In dit liveblog brengen we al het nieuws, met elke ochtend een voorbeschouwing en etappeverslagen na afloop.
In wat de snelste rit uit de Tour-geschiedenis is heeft Soren Wærenskjold gewonnen. De Noor profiteerde van een ontregeling in de massasprint. De dik 160 kilometer tussen Vichy en Nevers werden met een gemiddelde snelheid van 50,9 kilometer per uur afgehaspeld.
In de laatste kilometer leek het uit te draaien op een treffen tussen de topsprinters Tim Merlier, Jasper Philipsen en Oval Kooij. Maar het liep anders. Cees Bol, die probeerde het peloton voor Olav Kooij op gang te brengen, reed plots alleen omdat de Belg Jasper Stuyven, die zijn kopman Merlier kwijt was, hem liet wegrijden. Waerenskjold schoof langs een twintigtal renners toen er even twijfel leek te ontstaan, een kleine hapering in de snelheid van de groep met sprinters.
En terwijl Bol omkeek en Kooij hoopte dat zijn ploeggenoot het misschien zelf zou redden, stoof Waerenskjold voorbij. De rit had geen seconde langer moeten duren, want de Noor hield zijn kleine voorsprong maar net vol. Kooij kwam net te laat om hem te achterhalen. Philipsen eindigde als derde.
De eerste kilometers leek de rit een heel andere kant op te gaan dan van tevoren verwacht. Het ging in elk geval niet zoals bij de eerdere sprintritten, toen de enkeling die op avontuur wilde, op avontuur mocht. Nu was het Mathieu van der Poel die de eerste aanval plaatste en zo liet doorschemeren dat Team Alpecin niet van plan was om de hele dag mee te draaien op kop van het peloton voor sprinter Jasper Philipsen.
Van der Poel werd snel gegrepen, maar zijn vroege uitval ontlokte een spervuur aan andere demarrages, waarin de winnaar van de 9de rit zelf ook nog een keer prominent opdook. Maar uiteindelijk zat de Nederlander niet bij het kwartet dat zich tenslotte los scheurde uit de greep van de grote groep. Wel erbij Nelson Oliveira, Anthon Charmig, Mathis Le Berre en Julian Alaphilippe. De voormalig wereldkampioen en zesvoudig touretappewinnaar bleek de zwakste van het stel, toen hij op 40 kilometer van de finish, op de Côte de Billy-Chavannes (4de categorie), vanaf moest.
Het drietal, dat met hun lange aanval de belangrijkste veroorzakers van de hoge gemiddelde snelheid was, hield het vol tot 5 kilometer voor de finish. En toen leek dat de rit ondanks het einde te krijgen dat was voorzien, al gaf Waerenskjold er een hele eigen draai aan.
Erik van Lakerveld
Op de enige beklimming in de finale van de 11de rit moet Julian Alaphilippe de kopgroep laten gaan. De 34-jarige Fransman, die in 2018 nog de bolletjestrui in de Tour won, kan het niet bolwerken op de Côte de Billy-Chevannes (4de categorie).
Alaphilippe maakt de hele Tour de France al een kwetsbare indruk, zeker met diens palmares in het achterhoofd. De Fransman won in totaal zes Tour-etappes, waaronder serieuze bergritten. Zo won hij in 2018 in Le Grand Bornand en Bagnères de Luchon. En in 2019 reed hij lang in het geel en beëindigde de Tour als vijfde in het klassement.
Erik van Lakerveld
De kopgroep met Julian Alaphilippe, Nelson Oliveira, Anthon Charmig en Mathis Le Berre is in een razend tempo onderweg naar Nevers, waar vandaag de finish van de etappe is getrokken. Met nog iets meer dan 50 kilometer tot de eindstreep bedraag de gemiddelde snelheid van het leidende kwartet 51,2 kilometer per uur.
Als in het laatste deel van de etappe het tempo op dit hoge niveau blijft, dan zou het record van de snelste touretappe ooit eraan kunnen gaan. De snelste rit in lijn in de tourgeschiedenis was tot nu toe de 4de etappe in de Tour van 1999, van Laval naar Blois, gewonnen door Mario Cipollini.
Er werd overigens ook nog harder gereden dan op weg naar Blois, maar dat gebeurde in tijdritten. De snelste individuele tijdrit in de Tour was tijdens de editie van 2015. In Utrecht won Rohan Dennis met een snelheid van 55,45 kilometer per uur. De snelste ploegentijdrit werd afgewerkt in de Ronde van Frankrijk van 2013, toen Orica GreenEdge de vierde etappe, met een lengte van 25 kilometer, wonnen met een gemiddelde van 57,7 kilometer per uur.
Erik van Lakerveld
De elfde etappe begon anders dan van tevoren verwacht: met een aanval van Mathieu van der Poel. De rit tussen Vichy en Nevers is op papier een klassieke sprintersrit. Het meest logische leek een vroege vlucht van een stel ongevaarlijke coureurs en dan urenlange controle van de sprintploegen. Maar met Van der Poels snelle uitvalspoging leek zich een heel ander scenario te ontrollen.
De winnaar van de negende rit kreeg bij die eerste poging de ruimte niet, maar er volgden nog meer aanvallen op de natte wegen rond regenachtig Vichy. En toen Van der Poel voor een tweede keer demarreerde leek het even of hij zich ditmaal wel zou kunnen losscheuren van de grote groep. Maar het kwartet, met onder anderen oud-etappewinnaar Magnus Cort, werd al snel weer gegrepen.
Toch is er na een dik half uur koers een oud-wereldkampioen in de aanval. Julian Alaphilippe, 's werelds beste in 2020 en 2021 maar de laatste tijd vooral in beeld als hij moet lossen, is op pad met Nelson Oliveira, Anthon Charmig en Mathis Le Berre. Zij krijgen wel wat marge van het peloton.
Erik van Lakerveld
Staat Baptiste Veistroffer alweer te popelen aan de startstreep? Al twee keer ging de Fransman in de aanval op een dag die geen andere uitkomst kon hebben dan een massasprint. Vandaag is dat weer het geval. De twee korte beklimmingen zullen de sprinters en hun ploegen geenszins ontmoedigen.
Het wordt dus weer uitkijken naar een massasprint. Gaat Tim Merlier voor zijn derde ritzege of heeft Jasper Philipsen, met ongetwijfeld weer Mathieu van der Poel als locomotief, het goede gevoel weer teruggevonden? En wat kan Olav Kooij? Is er ruimte voor nog een ritzege op zijn erelijst?
De fanatieke wielerfan kan de hele dag luisteren naar kletsende televisiecommentatoren en kijken naar beelden van een kansloze vlucht, gelardeerd met kasteeltjes en zwaaiende Fransen langs de weg. Wie alleen voor het spektakel kijken wil, heeft waarschijnlijk genoeg aan de laatste kilometers, wanneer het tempo de hoogte in wordt gejaagd en de sprinters in het chaotische gewoel hun plekje zoeken voor de spurt. En dan de explosie naar de streep.
De rit gaat om 13.50 uur in Vichy van start en het peloton wordt om 17.30 uur in Nevers verwacht.
In de finale was er bij Pogacar absoluut geen teken van zwakte bespeuren, terwijl Vingegaard minder overtuigend voor de dag kwam dan donderdag. Het afgebroken offensief van UAE was een teken van zwakte, al bleek dat Del Toro zich minder goed voelde. Pogacar bevestigde zijn superioriteit.
In het flash interview na afloop gaf Pogacar, die al zijn 24ste overwinning in de Tour boekte, aan dat het hem vandaag allemaal niet zo gemakkelijk afging. ‘Het was een fantastische dag. Het team heeft het echt goed gedaan, en we hadden deze etappe al lang geleden uitgekozen om voor de overwinning te gaan. ‘
‘Twee jaar geleden versloeg Vingegaard me eerlijk en rechtvaardig in de sprint, en vandaag had ik vergelijkbare benen aan het einde - ze waren helemaal kapot. Maar ik heb genoten van de dag, ondanks wat boegeroep, en ik wist niet dat ik zou winnen tot ik de laatste kilometer bereikte’, aldus de Sloveen.
Vingegaard reageerde na afloop bij de NOS op zijn tijdverlies. ‘Ik verloor ongeveer 50 seconden. Het was een zware etappe en Pogacar reed vandaag heel sterk. Ik probeerde gewoon zo snel mogelijk de finish te bereiken. De anderen waren ook bereid me een beetje te helpen, dus dat was fijn.’
‘Ik voelde dat ik waarschijnlijk zou ontploffen als ik met hem mee zou gaan. Ik probeerde mijn eigen tempo aan te houden. Als ik hulp krijg, krijg ik hulp, en zo niet, dan is dat maar zo’, zei de Deen.
Niek van der Voo
Tadej Pogacar heeft op quatorze juillet de tiende etappe in de Tour gewonnen. Na een aanval op een kilometer onder de top van de Col de Pertus sloeg de drager van de gele trui meteen een gat op de concurrentie. In 600 meter was een gat van 40 seconden gedicht op Carapaz. De Sloveen ging meteen erop en erover. Op iets meer dan een halve minuut werd Evenepoel tweede, Seixas legde beslag op de derde plek. Vingegaard werd op 44 tellen slechts zevende.
De Mexicaan Isaac del Toro kende een mindere dag. De nationale kampioen van zijn land kon op de Pertus niet mee met de favorieten en verloor zijn witte trui. Uiteindelijk kwam hij binnen op een minuut van zijn concurrenten voor het podium.
Op de laatste gecategoriseerde beklimming van de dag kwam ook Remco Evenpoel in de problemen. Vanwege de matige samenwerking voor hem kon de Belg echter alsnog terugkeren en in een sprint de tweede plaats pakken. De strijd achter Pogacar ligt nog volledig open.
De troepen van UAE hielden het verschil de hele dag kort. Zo werd al snel duidelijk dat de Sloveen revanche wilde nemen op de rit van 2024, toen hij in een sprintje verloor van Vingegaard in een etappe naar Le Lorian. Op de Col de Pertus bleek zijn team toch wat kwetsbaar, aangezien Yates niet snel genoeg ging en zelfs stopte met rijden. De Amerikaan McNulty kon zelfs helemaal geen kopwerk doen.
Al op 38 kilometer van de finish werd Javier Romo als laatste vluchter gegrepen uit een groep van 31 renners. Daarmee zat de werkdag van Tim Wellens erop. De Belg reed onderweg veel klimmers de vernieling in.
Het was voor de Ecuadoriaan Richard Carapaz het teken om te demarreren. Binnen mum van tijd had de Olympisch kampioen uit 2021 een voorsprong van een halve minuut bij elkaar gereden op de flanken van de Puy Mary. Zijn gedurfde inspanning leverde Carapaz achttien bergpunten op.
Net voor de top van de Puy Mary zette de 19-jarige Fransman Paul Seixas zijn team op kop. In de listige afdaling van die beklimming kwamen meerdere renners ten val. De erkende meesterdaler Tom Pidcock schoof net als Harper en Jorgenson onderuit. De Brit keerde in dezelfde afdaling nog terug bij de favorieten, waar het tempo niet al te hoog lag. Zo liep de voorsprong van Carapaz, die wel afdaalde als een bezetene, op tot boven de minuut. Die voorsprong bleek echter niet genoeg.
Niek van der Voo
Tadej Pogacar heeft duidelijk zijn zinnen gezet op de tiende etappe. Onder aanvoering van Tim Wellens zijn bijna alle renners uit de oorspronkelijke kopgroep al opgevreten door het peloton. Zo ook Van der Poel en Arensman. De witte trein dendert door.
De Spanjaard Javier Romo rijdt solo aan de leiding. Het peloton van een man of veertig volgt echter op minder dan een minuut. Daarmee is het slechts een kwestie van tijd voordat ook de laatste vluchter gegrepen zal zijn. Het is nog iets meer dan 50 kilometer tot de finish in Le Lorian.
Tot voor kort was Tim Wellens een renner voor het voorjaar. Ook presteerde hij vooral goed in de regen: in de hitte was Wellens vaak nergens te bekennen. Des te opmerkelijker dat de Belgisch kampioen van vorig jaar tegenwoordig op zo’n hete dag als vandaag erkende klimmers naar huis rijdt. Het is een heus slachtveld.
De renners zijn ondertussen klaar met de Col de Prat-de-Bouc. In de Tour van 2011 voltrok zich een drama na deze beklimming. De Spanjaard Flecha werd aangereden door een auto van de organisatie, waarna Johnny Hoogerland in het prikkeldraad belandde. De Zeeuw kon op wonderbaarlijke wijze de rit uitrijden en kreeg de bolletjestrui uitgereikt. Die avond had hij 33 hechtingen in het ziekenhuis nodig.
Niek van der Voo
Na een kleine 50 kilometer is er een kopgroep van 31 renners ontstaan. Er zijn maar liefst tien Fransen van de partij. Onder meer de Franse kampioen Grégoire, Kévin Vauquelin en de nummer 17 van het klassement, Jordan Jegat, zitten mee.
Ook twee Nederlanders zitten in de vlucht van de dag. Naast Mathieu van der Poel zit ook Thymen Arensman vooraan. In het peloton houden de teamgenoten van Tadej Pogacar het verschil met de kopgroep beperkt. Voorlopig heeft de kopgroep een voorsprong van een kleine minuut.
Er vond in het peloton ook nog een valpartij plaats. Het grootste slachtoffer, de Belg Lennert van Eetvelt, kon zijn weg wel vervolgen.
Op het enige klimmetje voor de tussensprint trok de ploeg van groene trui Mads Pedersen eerder vol door met als doel de andere sprinters te lossen. Na de beklimming waren echter ook Pogacar en Vingegaard gelost, terwijl Seixas en Evenepoel wel vooraan zaten in een groep van nog zo’n vijftig man.
Pogacar liet het niet over aan zijn ploeg en reed het gat zelf dicht op 150 kilometer van de aankomst. Vingegaard bleef rustiger en liet zich door wat andere renners terugbrengen naar de voorste groep. De Belg Tim Merlier was het slachtoffer van tempo van Lidl-Trek en moest zo de tussensprint missen. Onder meer Pascal Eenkhoorn moet zijn sprinter nu behoeden voor de tijdslimiet.
Pedersen moest diep gaan om de Duitser Max Kanter te verslaan bij de tussensprint, maar de Deen slaagde wel in zijn missie. Hij liep 9 punten uit op naaste belager Biniam Girmay. Daarna volgden eerst enkele aanvallen die niet succesvol waren.
Niek van der Voo
Zojuist zijn de renners na een eerste rustdag weer vertrokken voor een nieuwe etappe in de Tour de France. Het is vandaag 14 juli: de belangrijkste Franse feestdag. Op deze dag vieren ze de bestorming van de Bastille-gevangenis, waarmee in 1789 de Franse Revolutie begon. Veel Franse renners zullen dus vandaag voor de aanval kiezen.
Het is alweer even geleden dat een Fransman de etappe op quatorze juillet wist te winnen. In 2017 won Warren Barguil in de bolletjestrui de rit naar Foix op de Franse nationale feestdag. Dit jaar won Mads Pedersen daar. De Deen heeft vandaag als doel om de tussensprint in Lacapelle-del-Fraisse op zo’n 25 kilometer van Aurillac te winnen en zo zijn voorsprong in het puntenklassement uit te breiden.
Romain Grégoire zal ongetwijfeld zijn Franse kampioenstrui willen tonen in de etappe van vandaag, ook al is de rit vermoedelijk wat te zwaar om mee te dingen naar de overwinning. De 19-jarige Paul Seixas zal te maken hebben met de grootste verwachtingen uit het eigen land. Hoe verteert hij zijn eerste rustdag?
Naast het duel tussen Vingegaard en Pogacar in 2024 kwam de Tour al een keer eerder aan in Le Lioran. In 2016 soleerde de Belg Greg van Avermaet in de eerste bergrit van die Tour vanuit de vlucht naar de zege.
De kans dat er vandaag een vluchter wint lijkt kleiner: Pogacar neemt graag revanche op plekken waar hij eerder verloren heeft. Vorig jaar was dit al het geval in de etappes naar de Col de la Loze, de Hautacam en de Mont Ventoux. Mocht Pogacar ook vandaag winnen, dan moet hij enkel nog revanche nemen op de Col du Granon. Daar reed een indrukwekkende Vingegaard in 2022 de Sloveen uit het geel na een lange kopbeurt van Wout van Aert.
Niek van der Voo
Na de rustdag staat vandaag op quatorze juillet de renners een lastige bergetappe te wachten. Verslaggever Maud Wiersma is op weg naar de finish in Le Lioran en blikt terug op de eerste negen etappes en vooruit op de etappe van vandaag
Ha Maud, hoe kijk je terug op de eerste negen dagen?
’De hitte was vooral een ding. In het begin dacht iedereen nog dat het altijd heet is in de Tour, maar inmiddels is het wel duidelijk dat het echt veel heter is dan andere jaren. En dat overheerst de koers ook wel, denk ik.’
En los van de hitte?
‘Verder valt natuurlijk ook heel erg op dat Pogacar veel dominanter en sterker is dan de rest. Iedereen hoopt dat het lang spannend zal blijven, maar aan die twijfels lijkt hij al snel een einde te hebben gemaakt. Alleen tijdens het eerste weekend met de ploegentijdrit leek het nog alsof Visma partij kon bieden, al kan dat natuurlijk altijd nog.’
‘Daarnaast hebben er tot nu toe alleen nog maar grote namen gewonnen: Van der Poel, Pedersen, Pogacar, Del Toro, Kooij, Merlier. Normaal komen er nog wel wat verrassende namen tussendoor, maar het is de vraag of dat de komende dagen wel gaat gebeuren.’
Wat verwacht je van de etappe van vandaag? Gaat UAE weer voor ritwinst?
‘Dat lijkt me wel. In de etappe van eergisteren probeerde de ploeg het ook al en hij is natuurlijk hartstikke sterk. Al is het op de dag na de rustdag altijd even kijken hoe de renners daarvan herstellen. En al laten ze de vlucht strijden voor de etappezege, dan gaan de klassementsrenners het in de finale hoe dan ook proberen om verschil te maken.’
‘Het zou natuurlijk mooi zijn dat Vingegaard net als twee jaar geleden Pogacar kan verslaan. Al nam Pogacar in de vorige Tour ook al revanche op de plekken waar hij eerder verloor.'
Het is vandaag 14 juli: kunnen we nog wat verwachten van de Franse renners vandaag?
‘Vanwege de nationale feestdag zijn ze vandaag natuurlijk extra gemotiveerd om in de ontsnapping te zitten vandaag. Seixas ben ik ook nog wel benieuwd naar. Hij heeft voor het eerst te maken met een rustdag in een grote ronde en zal sowieso proberen om een mooi resultaat te behalen vandaag.’
‘De strijd om de laatste plek op het podium gaat echt superleuk worden. Er zijn nu nog zeven renners die binnen anderhalve minuut van elkaar staan. Na vandaag zal er meer duidelijk worden. En Vingegaard staat nog niet heel ver voor op dat groepje, wellicht wordt de strijd om plek twee ook nog wel spannend.’
Niek van der Voo
Twee jaar geleden ontstond tijdens de 11de etappe eventjes de indruk dat Tadej Pogacar misschien toch niet zo buitenaards en onverslaanbaar was als hij tot dan toe had geleken. Jonas Vingegaard kwam na een serieuze aanval van de Sloveen op de Puy Marie terug bij de man in het geel en wist hem op de slotklim op Le Lioran te verslaan in een sprint à deux. Zou de Tour van 2024 toch nog spannend worden?
Niet echt. Dit bleek voor Pogacar ‘de slechte dag’ die iedere ronderenner in een drieweekse wedstrijd wel eens meemaakt. En hoe slecht is het als je tweede wordt zonder tijdsverlies? Pogacar zou de rest van de Tour volledig naar zijn hand zette. Hij won na Le Lioran nog vijf etappes en hield Vingegaard in finishplaats Nice op meer dan 6 minuten achterstand.
Nu gaat de Tour op herhaling. Dit keer is het niet de 11de maar de 10de etappe. Maar het parcours bevat een aantal dezelfde ingrediënten, waaronder de Puy Marie, en dezelfde slotklim. En sowieso is het in het Centraal Massief altijd zwaar: de beklimmingen zijn relatief kort, maar altijd steil, en ze volgen elkaar in razend tempo op.
Of Pogacar en Vingegaard ook weer op herhaling gaan, met een boeiend duel op weg naar Le Lioran is de vraag. Het krachtsverschil lijkt ditmaal nog weer wat groter dan twee jaar geleden, maar misschien – heel misschien – kent Pogacar weer een zware dag.
De rit begint om 13 uur en de finish wordt om 17 uur verwacht.
Erik van Lakerveld
Klassementen
De eerste Tourweek was voor Mathieu van der Poel, en diens ploeg, nog niet zo gegaan als ze hoopten. De Nederlander had moeite met de hitte en bij zijn sprintende ploegmaat Jasper Philipsen wilde het ook nog niet lukken.
'We bleven erin geloven, misschien nog niet eens voor vandaag, maar op zijn minst voor de tweede of derde Tour-week', vertelde Van der Poel na afloop in het flash interview. 'Maar het is lekker om de eerste rustdag met een overwinning in te gaan.'
De afgelopen dagen had Van der Poel al gemerkt dat hij zich beter begon te voelen. 'Ik had best wat moeite in de eerste dagen. Maar nu had ik de benen om ervoor te gaan.'
En ervoor gaan dat moet hij. Met de hele dag tegenwind en een peloton dat de vluchters maar weinig voorsprong gunde, kon hij niet verslappen. 'Het was een hele zware dag', benadrukt hij. In de laatste kilometers was hij daarom helemaal niet zo zeker van zijn zaak. 'Ik had zoveel energie verbruikt om de kopgroep in leven te houden.'
Toch bleek hij veruit de sterkste van het leidende kwartet. Of daarmee nu het 'Van der Poel-festival' begonnen was, wilde de interviewer weten. Of er nog meer succesvolle dagen in het verschiet liggen. 'Misschien is het een eendagsfestival, maar dan was het wel een hele mooie', lachte Van der Poel.
Erik van Lakerveld
Mathieu van der Poel heeft de derde tourritzege in zijn carrière gepakt. De 31-jarige Nederlander was in Ussel medevluchters Tom Pidcock, Tobias Johannessen en Alex Baudin te snel af.
Het was langer wachten dan hij zelf had voorzien. Van der Poel had al eerder in de Tour willen schitteren, droomde van een ritzege of zelfs het geel. Maar hij had moeite in de hitte van de eerste etappes van de ronde, en vluchters kregen sowieso maar weinig kansen. Maar zondag was het eindelijk zover. Niet dat het afgekoeld was, dat allerminst. Maar Van der Poel had zijn goede benen gevonden en profiteerde van de minimale ruimte die de avonturiers gegund werd.
Steeds loerde Van der Poel op zijn kans. Hij was niet nodeloos aan het springen, maar schatte van een afstandje in welk groepje vluchters potentie had. Tweemaal sprong hij vanuit het peloton in één streep naar zo’n groep.
De tweede poging bleek de juiste. Later deed hij in de 16 man grote kopgroep hetzelfde, op de zwaarste klim van de dag keek hij het even aan, maar toen er vijf man, verdeeld over twee plukjes, toch iets te ver weg leken te rijden, reed hij in één streep een halve minuut dicht om weer vooraan te komen. Hij nam twee renners in zijn wiel mee en zo ontstond een achttal vooraan.
Ondertussen hield lang Team UAE van geletruidrager Tadej Pogacar het gat met de koplopers klein. Net iets meer dan een minuut, nauwelijks meer. Later nam Ineos het over, in verdediging van de top-10-positie van Egan Bernal. De Colombiaanse oud-tourwinnaar zag zijn plek bedreigd door Johannessen en Pidcock.
Pas op de laatste klim van de dag was Van der Poel niet langer terughoudend. Op de korte en vrij steile Bessou was hij het die vanaf de voet een razende sprint inzette. Bovenop bleken er nog maar drie man te zijn die hem min of meer hadden kunnen volgen. Weer had hij de helft van zijn concurrenten afgeschud.
Toen had het kwartet nog iets meer dan 20 kilometer te rijden tot de finish in Ussel. Het peloton kwam wel dichter in de buurt, maar kreeg het gat niet meer dicht. De vluchters hadden toch hun zin gekregen, met Van der Poel voorop.
Op het laatste klimmetje van de dag heeft Mathieu van der Poel de kopgroep, die het peloton snel zag naderen, de kopgroep uitgedund tot vier man. Het kwartet gaat met een voorsprong van een kleine minuut de laatste 20 kilometer in.
Naast de Nederlander zijn vooraan nog voormalig bolletjestruidrager Alex Baudin, Tobias Johannessen en Tim Pidcock, die nog even worstelde met zijn versnellingsapparaat en bijna de groep moest laten gaan, erbij.
Erik van Lakerveld
De ploeg van geletruidrager Tadej Pogacar lijkt weinig zin te hebben om de dagzege aan de vluchters te laten. De kopgroep waar Mathieu van der Poel deel van uitmaakt, inmiddels nog maar acht man groot, heeft nooit van meer dan anderhalve minuut voorsprong mogen genieten.
Op weg naar de derde klim van de dag, de Côte de la Croix du Pey, slinkt de voorsprong nog verder. Wellicht heeft Pogacar zelf zijn zinnen op de overwinning gezet.
Erik van Lakerveld
Dat de negende etappe vanwege de hitte in de Corrèze is ingekort, heeft niets afgedaan aan de aantrekkelijkheid van de koers. Vanaf de sprint om de punten voor de groene trui, de streep daarvoor was al na 14 kilometer getrokken, is het volop strijd om in de kopgroep te zitten.
De mannen die vandaag verwacht werden - Mathieu van der Poel, Filippo Ganna en Quinn Simmons - lieten zich in de eerste anderhalf uur koers allemaal zien. Daarbij voegde zich nog een heel contingent klimmers die op het geaccidenteerde terrein goed uit de voeten konden.
Van der Poel en Simmons hebben elkaar inmiddels gevonden in een kopgroep van 16 renners, waar in tweede instantie ook Tom Pidcock wist aan te sluiten. Het peloton erachter is uitgedund tot een groep van nog maar 33 renners. Of de vlucht de ruimte zal krijgen is nog niet duidelijk. Er wacht de coureurs nog een serie pittige beklimmingen en de voorsprong is nog altijd niet groot.
Erik van Lakerveld
Voor het eerst in de geschiedenis van de Tour de France arriveert het peloton vandaag in Ussel. En toch heeft het plaatsje een band met de Ronde van Frankrijk die ver terugvoert. Van de jaren vijftig tot in de jaren tachtig werd hier na de Tour een criterium georganiseerd waar het publiek zich kon vergapen aan de hoofdrolspelers van de voorbije Tour.
Jan Janssen mocht er winnen in 1968, net na zijn eindzege in de Tour. Federico Bahamontes stond er boven op het podium in 1964. Maar het vaakst, zesmaal in totaal, werd het showworstelen op tweewielers er gewonnen door Raymond Poulidor. Want dat na-Tour-criteriums doorgestoken kaart zijn, daar twijfelt niemand aan.
In de echte Tour moet werkelijk strijd worden geleverd. Als de kleinzoon van ‘Poupou’ ook in Ussel wil winnen, zal hij serieus aan de bak moeten. Het parcours van de negende is zwaar. De hele dag gaat het op en af. De vier gecategoriseerde beklimmingen zijn niet per se lang, maar wel steil. Het zwaarst: Suc au May, 3,8 kilometer lang en 7,7 procent stijgingspercentage. Op het laatste koersuur na is het bovendien nog bochtig ook.
Dit is een parcours dat aanvallen van renners zal uitlokken die zich ook in de klassiekers vooraan laten zien. Daar hoort Van der Poel steevast bij, al heeft hij in deze Ronde van Frankrijk nog niet zijn allerbeste vorm laten zien. Maar misschien heeft hij dat bewaard tot in de Corrèze, de regio van zijn grootvader.
De etappe zou 185,5 kilometer lang zijn, maar is vanwege de hitte in de Corrèze ingekort. Door een lusje aan het begin van de oorspronkelijke route af te snijden blijven nog iets meer dan 155 koerskilometers over. De laatste 147,8 kilometer blijven ongewijzigd. Het startsein wordt om 13.45 uur gegeven, de finish in Ussel wordt om 17.30 uur verwacht.
De Tour-etappe van zondag is met 30 kilometer ingekort vanwege de extreme hitte. Dat meldt de Tourorganisator ASO.
In het departement Corrèze, waar de etappe doorheen voert, geldt code rood van de Franse weerdienst. De ASO noemt het besluit ‘noodzakelijk vanwege de extreme weersomstandigheden’.
De etappe van Malemort naar Ussel zou aanvankelijk 185,5 kilometer lang zijn. Daar blijft door een aanpassing in de route 155,5 kilometer van over. De aanpassing vindt in het begin van de etappe plaats. Zodra het originele parcours bereikt wordt, is het nog 147,8 kilometer tot de eindstreep.
ANP
Tim Merlier heeft de achtste etappe van de Tour de France gewonnen. De Belg van Soudal Quick-Step won de massasprint in de etappe van Périgueux naar Bergerac over 180 kilometer.
Biniam Girmay uit Eritrea werd tweede, voor de Nederlander Olav Kooij. Het is de tweede zege deze Tour voor Merlier. Vrijdag was hij in Bordeaux ook al de snelste.
De etappe werd gekleurd door de Belgische vluchter Liam Slock, die als enige was overgebleven uit een kopgroep van drie renners. Hij werd uiteindelijk pas 1,3 kilometer voor de eindstreep teruggegrepen door het peloton.
Het algemeen klassement bleef grotendeels ongewijzigd. Daarin gaat wereldkampioen Tadej Pogačar nog altijd aan de leiding, met 2.42 minuten voorsprong op Jonas Vingegaard. Isaac Del Toro, Pogačars ploeggenoot, staat derde op 3.27 minuten. Thymen Arensman is de beste Nederlander op de 25e plaats.
ANP
De renners in de Ronde van Frankrijk reden al vaker tussen Périgueux en Bergerac, maar meestal namen ze de kortste route in de vorm van een tijdrit. In 1961 en 2014 was Bergerac de startplaats en Périgueux de finishplaats van een strijd tegen de klok. Jacques Anquetil won er 65 jaar geleden, Tony Martin twaalf jaar terug.
Ook Miguel Indurain, die vijf Tour de Frances op rij wist te winnen van 1991 tot en met 1995 snelde als snelste tussen de twee plaatsen. Hij won in 1994 de tijdrit met finish in Bergerac.
Vandaag geen strijd tegen de klok. Het peloton maakt een flinke omweg tussen beide plaatsen, want er is net als in 2017 door de organisatie een sprintetappe ingetekend tussen Périgueux en Bergerac. Toen won Marcel Kittel.
En nu? Gaat Tim Merlier op herhaling of piloteert Mathieu van der Poel zijn sprintkopman Jasper Philipsen naar de zege? Misschien herpakt Olav Kooij zich, nadat hij gisteren opgesloten zat in het pak en de sprint moest laten lopen.
De renners gaan om 13.15 uur van start en finishen rond 17.20 uur.
Olav Kooij kwam in Bordeaux niet in de positie om echt mee te sprinten voor de zege. Terwijl Tim Merlier zijn succesvolle eindspurt inzette, hield Kooij juist op met trappen. Er was aan de rechterkant van de weg waar hij reed geen mogelijkheid om de renners voor hem nog te passeren. Hij eindigde als 23ste.
‘Op links was er nog ruimte, als ik die had genomen dan word ik misschien nog vijfde’, reageerde Kooij na afloop voor de camera van de NOS. Maar hij spurtte niet voor een ereplaats. ‘Ik gokte op rechts. Als er daar nog een opening was gekomen, dan had ik nog een kans gehad om te winnen.’
Dat Kooij überhaupt moest hopen dat een gok goed zou uitpakken, hing samen met de chaos van vlak ervoor. 'Ik zat niet in positie. In de laatste twee à drie kilometer zaten we net een paar plekken te ver naar achteren', zegt hij. Dat is de 'wasmachine', waar de renners als kledingstukken in een wastrommel door elkaar draaien. 'Ik kwam nooit meer helemaal naar voren. Je zoekt dat wel momenten
Kooij: ‘Ik zat niet in positie. Eigenlijk net iets voor de laatste 2-3 kilometer zaten we net een paar plekken te ver waardoor we in de wasmcahine zaten. Kwam nooit meer helemaal naar voren. Zoek je wel momenten om op te schuvien, maar die kwamen niet.'
‘Ik baal wel. Dit was een kans, maar wel een gemiste', zei Kooij. En daarna blikte hij alweer een beetje vooruit naar de rit van zaterdag, die ook voor de sprinters lijkt te zijn ontworpen. 'Dat is het mooie van de koers: er is altijd weer een nieuwe kans.'
Erik van Lakerveld
In een klassieke massaspurt is Tim Merlier naar de overwinning in Bordeaux gespurt. Olav Kooij, eergisteren de beste in de eerste sprintetappe, raakte opgesloten in de laatste paar honderd meter en kwam nooit werkelijk aan sprinten toe.
De Belg Merlier gaf weinig gelegenheid voor weerwoord van de andere sprinters. Søren Wærenskjold eindigde als tweede, Biniam Girmay als derde.
De rit werd gekleurd door Baptiste Veistroffer en Jakub Otruba, die het anders dan de rest van het peloton wel aandurfden om in de aanval te gaan. Ze kregen nooit een grote voorsprong, hoogstens anderhalve minuut. De massasprint was onontkoombaar.
Het meeste werk in het peloton, om het gat met de koplopers te controleren, werd geleverd door de ploeggenoten van Merlier bij Soudal-QuickStep, met Dylan van Baarle vaak op kop van het peloton.
In de slotkilometer leek Alpecin-Premier Tech van Philipsen de beste uitgangspositie te hebben, maar Mathieu van der Poel moest als laatste gangmaker al iets te vroeg zijn werk doen. Het gevolg: ook Philipsen begint er te vroeg aan en dat bood Merlier de kans om van achteruit de sprint te winnen.
Erik van Lakerveld
Op iets minder dan 20 kilometer voor de finish in Bordeaux zijn Baptiste Veistroffer en Jakub Otruba bijgehaald door het peloton. Het was al de verwachting dat het duo het niet zou redden tot de streep.
Met zijn tweetjes waren ze bijna 3,5 uur onderweg en legden met een gemiddelde van iets meer dan 46 kilometer per uur 157 kilometer af. De oogst? Een paar punten voor de groene trui, opgehaald bij de tussensprint in Landiras, en een paar punten op de enige klim van de dag, de Côte de Béguey (4de categorie). En natuurlijk een heleboel tijd prominent in beeld van de televisiecamera's.
Nu is het aan de sprintploegen.
Erik van Lakerveld
Het reglement rond de puntentrui is deze Tour anders dan voorgaande jaren. De organisatie heeft de puntentelling opgeschud om de strijd om het groen een strijd van de sprinters te maken.
Verslaggever Maud Wiersma zocht uit hoe het precies zit met deze 'anti-Pogi-regel', die lijkt te moeten voorkomen dat veelvraat Tadej Pogacar naast de gele en de bollentrui ook het groen zal pakken.
Lees hier alles over de nieuwe puntentelling voor de groene trui.
Het peloton is vertrokken uit Hagetmau, startplaats van de zevende etappe. En het zou zomaar kunnen dat aan het eind van de dag in Bordeaux een Nederlander als eerste aankomt. Olav Kooij geldt als grote favoriet en hij zou niet de eerste landgenoot zijn om er te zegevieren.
In de Tourgeschiedenis wist al een dozijn Nederlanders te winnen. Sinds de eerste Nederlandse zege, van Hans Dekkers in 1952, was het elke paar jaar wel raak. De langste zegedroogte zou vandaag kunnen eindigen, want het is inmiddels 23 jaar geleden dat Servais Knaven er namens Nederland nog wist te winnen.
Overigens is dat gebrek aan een Nederlandse zege in de laatste twee decennia niet. Er waren ook maar weinig kansen. Tussen 2010 en 2023 deed de Tour de stad überhaupt niet aan.
Erik van Lakerveld
Net als in de vijfde etappe hebben maar weinig renners zin om in de aanval te gaan. Met het vlakke parcours lijkt een massasprint in Bordeaux onontkoombaar. Maar Baptiste Veistroffer, die woensdag in zijn eentje op avontuur ging, is opnieuw in het offensief.
Deze keer heeft de Fransman wel gezelschap gekregen. De Tsjech Jakub Otruba heeft het ook aangedurfd om de beslotenheid van het peloton te verlaten. Het is nog niet helemaal duidelijk of ze veel ruimte zullen krijgen.
Met Dylan van Baarle op kop van het peloton schommelt de voorsprong van het duo vooraan in de eerste kilometers rond 1 minuut.
Erik van Lakerveld
Voor de 81ste keer in de Tourgeschiedenis komt het peloton vandaag aan in Bordeaux en in deze stad zijn het vaak de sprinters die toeslaan. De laatste winnaars waren Jasper Philipsen (2023) en Mark Cavendish (2010), maar de laatste Nederlander die er won bewees dat het niet altijd een massasprint wordt. Servais Knaven sloeg toe in 2003 vanuit een kopgroep.
Toch zullen Nederlandse wielerfans dit jaar juist hopen dat het wél op een massaspurt uitloopt met de ritzege van Olav Kooij van eergisteren nog vers in het geheugen. Het profiel van deze zevende rit lijkt een kopie van de door Kooij gewonnen vijfde etappe. Een vlak parcours met, net voor de finale echt zal beginnen, een klein pukkeltje dat de sprinttreinen nauwelijks ontregelen zal.
De grote vraag. Kan iemand Kooij tegenhouden op weg naar een tweede zege?
Het startsein voor de etappe wordt om 13.15 uur gegeven. De sprinters worden rond 17.15 uur in Bordeaux verwacht voor een massasprint.
Erik van Lakerveld
Klassementen
De gele trui heeft Torstein Træen geen geluk gebracht. De Noorse wielrenner kwam donderdag tijdens de etappe door de Pyreneeën hard ten val in de afdaling van de Col du Tourmalet en heeft de Tour de France moeten verlaten. Dat meldt zijn ploeg Uno-X Mobility donderdagavond.
Træen was op dat moment nog drager van de gele leiderstrui. De Noor reed de etappe wel uit, maar finishte op bijna een halfuur van de winnaar en nieuwe geletruidrager Tadej Pogačar.
Bij de val liep Træen een ribbreuk op, bleek eerder uit het medisch communiqué van Tourorganisator ASO. Zijn ploeg meldt dat de renner de test volgens het protocol voor hersenschuddingen tijdens de etappe doorstond, maar dat er later alsnog een hersenschudding is geconstateerd. 'Dit is absoluut niet hoe we het gele avontuur wilden afsluiten', zei ploegleider en oud-wielrenner Thor Hushovd.
ANP
In het flashinterview na afloop gaf Pogacar aan al sinds gisteren enorm uit te kijken naar de etappe van vandaag. De wereldkampioen werd dan ook al vroeg in de ochtend wakker. Hij vertelde tijdens de rit flashbacks te hebben naar de rit in 2023 over de Tourmalet, die hij ook wist te winnen. Volgens Pogacar behoort deze zege tot zijn vijf meest indrukwekkende overwinningen: 'het was was een van de meest zoete'. In totaal heeft hij nu al 23 keer zijn handen in de lucht mogen steken in de Tour.
De Sloveen hield zich vooraf en tijdens de rit niet bezig met de verschillen en had niet verwacht dat hij al de gele trui terug zou pakken. Hij had het zelfs niet gehoopt en hoopt dat Torstein Træen het goed maakt na zijn valpartij in de afdaling van de Tourmalet. Zijn teamgenoten kregen ook de nodige bedankjes voor het harde werk. 'We zijn er vol voor gegaan en reden alsof we niets te verliezen hadden. Als we zouden exploderen, zou dat zo zijn. Maar het is gelukt.'
Bij de microfoon van de NOS zei zijn concurrent Vingegaard dat het gevecht nog niet voorbij is. ‘Het was niet mijn beste dag en natuurlijk ben ik teleurgesteld, maar zo is het leven soms’, klonk het uit de mond van de Deen. In het algemeen klassement bedraagt zijn achterstand al 2 minuten en 42 secoden.
Niek van der Voo
Tadej Pogacar heeft met ongekende overmacht de zesde etappe naar Gavarnie-Gèdre gewonnen. Al op de Tourmalet reed de Sloveen weg bij de concurrentie en daarna liep hij alleen maar verder uit.
Met zijn tweede zege in deze Tour heeft de wereldkampioen de basis gelegd voor zijn mogelijke vijfde Tour-overwinning en de gele trui terugveroverd. Ook de bollentrui gaat naar Pogacar. Jonas Vingegaard was op 2 minuten en 38 seconden de beste van de rest. Zo'n grote klap had de Deen in de afgelopen jaren niet meer gekregen in de Tour.
De Sloveen liet zijn ploeg de hele dag werken op kop van het peloton en dus was de vraag: wanneer komt de aanval van Pogacar? Na een versnelling van zijn ploeggenoot Isaac del Toro op de Tourmalet waren alle concurrenten echter al gelost. Heel even leek de Mexicaan mee te kunnen, maar op 4 kilometer van de top van de Tourmalet moest hij dan toch zijn kopman laten gaan. Niet gek: met een klimtijd van iets meer dan 43 minuten verpulverde Pogacar de klimtijd op de Tourmalet. Wel kon Del Toro aanhaken bij Seixas en Lipowitz.
Jonas Vingegaard koos ervoor om zijn eigen tempo te rijden en bleef een paar kilometer op zo’n tien seconden van de koploper rijden. In de laatste 2 kilometer van de Tourmalet kraakte de Deen toch een beetje en liep het verschil op tot een halve minuut. Pogacar pakte in de afdaling nog meer voorsprong, waardoor Vingegaard al met meer dan een minuut achterstand aan de slotklim begon. Op weg naar Gavarnie-Gèdre verloor de tweevoudig Tourwinnaar steeds meer terrein.
Achter hem reden de andere podiumkandidaten samen de slotklim op. Dat moest vooral voor de Belg Evenepoel een opluchting zijn: in twee eerdere rondes moest hij kraken op de Tourmalet. Del Toro kon zijn krachten sparen en werd na een sprintje derde, maar de strijd om de derde plaats is nog lang niet beslist en kan zomaar het hoogtepunt worden van deze Tour.
Al voor de steile kilometers van de Tourmalet moest de drager van de gele trui, Torstein Træen, lossen. De Noor had vooraf een voorsprong van bijna 8 minuten op Pogacar en was deze al bijna helemaal kwijt op het hoogste punt van het eerste deel van Tour. In de afdaling van de Tourmalet zette Træen alles op alles om zijn trui te behouden, maar ging hij hard onderuit. Een trieste aftocht voor de man in het geel, die nog wel de finish wist te bereiken.
Dat gold niet voor drie andere renners. De Nederlander Arvid de Kleijn en Belgen Bert van Lerberghe en Cian Uijtdebroeks bereikten de streep niet. De Kleijn reed al sinds de eerste etappe rond met pijn, Van Lerberghe kwam gisteren al ten val en Uijtdebroeks had teveel last van een maaginfectie. De renner van Movistar had deze Tour zijn zinnen gezet op een plek bij de eerste tien.
Niek van der Voo
Onder aanvoering van Tim Wellens van team UAE dunt de eerste groep al flink uit op de flanken van de Aspin. Vroege vluchter O’Connor werd ingerekend en gelost door de troepen van Pogacar. Ook de nummer twee in het klassement, Sean Quinn, en de drager van de witte trui, Mathias Vacek, hebben het peloton moeten laten gaan. Goed nieuws voor Torstein Træen.
Op de beklimming van eerste categorie heeft de Fransman Lenny Martinez de tien bergpunten gepakt. Valentin Paret-Peintre, de winnaar van de rit naar de Mont Ventoux in de vorige editie van de Tour, demarreerde in de laatste kilometers en leek de punten gemakkelijk op te kunnen rapen. In de laatste kilometer kreeg hij echter landgenoot Martinez achter zich aan. In de sprint versloeg de nummer drie van het bergklassement van vorig jaar zijn oudere landgenoot.
De drager van de bolletjestrui, Alex Baudin, rijdt al op vier minuten van de kop van de koers en zal dus vandaag zijn trui verliezen. Op de top van de Tourmalet kan de renner die als eerste boven komt 20 punten verdienen. Martinez en Paret-Peintre hebben momenteel allebei 10 punten en spraken vooraf al hun ambities uit voor de bergtrui.
Inmiddels valt er ook een tweede opgave van de dag te melden, die van de Belg Bert van Lerberghe. Dat is slecht nieuws voor spurter Tim Merlier: Van Lerberghe is zijn vaste lead-out. In de finale van de etappe van gisteren kwam Van Lerberghe samen met onder meer Molenaar ten val.
Niek van der Voo
De ambities van Tadej Pogacar lijken duidelijk: de Sloveen wil de zesde etappe winnen. Hij heeft zijn Belgische teamgenoot Florian Vermeersch op kop gezet van het peloton, waardoor er slechts één renner uit het peloton kon wegrijden. De ploeg van geletruidrager Torstein Træen, Uno-X, helpt team UAE met het controleren van de eenzame vluchter O’Connor.
De Australiër Ben O’Connor had vast gehoopt niet als enige voorop te rijden in de lastige zesde etappe. Zijn missie is gedoemd om te mislukken, aangezien hij nauwelijks de ruimte krijgt van het peloton. O’Connor won in 2021 en 2025 al bergetappes etappe in de Tour en werd twee jaar geleden nog tweede in de Ronde van Spanje. In zijn eentje is de renner van Jayco zo goed als kansloos voor de ritwinst, al kan hij mogelijk wel een gooi doen naar de bolletjestrui.
De voorsprong van de Australiër, die in alle drie de grote rondes een etappe op zijn naam wist te schrijven, op het peloton is slechts een kleine minuut. De renners zijn na een razendsnelle openingsfase al halverwege de etappe. Over minder dan 10 kilometer start O'Connor als eerste met het beklimmen van de Col d’Aspin, het opwarmertje voor de Tourmalet.
Niek van der Voo
Het zat er al aan te komen: de Nederlander Arvid de Kleijn heeft in de zesde etappe van de Tour moeten opgeven. De sprinter van Tudor had het de afgelopen dagen al erg zwaar. De Kleijn ondervond vooral pijn in zijn lichaam na de houding op de tijdritfiets in de ploegentijdrit, nadat hij al een jaar niet meer op zijn tijdritfiets had gereden. De Kleijn had zijn debuut in de Tour ongetwijfeld anders voorgesteld.
Remco Evenepoel, die al slechte herinneringen koestert aan etappes met de Tourmalet, had een slecht getimede plaspauze. Hierdoor moest zijn team Red Bull - BORA - hansgrohe even flink aan de bak, aangezien het peloton een stevig tempo aanhield. UAE reed voor de tussensprint op kop, ongetwijfeld ontevreden met een renner van Visma voorop. Geen fijn begin voor de Belg.
Mads Pedersen rijdt niet meer vooraan. De Deen heeft al zijn energie gestoken in het winnen van de tussensprint en slaagde in die missie. Zijn voorsprong op naaste belager Max Kanter, die derde werd, bedraagt nu 75 punten. Na ook het terugpakken van Campenaerts ontstonden er breuken in het peloton, waardoor Evenepoel samen met Seixas en Ayuso weer even kortstondig op achterstand reed.
Inmiddels rijden alle klassementsrenners weer bij elkaar en is de strijd om de vlucht van de dag te herdoen. Veel sprinters hebben al wel het peloton moeten laten gaan.
Niek van der Voo
Na zijn knappe vierde plaats in de rit van gisteren is Huub Artz vandaag vanuit de start weer actief. Samen met de Belg Victor Campenaerts en groene trui Mads Pedersen ontsnapte de Nederlander uit het peloton.
Maar er volgt een opmerkelijk moment: na twee discussies met de jury laat Artz zich afzakken uit de kopgroep van drie. De Nederlands kampioen tijdrijden werd aangesproken op het steunen met zijn onderarmen op zijn stuur. Dit mag officieel niet volgens de regels van de UCI, omdat het te gevaarlijk zou zijn. Artz kreeg een waarschuwing, maar volgens zijn ploegleider besloot hij zelf om zich vanwege al het gedoe terug te laten zakken naar het peloton. Even later leek Campenaerts in exact dezelfde houding te rijden zonder bestraft te worden.
Mads Pedersen heeft zo enkel nog de Belg van Visma met zich mee in de strijd om de groene trui. De Deen zal hopen dat hij de tussensprint kan winnen en zo 25 punten kan pakken, al houden de teams van concurrenten Philipsen en Girmay het verschil beperkt. De voorsprong op het peloton schommelt rond de minuut, terwijl het nog zo'n 15 kilometer is tot die tussensprint.
Niek van der Voo
Vanuit Pau zijn de renners vertrokken voor de enige echte bergetappe in de Pyreneeën. Onderweg doemen de Col d’Aspin en Col du Tourmalet op, waarmee de etappe van vandaag de eerste volwaardige test is voor de klassementsmannen. De softere slotklim naar Gavarnie-Gèdre doen de renners voor het eerst aan in de Tour.
Tijdens de Tour van 2023 zetten Vingegaard en Pogacar de huidige recordtijd neer op de Tourmalet. Na een alles-of-niets-aanval van Deen beklommen de twee concurrenten de bijna 17 kilometer lange Pyreneeëncol in 45 minuten en 37 seconden. Vingegaard wist Pogacar niet te lossen, waarna de Sloveense wereldkampioen op de slotklim van die dag wel het verschil wist te maken. Hopelijk levert de beklimming vandaag wederom spektakel op.
De Belg Remco Evenepoel heeft mindere herinneringen aan de Tourmalet. In de Vuelta van drie jaar geleden kende hij die etappe een volledige inzinking en eindigde hij op bijna een half uur van Vingegaard. Tijdens de Tour van vorig jaar had de wereldkampioen tijdrijden weer een slecht moment op de beklimming en gaf hij zelfs op. Is driemaal scheepsrecht voor de renner uit Schepdaal?
De Noor Torstein Træen zal er vandaag ongetwijfeld alles aan proberen te doen om zijn gele trui te verdedigen. Hij heeft een voorsprong van bijna 8 minuten op Pogacar, normaal een geruststellende marge. Met de Sloveen weet je het echter nooit. De Amerikaan Sean Quinn heeft slechts 28 seconden achterstand, maar is een mindere klimmer dan Træen en zal vooral niet in de ontsnapping mogen van Uno-X.
Ondertussen is het nog altijd ontzettend warm in Frankrijk. Volkskrant-verslaggever Maud Wiersma is aanwezig bij de start en ziet in Pau de brandweer rondrijden in een wagen om de mensen wat nat te spuiten bij de start.
Niek van der Voo
Na de sprintrit van gisteren, gewonnen door de Nederlandse Tour-debutant Olav Kooij, staat de renners vandaag een Pyreneeënetappe te wachten. Verslaggever Maud Wiersma loopt al tussen de ploegbussen in startplaats Pau en blikt terug en vooruit op deze twee dagen.
Ha Maud, hoe kijk je terug op de etappeoverwinning van Kooij van gisteren?
‘Het was echt heel speciaal. Ik sprak hem in de ochtend en toen liet hij het overkomen alsof het allemaal helemaal niet zo bijzonder was om in de Tour te gaan sprinten. Dat hij toch dezelfde tegenstanders had als altijd. Zoiets zegt hij natuurlijk ook om rustig te blijven. Maar als je dan ziet hoeveel sterker hij was in die hectische finale.
‘Na afloop was hij ook al snel weer heel rustig. Op de streep was hij natuurlijk aan het juichen, maar daarna was hij alweer nuchter als altijd. Ik denk dat dat zijn manier is, dat hij zo in elkaar zit. Hij laat zich niet gek maken.’
We krijgen deze Tour nog aardig wat sprintetappes, onder andere vrijdag en zaterdag aanstaande. Kunnen we Kooij dan weer verwachten?
‘Dat lijkt me wel. Hij zei zelf al dat hij gisteren niet de ideale sprint had. Hij had wel ploeggenoten, maar die zaten in de finale steeds achter hem. Maar hij deed het wel heel goed, schoof steeds verder naar voren. Maar als de aanloop beter naar zijn zin verloopt, dan is er nog veel meer mogelijk.’
Vandaag zal hij er niet aan te pas komen, want de Col d’Aspin en de Col du Tourmalet zitten in het parcours. Wat voor etappe gaan we te zien krijgen?
‘Het kan twee kanten op. Of het wordt al een strijd tussen de klassementsrenners, of zij laten het zitten omdat er na de Tourmalet nog 40 niet zo zware kilometers volgen. Dan is het vandaag misschien meer voor mannen zoals Arensman; klimmers die zich niet op het klassement richten. Dat zou natuurlijk mooi zijn.
‘Er is ook een andere kant van zo'n bergrit. Voor sprinter Arvid de Kleijn is het vandaag misschien wel exit. Hij werd gisteren op het enige klimmetje van de dag al gelost en zal vandaag waarschijnlijk moeten vechten tegen de tijdslimiet. Als hij die niet haalt, dan kan hij de sprintritten van morgen en overmorgen niet meepakken.’
Erik van Lakerveld
Eén dagje kregen de sprinters om voor hun kans te gaan en nu is het alweer aan de klimmers en de coureurs met ambities voor het klassement. Het peloton stuurt de Pyreneeën weer in en krijgt een serieuze bergrit voor de wielen.
Het begin is verraderlijk vriendelijk. Glooiend terrein met de Côte de Loucrup (4de categorie) en Côte de Mauvezin (3de categorie) als opwarmertjes voor wat komen gaat. Serieus wordt het over de helft van de bijna 190 kilometer lange rit tussen Gavarnie en Gèdre. Dan doemt de Col d’Aspin op, 12 kilometer klimmen met een stijgingspercentage van 6,5.
En dan volgt de Col du Tourmalet, op 2.115 meter boven zeeniveau, het hoogste punt in het eerste deel van deze Tour de France. Alleen in de slotweek volgt een hogere bergpas (de Galibier).
Het is de vraag of de Tourmalet de koers zal doen ontbranden, want na de bergpas is het nog bijna 40 kilometer tot de finish. Maar het valt niet uit te sluiten dat Tadej Pogacar, nooit te beroerd om al vroeg de boel op te schudden, al een aanval zal plaatsen op de Tourmalet.
Anders bewaart hij zijn energie wellicht tot de slotklim van de dag, al is het de vraag of die beklimming van tweede categorie zwaar genoeg is om iets te forceren. De renners moeten wel lang klimmen, 18,7 kilometer, maar met slechts 3,7 procent gemiddeld zal het de beste ‘grimpeurs’ nauwelijks angst aanjagen.
De etappe begint om 12.25 uur en de finish wordt, afhankelijk van hoe snel er gereden wordt, verwacht om 17.30 uur.
Erik van Lakerveld
Alex Molenaar zal donderdag niet aan de start verschijnen van de zesde etappe van de Ronde van Frankrijk. De 26-jarige Nederlander, met Spaanse moeder, die in de derde etappe de bolletjestrui droeg, ging woensdag op iets meer dan 5 kilometer van de finish in Pau hard onderuit.
De renner van de Spaanse ploeg Caja Rural reed uiteindelijk de rit nog wel uit en kwam als voorlaatste over de meet, op 7 minuten van etappewinnaar Olav Kooij. Daarna werd hij naar het ziekenhuis vervoerd voor onderzoek. De uitgevoerde tests hebben uitgewezen dat hij een breuk in het middenhandsbeentje van zijn rechterhand heeft', schrijft Caja Rural op X.
❌ Alex Molenaar no tomará la salida este jueves tras su dura caída en Pau.
🏥 Las pruebas realizadas han desvelado que sufre la rotura del metacarpiano de su mano derecha.
🫂 Mucho ánimo y pronta recuperación tras su gran inicio de #TDF2026
📝 https://t.co/EfTzEIMR3u pic.twitter.com/nhJZXJOZAU
Molenaar is de vierde uitvaller deze Tour de France. Eerder moesten de Fransman Clément Berthet, de Belg Arnaud De Lie en de Australiër Kelland O'Brien de Tour al verlaten.
Erik van Lakerveld
‘Het is ongelooflijk’, reageert Olav Kooij nog nahijgend van zijn majestueuze sprint in Pau. De Tour-debutant maakt het in zijn eerste massasprint in de grootste wielerkoers ter wereld meteen waar. ‘Het betekent heel veel, om na een moeilijk voorjaar terug te keren op dit niveau.’
Een moeilijk voorjaar is nog zacht uitgedrukt. Het seizoen van Kooij begon pas anderhalve maand geleden. De 24-jarige Nederlander reed zijn eerste wedstrijd, de openingsrit in de Boucles de la Mayenne pas op 28 mei. Een virus had een streep door zijn volledige voorjaar gezet. Zijn deelname aan de Tour de France was nog allerminst zeker.
En juist deelname aan de Ronde van Frankrijk was een reden dat Kooij na het vorige seizoen vertrok bij Visma-Lease a bike en emplooi vond bij Decathlon. Bij de Nederlandse gaat de aandacht de laatste jaren steeds uit naar het klassement en kopman Jonas Vingegaard. Voor een sprinter is er eigenlijk geen plek.
Bij Decathlon was die plek er wel, al hebben zij inmiddels met Paul Seixas ook een man die voor het klassement gaat. Maar de grote vraag was niet of er naast de klassementskopman een plaatsje was voor een sprinter, maar of Kooij die, kampend met gezondheidsproblemen, wel zou kunnen invullen.
Kooij, die al drie Giro-ritten op zijn palmares heeft, werd geselecteerd, na een goede generale repetitie in de Ronde van België, waar hij de vierde rit won. In de Tour moest hij vervolgens geduld betrachten en vier zware etappes overleven. Maar de vijfde rit zelf viel, tot de chaotische slotkilometers nog best mee, vertelde Kooij. ‘Het was best een gemakkelijke dag, maar dan weet je dat er een hectische finale komt. Iedereen wil vooraan rijden.’
‘Ik wilde de kans grijpen om te sprinten en toen ik de eindstreep zag ben ik gewoon zo hard mogelijk gaan sprinten’, vertelde hij in het flash interview na afloop. Er zijn liggen nog meer ritten in het verschiet waar hij voor de zege zou kunnen gaan. Maar al te ver vooruitkijken wilde Kooij nog niet. ‘Er zijn nog veel dagen te gaan en we zullen elke dag onze best blijven doen, maar laten we eerst hiervan genieten.’
Erik van Lakerveld
Het was de eerste keer Olav Kooij mocht spurten in de Tour de France. Hij maakt deze ronde zijn debuut en moest als sprinter wachten tot de vijfde rit om voor zijn kans te gaan. Maar in Pau leek er van plankenkoort bepaald geen sprake. De Nederlandse sprinter in Franse dienst, bij Decathlon, was overtuigend de snelste in de massasprint.
De laatste kilometers waren chaotisch in de straten van Pau. Er waren veel obstakels, die normaal gesproken het verkeer veiliger moeten maken, maar voor coureurs juist veel gevaar opleveren. Een uitgedund groepje dook de laatste kilometer in, met alle topsprinters paraat. Kooij ging als eerste aan en liet niemand meer voorbij komen. Hij klopte de Duitser Max Kanter en de Belg Tim Merlier eindigde als derde. Vierde was Nederlander Huub Artz.
Een valpartij op iets meer dan vijf kilometer van de finish, waar voormalig bollentruidrager Alex Molenaar hard op de grond klapte, zorgde voor een gat in het peloton. De klassementsrenners zaten er allemaal achter, dus de 14 seconden die ze verloren hadden geen gevolgen voor de rangschikking. Torstein Traeen behoudt het geel.
Wie de prijs voor de strijdlust zou krijgen was geen vraag. Baptiste Veistroffer vertrok direct toen koersdirecteur Christian Prudhomme het officiële startsein had gegeven. Na 144 kilometer in zijn eentje werd hij gegrepen door het peloton, aangevoerd door Dylan van Baarle.
Op een korte tegenaanval van Kasper Asgreen, Fred Wright en Valentin Paret-Peintre na, die na de enige beklimming van de dag demarreerden, was Veistroffer de enige die een sprint probeerde te ontlopen. Al zal ook hij geweten hebben dat de kans minimaal was dat de spurters de kans op een massasprint zouden missen.
Erik van Lakerveld
180 renners hadden geen zin om zich bovenmatig in te spannen toen het startschot in Lannemezan had geklonken. Er was slechts één man die het wel aandurfde om te demarreren: Baptiste Veistroffer.
De 26-jarige Fransman is een late bekeerling tot het wielrennen. Lang deed hij aan triatlon. Maar toen hij dat niet meer met zijn werk als klimaattechnicus in de scheepvaartbranche kon combineren, besloot hij het wielrennen op te pakken. Hij blijkt talent te hebben, vier seizoenen na zijn eerste wedstrijden koerst hij in de Tour de France.
Veistroffer was in de voorgaande etappes vaak degene die bij de zieke Arnaud De Lie bleef, maar sinds diens opgave in de derde rit heeft hij de ruimte om voor eigen kans te gaan. En hij heeft ervaring met een vroege vlucht.
De Fransman verraste het peloton dit jaar in de tweede etappe van de Ronde van Oman. Toen had hij lang vier medevluchters en deed hij het alleen in de laatste 13 kilometer.
Nu heeft Veistroffer een veel langere weg te gaan. En hij zal erop rekenen dat de sprintersploegen zich ditmaal, in de belangrijkste ronde van het jaar, zich niet zullen verslikken in een vroege vlucht. Het peloton, onder leiding van Uno-X, geeft de koploper vooralsnog ook niet te veel ruimte, maar ongeveer een minuut of drie.
Erik van Lakerveld
Het peloton is vertrokken vanuit Lannemezan voor de eerste sprintetappe van deze Ronde van Frankrijk. De eindstreep is getrokken in Pau en dat is niet voor het eerst. De plaats was al 63 keer eerder finishplaats in de Tour.
Morgen zal de start van de zesde rit ook in Pau plaatsvinden. Dat zal de 69ste keer zijn dat de Tour-renners er vertrekken. 64 keer finishplaats, 69 keer startplaats en sinds 1930 in 77 edities van de Tour opgenomen.
Er zijn maar twee steden die vaker door de Tour in het rondeboek zijn opgenomen dan Pau. Vanzelfsprekend voert Parijs de lijst aan. Parijs is in 112 edities in het parcours opgenomen, alleen de editie van 2024 voerde niet door de Franse hoofdstad, vanwege de Olympische Spelen.
Na Parijs is Bordeaux bijna vaste prik in de Ronde van Frankrijk. Al in de eerste editie, in 1903, maakte de stad deel uit van het parcours. Er zouden nog 76 edities volgen met in totaal 56 starts en de 81ste aankomst zal deze Tour volgen. De 7de rit, op vrijdag, finisht er.
Maar eerst dus Pau, als aankomstplaats vaak het terrein van de sprinters. De laatste die er won, in 2024, was de Belg Jasper Philipsen. De laatste Nederlandse winnaar? Léon van Bon in 1998.
Erik van Lakerveld
Het komt maar weinig voor dat sprinters in de Tour de France zo lang op hun kans moeten wachten. De vorige edities waarin de spurtbommen geduld moesten betrachten tot de vijfde dag waren de Tours van 2015 en 1992.
Maar tussen Lannemezan en Pau is nu dan eindelijk het biljartlaken voor de snelle mannen uitgerold. Al zit er wel nog een kreukel in dat laken. Op 25 kilometer van de finish ligt de Côte de Baleix. Niet lang, slechts een kilometer, maar wel steil: 8,8 procent gemiddeld. De sprintersploegen en hun kopmannen zullen er alles aan doen om te zorgen dat deze klim van de derde categorie geen sta-in-de-weg zal zijn in hun massasprintmissie.
Reken er maar op dat een gesloten peloton in volle vaart op de finish in Pau af zal denderen met alle grote sprinters vechtend voor hun plekje. En vanuit Nederlands perspectief is dan natuurlijk de vraag: wat kan Olav Kooij?
De etappe start om 14.05 uur en de finish wordt iets na 17.30 uur verwacht.
Erik van Lakerveld
Na een ploegentijdrit en tweemaal UAE was het in de overgangsrit van Carcassonne naar Foix de beurt aan de sterk klimmende avonturiers. De Deen Mads Pedersen was na een indrukwekkend ploegenspel veruit de rapste. Hij boekte zijn derde zege in de Tour. Met zijn overwinning deed Pedersen een gouden zaak in het gevecht om de groene trui.
Pedersen trok zichzelf helemaal leeg op de laatste serieuze beklimming van de dag en overleefde als enige echt rappe man. De kopman van Lidl-Trek had met Mathias Vacek en Quinn Simmons twee beresterke ploeggenoten mee. Beide renners hadden mogelijk zelf kunnen winnen, maar reden zich leeg voor de wereldkampioen van 2019. En met succes. Simmons werd zelf nog tweede, Vacek is de nieuwe leider in het jongerenklassement.
Tadej Pogacar verdedigde zijn gele trui niet en gaf de leiding in het algemeen klassement af aan Torstein Træen. In de Vuelta van vorig jaar reed de Noor ook al vier dagen in de rode leiderstrui. De renner van Uno-X herstelde vier jaar terug nog van teelbalkanker. Zijn voorsprong bedraagt nu 28 seconden op de Amerikaan Sean Quinn, die ook in de kopgroep zat. Pogacar volgt op meer dan 7 minuten.
Al vroeg in de etappe vertrokken 34 renners uit het peloton. De favorieten voor de groene trui, Mads Pedersen, Jasper Philipsen en Biniam Girmay, hadden de slag niet gemist. Girmay won onderweg de tussensprint en deelde zo net als afgelopen zondag een klein tikje uit in de strijd om de groene trui. Philipsen en Girmay lieten na de tussensprint meteen lopen. Morgen staat er immers een sprintetappe op het menu. Pedersen, de meest complete renner van de drie, spaarde zijn krachten niet en gaat ruim aan de leiding in het puntenklassement.
Op de Col de Coudons reden de Sloveen Jan Tratnik en de Tsjechische kampioen Mathias Vacek op iets meer dan 80 kilometer van de meet samen weg uit de omvangrijke kopgroep. Op de top van de beklimming van tweede categorie bedroeg hun voorsprong iets meer dan een halve minuut. Even later wist de Luxemburger Alex Kirsch de oversteek te maken. Vacek had van de ploegleiding echter de instructie gekregen om niet over te nemen. Hierdoor werd het drietal aan het begin van de laatste officiële beklimming teruggepakt door de resterende koplopers.
Op de Col de Montségur was het tempo van EF, het team van bolletjestruidrager Alex Baudin, Alex Molenaar te machtig. De Nederlander van Caja-Rural had onderweg wat bergpunten gesprokkeld, maar kwam uiteindelijk twee punten tekort voor het heroveren van de trui. Al schokschouderend ondernam hij wel een dappere poging. Uiteindelijk bleven tien renners over, waarna de drie van Lidl-Trek de boel controleerden.
Niek van der Voo
Al vroeg in de etappe is er een grote kopgroep van 34 renners weggereden uit het peloton. Voor de start maakte de Deen Mads Pedersen zijn ambities bekend: het sprokkelen van zoveel mogelijk punten voor de groene trui. Vandaag zijn er maximaal 75 punten te behalen: de etappe is ondanks bijna 3000 hoogtemeters door de organisatie geclassificeerd als ‘licht heuvelachtig’. En jawel, de wereldkampioen uit 2019 maakt vandaag deel uit van de vlucht van de dag.
Ook aanwezig: de Nederlanders Frank van den Broek, Alex Molenaar en Pascal Eenkhoorn. Van den Broek en Molenaar zaten in de tweede etappe ook al in de ontsnapping, voor Pascal Eenkhoorn is het zijn eerste vlucht van deze Tour.
Hoewel het op papier een etappe leek voor Mathieu van der Poel, zit de Nederlander niet mee in de ontsnapping. Zijn Belgische teamgenoot Jasper Philipsen is vooraan wel van de partij. De sprinter zal net als Biniam Girmay ongetwijfeld zoveel mogelijk punten voor de puntentrui willen oprapen.
Enkele andere kanshebbers op de ritwinst zijn de Franse kampioen Romain Grégoire, Mathias Vacek, Michael Matthews, Quinn Simmons en Jasper Stuyven. De Noor Torstein Træen, die in de afgelopen Vuelta al dagenlang de leiderstrui droeg vanuit een vlucht, staat in het algemeen klassement het dichtst bij Tadej Pogacar, de drager van de gele trui. Hij moet minimaal 5 minuten en 6 seconden goedmaken op de Sloveen om het gele tricot over te kunnen nemen.
De Noor is al goed op weg: momenteel bedraagt de voorsprong van de koplopers op het peloton al bijna vier minuten
Niek van der Voo
De renners zijn zojuist vertrokken vanuit de middeleeuwse vestingstad Carcassonne voor de vierde etappe van de Tour. De renners finishen vandaag een kleine 182 kilometer verderop in Foix, rond kwart over vijf. Na de opgave van de zieke Belg Arnaud de Lie gisteren telt het peloton toevallig nog 182 renners.
Vanwege de extreme temperaturen heeft de internationale wielerunie (UCI) maatregelen genomen. Tijdens de komende etappes mogen renners op bepaalde beklimmingen nu bevoorrading krijgen. Oorspronkelijk zouden de wielrenners enkel bidons mogen krijgen in deze zones.
De UCI geeft aan dat deze maatregel als proef ingevoerd wordt en zal worden geëvalueerd aan de hand van de weersomstandigheden, de effectiviteit ervan en de impact op het verloop van het evenement.
De renners van Visma-Lease a Bike kunnen al helemaal wat extra verkoeling gebruiken: de airconditioning in hun teambus is vanwege de hoge temperaturen kapot gegaan. Volgens teambaas Richard Plugge verbleven de renners van het team van Vingegaard daarom in een nabijgelegen hotel in plaats van zoals gebruikelijk in de bus. Momenteel wordt het airconditioningsysteem in de bus gerepareerd, al is er ook een nieuwe bus onderweg. Deze zal morgenochtend arriveren.
Niek van der Voo
Zeg het maar. Het parcours van de vierde rit maakt het koersverloop moeilijk te voorspellen. Voor de sprinters is het met vier beklimmingen, waaronder twee van de tweede categorie, te zwaar om voor de overwinning mee te doen. Voor de klassementsrenners is het nu juist niet geaccidenteerd genoeg om een aanval te overwegen.
Het lijkt dus een rit voor vluchters, voor avonturiers die goed kunnen klimmen, maar ook een beetje explosiviteit in de benen hebben. Maar ook zij zullen zich het hoofd breken over de tactiek. De complexiteit zit ‘m in de laatste 30 kilometer: het glooiende terrein na de laatste klim van de dag.
De betere klimmers onder de vluchters zullen proberen de laatste beklimming te gebruiken. Maar de gaten die op de Col de Montségur geslagen worden, kunnen in dat vlakkere deel zomaar weer ongedaan worden gemaakt. Mannen die op de col gelost zijn, hebben daar een kans om weer terug te keren.
En dan is er nog de hitte. Tegen de 40 graden wordt het, en zoiets heeft invloed op het koersverloop. Zulke temperaturen kunnen de aanvalslust temperen of degenen die het wel aandurven plots doen terugvallen door kramp.
De etappe start om 13.10 uur en de finish wordt rond 17.30 uur verwacht.
Erik van Lakerveld
Gunde Tadej Pogacar gisteren de dagzege nog aan zijn ploeggenoot Isaac de Toro, vandaag greep de viervoudig Tour-winnaar zelf de overwinning. Hij nam een kleine voorsprong, die na rekenwerk net genoeg bleek voor de Sloveen om het geel over te nemen van Jonas Vingegaard.
Gegangmaakt door de winnaar van gisteren, zette Pogacar met Vingegaard in zijn wiel op 200 meter van de finish in Les Angles zijn aanval in. Remco Evenepoel had op dat moment al een gaatje moeten laten, ietsje naar achteren in de kleine groep die op de meet af stormde. Even leek de Deen in het geel mee te kunnen, maar toen blikte hij benauwd om zich heen en zag Pogacar een gaatje pakken.
Twee seconden was het verschil en Pogacar verdiende nog vier bonificatieseconden. Het was genoeg om zijn achterstand die vanochtend nog 6 seconden was, weg te poetsen en zelfs ietsje meer. Vingegaard raakte net zijn leiderstrui kwijt.
De vluchters die maandag aan het begin van de middag nog hoopten op een dag vol avontuur,kwamen bedrogen uit. Het duurde een razende anderhalf uur voordat er überhaupt een kopgroep werd gevormd die meer dan een handvol seconden kreeg, maar die bleek al gauw binnen schootsafstand van het peloton gehouden te worden.
Team UAE van Pogacar bepaalde het tempo en haalde op iets meer dan 10 kilometer met Alex Baudin bij. De Fransman hield aan de vlucht van de dag wel de bolletjestrui over. Hij nam het tricot over van Alex Molenaar, die in de eerste kilometer van de koers nog een poging had gedaan om te ontsnappen maar uiteindelijk al snel gelost werd.
Uiteindelijk snelde een groep van ongeveer 40 renners naar de voet van de slotklim, maar ook daar zal de meerderheid al hebben aangevoeld wat de uitkomst zou zijn van deze rit. Pogacar liet daar geen twijfel over bestaan.
Erik van Lakerveld
Onderweg in de auto tussen startplaats Granolles in Spanje en Les Angles in Frankrijk, volgde verslaggever Maud Wiersma een flink deel van de route die het Tour-peloton vandaag ook aflegt. Ook al is het laatste, Franse, deel van het parcours officieel voor toeschouwers afgesloten, toch ziet Wiersma wel degelijk wielerfans langs de kant.
‘Er is wel veel politie, maar evengoed is het op sommige plekken nog heel vol. Er staan zoals altijd campers van fans langs de kant’, vertelt ze. Dat zijn grotendeels mensen die voordat de weg werd afgesloten, om 1 uur vannacht, een plekje langs de route hebben opgezocht. De enigen die vandaag nog naar het parcours hebben kunnen komen zijn bewoners van het gebied.
Het Spaanse deel van de rit, de eerste 155 kilometer, was er sowieso best wat aandacht van wielerfans. Wiersma zag hoe de drukte in de richting van de grens met Frankrijk leek toe te nemen. ‘De laatste paar kilometer was het ineens behoorlijk vol langs de kant. En op de grens was de overgang vrij abrupt.’
Net voorbij de grens, inmiddels net ook door de renners gepasseerd, reed Wiersma langs een kruispunt, waar onder normale omstandigheden meer mensen zouden hebben gestaan. Nu bleef het bij een plukje toeschouwers dat reuzenpoppen had neergezet, met een Frans thema. Daar waren de poppen, waaronder twee uit de kluiten gewassen versies van de Marianne van Eugène Delacroix, bijna in de meerderheid.
Maar dieper in Frankrijk zag ze hoe er weer meer mensen de gang naar het parcours gewaagd hadden. ‘Toen ik net bij de op een na laatste klim van de dag, de Col du Calvaire, passeerde was het in de laatste kilometer onder de top echt druk.’
Erik van Lakerveld
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant