Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
De veel te vroeg overleden acteur Cees Geel heb ik nooit ontmoet, toch had ik het gevoel dat ik hem kende. Misschien kwam dat door zijn natuurlijke manier van acteren, waardoor het leek of hij zichzelf was. Maar misschien kwam het door de toevalligheid dat ik autorijles had gehad bij dezelfde leraar als hij.
Mijn rijleraar was (nee, ís!) een geweldige man, iemand door wie je relaxed en met plezier in de auto stapte. We moesten tijdens de lessen veel lachen, en de lach van mijn rijleraar was precíés de lach van Cees Geel in zijn rol in de film Simon. Een bulderlach, maar dan in slow motion.
Ik dacht altijd dat Cees Geel die lach uit Simon had gebaseerd op die van onze rijleraar.
Mijn rijleraar heb ik er nooit naar gevraagd, en dat zou ook weinig zin hebben gehad – mensen herkennen zich zelden in een imitatie.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant