Klassiek Altijd als Saskia Giorgini (41) in Nederland optreedt, haasten de marketeers zich te zeggen dat ze Italiaans-Néderlands is. Dat klopt ook wel, maar behalve een Nederlandse moeder en een Nederlands paspoort, is ze toch wel voor een erg groot deel Italiaans. Donderdag speelt ze in het Concertgebouw.
Saskia Giorgini: „Je moet jezelf afvragen hoe je de wereld beter kunt maken met de muziek die je speelt.”
‘De Italiaans-Néderlandse pianist Saskia Giorgini’ staat er altijd nadrukkelijk als Saskia Giorgini (41) in Nederland komt optreden. Dat is niet onwaar, Giorgini heeft een Nederlandse moeder en een Nederlands paspoort. Maar Italië gaf haar behalve een vader en een paspoort ook een plek om geboren te worden en op te groeien, in een dorp in de buurt van Turijn, pianist te worden en langzaam steeds meer podia te vinden. Inmiddels woont ze in Wenen, geeft ze les in Linz, concerteert ze met name in Italië, Frankrijk en Spanje, en spreekt ze nog één keer in de week Nederlands met haar moeder, die weer in Sittard woont. Ze spreekt Nederlands, maar in een wonderlijke mix van een Limburgs en een Italiaans accent.
Vanuit Wenen beeldbelt ze, in aanloop naar haar concert dat ze donderdag geeft in het Amsterdamse Concertgebouw.
Ze was drie toen ze via een spelenderwijslesmethode achter de piano kwam te zitten. „We hoefden nog niet meteen noten te leren lezen, maar mochten erbij zingen en ronddansen. Theorie kwam pas later, liedjes leerden we spelen op gehoor, spontaan. Die manier was heel leuk.” Bij die methode, de Suzukimethode geheten, moet ook een ouder meedoen. „Dat was bij mij mijn vader. Die was nooit professioneel musicus, maar ook hij kon niet meer stoppen. Hij is bij een amateurkoor gegaan.” Haar moeder is ze vooral dankbaar omdat zij nooit klaagde als haar broer in de kelder oefende op zijn drumstel, terwijl zij op de bovenste verdieping eindeloos pianoriedeltjes studeerde.
Toch wilde ze niet in Italië blijven. „Ik moet het diplomatiek zeggen. Toen ik daar opgroeide, was de concertwereld nog vrij misogyn. Mensen praatten er vooral over wat ik droeg of hoe ik me bewoog. Marketing gaat daar, en ook op andere plekken trouwens, niet altijd over muzikale kwaliteit. Ik vond het moeilijk om daar genoeg zelfvertrouwen te ontwikkelen.”
En die oppervlakkige wereld past niet bij hoe Giorgini zichzelf ziet: als een ‘idealistisch’ musicus. Wat dat is? „Dat je jezelf afvraagt hoe je de wereld beter kunt maken met de muziek die je speelt. En je goed nadenkt over waarom componisten de muziek hebben geschreven zoals ze die hebben geschreven. Je speelt met het levenswerk van een ander mens, daar kun je niet licht mee omgaan. Die muziek is bedoeld om de geesten van mensen te openen en in te kleuren.”
Herkent een oppervlakkige samenleving de goede bedoelingen van Giorgini, denkt ze? Ja, daar twijfelt ze niet aan. „In ieder geval onderbewust.”
Juist daarom is het best grappig dat een van haar focuscomponisten Franz Liszt is; de componist die juist bekendstaat om zijn sterrenstatus als pianist en de ‘showmuziek’ die hij componeerde om (als we de overlevering mogen geloven) de gillende dames in de zaal te plezieren.
Maar ook die status is volgens Giorgini het kwalijke gevolg van ‘marketing’. „Het was gewoon toeval dat hij een goede pianist was. De virtuoze stukken, ja, die zijn populair geworden, dat is entertainment. En er is op zich niks mis met entertainment, maar hij heeft zo veel meer. Religieuze muziek, introspectieve muziek, mystieke muziek. Daar kun je jaren mee doorbrengen. Maar natuurlijk kozen de marketeers niet voor die kant van Liszt.”
Nog een onderdeel van ‘idealistisch musicus zijn’: jezelf niet beperken tot één genre en één deel van de pianomuziek – ook al zouden marketeers en managers dat wel graag willen omdat je dan een beter verkoopbaar profiel hebt. „Ik speel soloconcerten, solopiano, kamermuziek én lied. Het maakt me niks uit. Ik doe gewoon wat ik interessant vind.”
Oh en: zeggen ze dat in Italië ook, dat ze ‘Italiaans-Néderlands’ is? „Nee”, lacht ze. „Dat vinden ze in andere landen inderdaad niet zo interessant.”
Saskia Giorgini speelt donderdag 23 juli in het Concertgebouw in Amsterdam het bekende Eerste pianoconcert van Tsjaikovski met het Belgian National Orchestra o.l.v. Alpesh Chauhan. Info: concertgebouw.nl