Tommy Wieringa is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
De corruptie van wereldvoetbalbond Fifa is als een stankbel naar de oppervlakte gestegen. We wisten het al, maar nog nooit was de voetbalcorruptie zo naakt: je kunt als Amerikaanse president de Fifa-baas bellen om een rode kaart ongedaan te laten maken. Die laatste zal vroom getuigen dat de tuchtcommissie de juiste procedures heeft gevolgd, tot blijkt dat de commissievoorzitter eigenstandig de schorsing van spits Folarin Balogun opschortte, zonder de andere commissieleden te raadplegen.
Niet de spelregels tellen, maar botte machtswil.
Een nog groter onrecht werd slechts voorkomen omdat de Belgen viermaal scoorden en de Amerikanen eenmaal.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De affaire-Balogun liet zien hoe de morele rot van de Verenigde Staten zich uitbreidt. Het incident werd gevolgd door een keten van gedienstigheid (om het woord collaboratie te vermijden). De KNVB kwalificeerde het voorval als ‘opmerkelijk’ en verwees voor een inhoudelijke reactie naar de Fifa, de Uefa en de Belgische voetbalbond, waarmee de KNVB zich opzichtig van een inhoudelijke reactie onthield. Het ethos van het voetbal is niet de prioriteit van de KNVB: bij dit spelbederf op het hoogste niveau voelde de bond zich niet genoodzaakt om zijn sport te verdedigen tegen autoritaire inmenging.
De keten van gedienstigheid breidde zich uit naar de zeventien leden van de tuchtcommissie die werden gepasseerd door hun voorzitter en toen niet en bloc opstapten. Naar de Amerikaanse coach die zijn spits een basisplaats gaf en het Amerikaanse publiek dat luid juichte voor elk van diens acties. Naar de Engelse spits Harry Kane die enige tijd geleden werd uitgenodigd om met Donald Trump te gaan golfen en hem daags na de rode-kaartaffaire vleide met de woorden: ‘Als de president je uitnodigt, dan ga je ernaartoe. Ik hoop dat ik op mijn 80ste nog net zo goed ben. Ik was dankbaar dat ik met hem mocht golfen.’
Knechtschap heeft vele gezichten.
Geen team trok zich terug, geen bondbestuurder weigerde tijdens wedstrijden naast Fifa-baas Gianni Infantino plaats te nemen, zelfs de Belgische niet, zodat er weer een grens van macht boven recht is geslecht.
De volgende stap is het opheffen van de sportboycot voor Rusland. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) heeft de restricties voor Rusland eerder deze maand al beëindigd, Infantino zal binnenkort hetzelfde doen. Hij liet weten dat de huidige boycot niets heeft opgeleverd en ‘alleen maar meer haat en agressie heeft veroorzaakt’, een gelegenheidsargument dat niet werd toegelicht.
In 2022 veroordeelde de Fifa het Russische geweld in Oekraïne en sloot het Rusland uit van deelname aan het WK. In 2026 vallen er zelfs meer burgerdoden dan ooit, maar heeft de gewenning aan het geweld het principiële standpunt van toen aangetast. Zo is de duur van zijn oorlog in Vladimir Poetins voordeel, en werken het IOC en de Fifa actief aan het herstel van Ruslands internationale prestige.
Ze zeggen sport en politiek gescheiden te willen houden, maar weten dat Poetin zich elke Russische overwinning zal toe-eigenen en inzetten voor de bevestiging van zijn macht. Met het belletje aan Infantino maakte Trump voetbal politiek, met de terugkeer van Poetin zal het voetbal oorlog zijn.
Source: Volkskrant