komt er geld vrij voor nieuwe investeringen die de winstgevendheid vergroten.
Ik vraag me af of de president van Shell lekker slaapt. De wereld staat letterlijk in de fik door klimaatverandering en oorlog. Een oorlog waar Shell ontzettend veel geld aan verdient en waarmee het klimaat nog verder naar de knoppen gaat door de vele olie en gasinstallaties die in brand staan. En ook aan het hoge tempo van klimaatverandering is Shell debet.
Shell is een van de grootste energiebedrijven ter wereld en heeft een enorme invloed op de toekomst van het klimaat en de energievoorziening. De beslissingen van Shell nu zijn bepalend voor toekomstige generaties en de planeet. Ik droom van een leefbare planeet, Shells president droomt vast van nóg hogere kwartaalcijfers. Om die cijfers zal ze niet herinnerd worden, wel om de keuzes die er uiteindelijk écht toe deden: het verschil tussen een mooie droom en een nachtmerrie.
Esther Verstraaten, Overveen
Nu we moeten wennen aan het idee dat ons klimaat werkelijk wordt zoals het vroeger in Zuid-Europa was, is het zaak daar maatregelen voor te nemen. Er is geen enkele hoop dat de machtigen der wereld iets doen tegen de klimaatverandering, dus we moeten oplossingen bedenken voor de gevolgen. Er wordt al gesproken over nieuwe huizen met dikke muren en kleine ramen, en siësta’s op het heetst van de dag.
Een belangrijk punt dat nog niet aan de orde is gekomen, zijn de scholen. Met deze temperaturen zitten kinderen en leerkrachten meestal zonder airco de hele dag met tientallen lichamen in een lokaal van 50 vierkante meter. Iedereen begrijpt dat daar niet alleen weinig geleerd kan worden, maar dat dit ook afzien is.
Nieuwe scholen bouwen gaat niet gebeuren; dat is te duur en duurt te lang. Het verlengen van de zomervakantie is dus een betere optie. We hoeven daarvoor overigens niet eens naar de zuidelijkste landen van Europa te kijken; ook in België en Luxemburg heeft men een zomerstop van twee maanden. Het is zelfs de vraag of we de zomerstop niet nóg langer moeten houden nu het warme weer al half juni begint en tot half september kan doorgaan.
Leren kinderen niet te weinig wanneer de zomerstop wordt verlengd? Zoals aangegeven is het haast onmogelijk om te leren als temperatuur en luchtkwaliteit niet goed zijn. Maar wellicht zijn er mogelijkheden om de schooldag weer te verlengen. De meeste scholen werken nu met een continurooster waarbij de lunchtijd geldt als onderwijstijd. Geef kinderen weer een echte pauze en besteed de middag nuttig.
Het extra personeel dat nodig is om in de zomer weken extra les te geven is te vinden bij al die (eventueel oudere) mensen met een onderwijsdiploma die nu niet in het onderwijs werkzaam zijn, optioneel aangevuld met mensen uit de creatieve sector en vrijwilligers.
Het duurt altijd veel te lang om gewoonten te veranderen als de omstandigheden anders worden. Ik hoop dat deze bijdrage een aanzet is om het denkproces te beginnen. Zodat ook kinderen, de mensen zonder stem in het maatschappelijk debat, tijdens hitteperioden een leefwaardige omgeving krijgen.
Bianca Behr, oud-leerkracht, Steenwijk
Wetenschappers, klimaatactivisten, progressieve rechters, democraten, vrouwen, woke, minderheden/migranten, lhbti’ers, Venezuela, Groenland, Iran. En nu ook het Internationaal Strafhof in Den Haag (ICC). Het roofdier zet er zijn grijpgrage klauwen en beetgrage kaken in. We weten wie hij is. Een hedendaags jager-verzamelaar.
Ruud Joppen, Nijmegen
Heel verheugend nieuws deze week, dat helaas in de krant niet te vinden was. Op bezoek in Parijs verklaarde de Bulgaarse premier Rumen Radev dat zijn land niet langer deel zou nemen aan de zogeheten 'Coalitie van bereidwilligen', die Oekraïne met geld en wapens bijstaat.
‘We verlenen die steun niet omdat ik geloof dat de oplossing voor dit conflict niet is gelegen in militaire middelen, maar in een krachtige diplomatieke missie’, aldus Radev. Nóg meer geld en wapens zal dit conflict alleen maar verder doen escaleren. Hoe waar! Eindelijk een teken van gezond verstand.
Hoe anders dan al die Europese politici die zich op de borst slaan omdat ze de defensiebudgetten verhogen, in de waan dat Europa hierdoor onafhankelijker van de Verenigde Staten wordt. Terwijl ze alleen maar Donald Trump in de kaart spelen, die de kosten van de oorlog op Europa afwentelt.
Dit in de illusie Rusland zo op de knieën te kunnen dwingen, maar vergetend dat Rusland een kernwapenmogendheid is en zich nooit over zal geven. Is het nou alleen Bulgarije dat dit inziet?
Ton Jansen, Rotterdam
Volgens Gabriël van den Brink sluiten religieuze praktijken en moderniteit elkaar niet uit. Dat klopt, helaas. Naast positieve aspecten, zoals troost en toewijding kennen de grote wereldgodsdiensten ook kwalijke kanten: het heilige eigen gelijk en de daaruit voorvloeiende intolerantie, compromisloosheid, het polariserende wij tegen zij denken.
De botsende geloofsovertuigingen hebben vele eeuwenlang geleid tot godsdienstoorlogen. Deze hebben tot in deze 'moderne tijd' onvoorstelbaar veel leed veroorzaakt. Wie het eigen geloof heilig verklaart, maakt het onaantastbaar. Dat heeft door de geschiedenis heen tot grote woede en agressie geleid wanneer andersdenkenden het eigen heilige geloof schonden.
En uitgerekend de meest kwalijke kant van religies, de heiligverklaring, moet volgens Van den Brink in de 'moderne tijd' gehandhaafd worden. De wereldvrede is echter gediend met het tegendeel: verzoening, tolerantie en niet koste wat kost vast houden aan het eigen religieuze gelijk.
Bob van den Bos, Den Haag
Ludo Grégoire vindt alle e-bikers die zich wagen aan langeafstandsroutes fopfietsers. Na meer dan 20 jaar ervaring met lange afstanden fietsen door heel Europa geef ik hem in één opzicht gelijk: het is fantastisch om fietsend het landschap te verkennen en te ervaren met alle zintuigen.
Maar in het verleden was ik altijd de ‘zwakke schakel’: minder sterk, minder uithoudingsvermogen dan mijn partner. Daardoor kwam ik veel later boven op die helling om te genieten van het schitterende uitzicht. Waar hij dan alweer klaar stond om verder te gaan, had ik nog niet genoeg tijd gehad om te 'recupereren'.
Door de vermoeidheid ging ik fouten maken en ben zelfs regelmatig gevallen. Om maar niet te spreken van omwegen waardoor je niet de geplande 80 kilometer, maar misschien wel meer dan 100 kilometer fietste.
Dus wat was ik blij met mijn e-bike, waardoor we eindelijk weer gelijkwaardige partners werden en het voor ons allebei geweldig bleef om zulke fantastische reizen te maken.
Ellij Rooijakkers, Tilburg
De vergrijzing van de bevolking wordt vaak gezien als een tikkende tijdbom. De maatschappij zou er de komende decennia door ontwricht raken. Voor wie in aanmerking neemt dat de groei van de bevolking de laatste 200 jaar de oorzaak is geweest van een gestage maatschappelijke ontwrichting en aantasting van het milieu, zou dit het moment kunnen zijn eens hardop de vraag te stellen of er misschien behoefte is aan criteria voor een optimale bevolkingsomvang.
Paul Gerbrands, Valkenswaard
Als wijnmaker en -liefhebber volg ik met interesse de artikelen en ingezonden brieven in deze krant over alcohol, naar aanleiding van het aangescherpte advies van de Gezondheidsraad. De boodschap is duidelijk: vanuit gezondheidsperspectief is minder alcohol altijd beter dan meer. Één glas is al teveel.
Ik wil daar iets tegenover zetten. Niet vanuit ontkenning van die cijfers, maar vanuit een andere vraag: wat is de bedoeling van ons leven?
De hele discussie gaat impliciet uit van de aanname dat het doel is om zo lang en gezond mogelijk te leven. Maximale levensduur als hoogste goed. Maar is dat waar we naar moeten streven? Of is een mensenleven vooral bedoeld om te worden geleefd: met smaak, verbinding en momenten die ertoe doen? En misschien nog belangrijker: aan wie is die keuze? Bijna alles wat het leven kleur geeft, brengt risico’s met zich mee.
Het veiligste is thuis blijven zitten. Ramen dicht. Gordijnen dicht. Een glas mineraalwater binnen handbereik. Achter de geraniums. Geen onnodige risico’s. Misschien word je zo wel honderd.
Maar niemand die ik ken verlangt naar dat leven. We accepteren bewust risico's: op de motor, in de bergen op ski's of hangend onder een parachute. Omdat het leven zónder weliswaar veiliger is, maar mét die ervaringen rijker.
Een mens is geen rationeel wezen dat uitsluitend optimaliseert op levensduur. Dat is ook nooit onze natuur geweest. We zoeken verbinding, schoonheid, rituelen en ontspanning. Dat zijn geen zwakheden, maar wezenlijke onderdelen van ons mens-zijn.
Misschien is het daarom niet verwonderlijk dat alcohol al duizenden jaren deel uitmaakt van vrijwel iedere menselijke cultuur: van bruiloften en begrafenissen tot een maaltijd met vrienden.
Niemand ontkent dat overmatig en chronisch alcoholgebruik schadelijk is. Maar het gelijkschakelen van een glas wijn bij de maaltijd met een gezondheidsrisico dat koste wat kost vermeden moet worden, mist iets wezenlijks.
Het gaat niet alleen om hoe lang we leven, maar ook hoe we leven. Een lange avond met vrienden, een goed glas bij een goede maaltijd, een moment van oprechte ontspanning: die waarde laat zich niet uitdrukken in maanden of jaren levensverwachting.
Als wijnmaker maak ik geen wijn om mensen langer te laten leven, maar om momenten wat extra kleur, verbinding en betekenis te geven. Misschien is een lang leven uiteindelijk niet het hoogste doel, maar de ruimte om werkelijk te leven.
G.J. Veurink, Paternopoli (Italië)
Elke keer smul ik weer van de verhalen van de 100-jarigen en van de kinderen in hun slaapkamer. Die zevenjarige Annejet van afgelopen dinsdag, werkelijk fantastisch! Balsem voor de ziel. We hebben echt méér hiervan nodig en minder moedeloos makende berichten over dood en verderf door allerlei machtswellustelingen.
Al die aandacht daarvoor, daar wordt niemand beter van! Van mij mogen jullie nog veel meer dan nu op zoek naar mooie verhalen, naar prachtige en moedige initiatieven voor een betere en socialere wereld. Naar mensen die zich inzetten voor een ander of voor de omgeving. Dat geeft mij goede moed en kracht om zelf ook een extra stapje te zetten. En als dat voor mij geldt, dan werkt dat ook voor veel meer mensen.
Hans Teunis, Voerendaal
Commissievoorzitter Ursula von der Leyen van de Europese Unie stelt in haar vergelijking van sociale media met auto’s dat, als auto’s niet veilig zijn, ze de weg niet op mogen. Auto’s zijn zodra ze de weg opgaan per definitie onveilig voor de overige weggebruikers. Vooral als ze worden uitgerust met de mogelijkheid om ruim 200 kilometer per uur te rijden.
Hans van Noord, Utrecht
Een interessant artikel over het lokale armoedebeleid in de krant van 16 juli. Maar het standpunt van hoogleraar sociologie Godfried Engbersen, dat minima gelijk behandeld moeten worden ongeacht hun woonplaats, deel ik niet.
Eens in de vier jaar zijn er gemeenteraadsverkiezingen, daarbij beloven partijen zich voor verschillende zaken in te zetten. Soms voor goed armoedebeleid, soms voor lagere belastingen. Dat leidt ertoe dat in 102 gemeenten hondenbelasting wordt geheven en in 230 niet. In de ene gemeente is de onroerendzaakbelasting hoger dan in de andere, in Urk en Staphorst zijn de gemeentelijke zwembaden op zondag gesloten.
Als in heel Nederland de zaken in alle gemeenten op dezelfde wijze worden georganiseerd, dan zijn gemeenten alleen nog maar uitvoerders van rijksbeleid en kunnen de gemeenteraden en de verkiezingen daarvoor worden afgeschaft. Dan kan er op lokaal niveau ook niet meer gekozen worden voor lokale zaken. Dat lijkt me geen verbetering.
Steven Dijk, voormalig wethouder, Diemen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant