De Amerikaanse marine heeft voor het eerst in een oorlog onbemande bootjes ingezet bij een aanval. Een Iraanse onderzeeër werd geraakt door drie zeedrones die waren volgeladen met explosieven.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant, met defensie als belangrijkste specialisme.
De Amerikaanse aanval laat zien dat de dronerevolutie die Oekraïne heeft ontketend, door drones in te zetten op land, in de lucht en op zee, nu ook is doorgedrongen tot ’s werelds sterkste marine. Omdat het te gevaarlijk is voor Amerika’s grote oorlogsschepen om dichtbij de Iraanse marinebasis in Bandar Abbas te komen, werd de basis tot nu toe van flinke afstand bestookt, voornamelijk vanuit de lucht.
Zondag werd een nieuw wapen gebruikt, zoals te zien is in een video die het Amerikaanse leger naar buiten bracht. Drie Corsair-speedboten naderen ongestoord een pier op de marinebasis en exploderen. Naast een kleine Ghadir-onderzeeër werden er volgens de VS ook onderhoudsfaciliteiten voor marineschepen vernietigd. Waarvandaan de zeedrones waren gelanceerd, hebben de VS niet prijsgegeven. Corsairs kunnen een afstand afleggen van zo’n 2.000 kilometer met een lading van bijna 500 kilo.
Het is niet de eerste keer in de Iran-oorlog dat de VS hun toevlucht nemen tot een zeedrone om buiten het bereik te blijven van de Iraanse Revolutionaire Garde. De eerste keer ging het echter om een reddingsoperatie. In juni werd een Corsair op pad gestuurd nadat Iran een Amerikaanse Apache-gevechtshelikopter voor de kust van Oman had neergehaald.
De gevechtshelikopter was toen bezig met een patrouille bij de Straat van Hormuz. Het is gebruikelijk dat in zo’n situatie een grote reddingsoperatie op touw wordt gezet, onder andere met speciale eenheden en helikopters. Maar de vrees was groot dat ook zij het doelwit zouden worden van de Iraniërs. Midden in de nacht pikte een Corsair de twee bemanningsleden op, waarna ze naar een veilige locatie op zee werden gebracht. Daar werden ze opgehaald door een helikopter.
De Amerikaanse marine werkte al voor de Oekraïne-oorlog met wapenfabrikanten aan plannen voor de inzet van zeedrones, voornamelijk voor patrouilles, verkenningen en het vergaren van inlichtingen. Maar de Oekraïense inlichtingendiensten lieten na de Russische invasie zien dat de kleine bootjes ook vernietigend kunnen zijn bij kamikazeaanvallen.
Zo werd met de bijna zes meter lange Magura-drones jacht gemaakt op Russische marineschepen in de Zwarte Zee. De Sea Baby-drone toonde aan hoe kwetsbaar Russische schepen waren die lagen aangemeerd op een marinebasis, zoals Sevastopol. Deze aanvallen hebben ook de Amerikaanse marine, die beschikt over zo’n driehonderd schepen, wakker geschud.
De eenheid van de marine die zich richt op de inzet van zeedrones, Task Force 59, zette in 2024 een nieuwe groep op in het Midden-Oosten. Vanuit Bahrein, hoofdkwartier van de Vijfde Vloot, experimenteerde deze groep volop met goedkope zeedrones. Het was de bedoeling om ze samen te laten opereren met marineschepen. Zo werd de bewapende Devil Ray ingezet bij oefeningen die doelwitten op zee bestookte. De drone kon een snelheid halen van zo’n 150 kilometer per uur.
Ook de Corsair, ontwikkeld door de Texaanse start-up Saronic, werd volop getest. Voordat de Iran-oorlog uitbrak, zette de Vijfde Vloot de zeedrones in om veilig door de Straat van Hormuz te varen. De drones gingen voorop, gevolgd door de torpedobootjagers. Na ruim drie maanden oorlog kon de Corsair zich in juni voor het eerst bewijzen bij de Apache-reddingsoperatie.
Saronic heeft nog twee grotere zeedrones ontwikkeld, zoals de Mirage die zo’n 5.000 kilometer kan afleggen. Het bedrijf heeft nu een order binnengesleept om voor zo’n 400 miljoen dollar aan Corsair-drones te leveren.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant