is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over natuur en biodiversiteit.
Een pleidooi voor meer geld naar natuurbescherming bleef opmerkelijk onopgemerkt. Terwijl biodiversiteit een kwestie van levensbelang is.
Het was niet de opening van de kranten of televisiejournaals. Terwijl het toch best opmerkelijk was dat vorige week in Leiden bijna negenhonderd ecologen, natuurbeschermers, onderzoekers en beleidsmakers uit de hele wereld bijeenkwamen om zich te buigen over de vraag hoe de biodiversiteit kan worden beschermd. Dat die keihard achteruitgaat, is geen nieuws, maar daarom niet minder ernstig.
Alsof er geen nieuws te halen viel op dat tweejaarlijkse European Congress of Conservation Biology (ECCB). Meteen bij de aftrap zelfs al, toen hoogleraar milieubiologie Geert de Snoo een opmerkelijk pleidooi hield: ‘Besteed 1 procent van het bruto binnenlands product (bbp) aan natuurbescherming’, luidde kortweg zijn oproep. Eén procentje klinkt niet veel, maar de werkelijkheid is nog magerder: met de ongeveer 1,5 miljard euro per jaar die de Nederlandse overheid nu uitgeeft aan natuurbescherming staat de teller op 0,1 procent van het bbp. Daarin verschilt Nederland overigens nauwelijks van andere Europese landen. Een vertienvoudiging zou wonderen kunnen verrichten.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
Volgens de EU-biodiversiteitsstrategie zou in 2030 maar liefst 30 procent van het Europese land- en zeegebied effectief beschermd en beheerd moeten zijn. Zover is het nog lang niet, en de tijd dringt. En dus is er geld nodig voor aankoop en beheer van natuurgebied. Te beginnen met 1 procent van het bbp, aldus De Snoo. Hij gaf desgevraagd een voorbeeld van eigen bodem: het verbinden van de Oostvaardersplassen met de Veluwe door een natuurzone, waardoor één groot gebied ontstaat. Een mooi idee, maar ja: geld voor de grond. Dat is er nu niet.
Op het congres werd De Snoos pleidooi warm begroet, al rezen ook vragen over de grote boosdoeners, de verdeling tussen landen en de exacte besteding van dat extra geld. Maar daar kwamen ze wel uit, die negenhonderd aanwezigen. Eerst maar eens die 1 procent regelen.
De Snoo begaf zich met zijn pleidooi op relatief onbekend terrein: natuurbeschermers praten over boompjes, beestjes en beleid, maar over de harde pegels gaat het veel te weinig, vindt de hoogleraar. En dus trok hij de stoute schoenen aan.
Vreemd: voor elke bankdirecteur die in een zaaltje een pleidooi houdt of een voorspelling doet, staan de nieuwskolommen wagenwijd open. Een pleidooi om de Navo-uitgaven op te schroeven tot 5 procent van het bbp is – niet ten onrechte – wereldnieuws. Wanneer een vooraanstaand bioloog over biodiversiteit en geld spreekt, gaan de schouders omhoog of wordt het niet opgemerkt. Terwijl biodiversiteit tot de kern van het bestaan behoort.
Nog een voorbeeld. Meer dan de helft van de weekdieren die afhankelijk zijn van hydrothermale bronnen wordt ernstig bedreigd door diepzeemijnbouw. Dat maakte de IUCN vorige week bekend met een update van de Rode Lijst van bedreigde soorten. In onze honger naar waardevolle mineralen bedreigen we zeeslakken, mosselen en kokkels die op 5.000 meter diepte leven rond bronnen waar water met een temperatuur van meer dan 450 graden Celsius (!) uit spuit. Nog maar tien jaar geleden ontdekt en nu al bijna uitgestorven. En opnieuw niet de opening van het nieuws van die dagen. (Ook niet van deze krant, maar die had een acuut probleempje met de personeelsbezetting.) Meer geld naar de natuur is een uitstekend idee. Misschien dat het nieuwslandschap dan verbreed kan worden en de persmuskiet ervan zou opleven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant