Nu de vredesonderhandelingen tussen de VS en Iran op losse schroeven staan, kregen de Golfstaten deze week opnieuw te maken met raketaanvallen. NU.nl sprak lezers die er wonen over de gevolgen voor hun dagelijks leven. "Mijn vrouw kreeg wel een raketalert en ik niet."
"Ik werd zondagochtend om half zes wakker van raketten die richting de Amerikaanse vliegbasis gingen, ongeveer 30 kilometer verderop. Meteen kreeg ik een waarschuwing op mijn telefoon dat ik moest schuilen. De ramen trilden door het harde geluid." Toch zegt Beau Swart (26) zich nog altijd veilig te voelen in Doha, de hoofdstad van Qatar, waar hij al zijn hele leven woont.
"Mijn familie en vrienden wonen hier en zitten in dezelfde situatie als ik. We praten er gelukkig veel over met elkaar. Bovendien heeft Qatar goede luchtafweersystemen, waardoor we ons veilig voelen en het dagelijkse leven gewoon doorgaat. De avond na de raketaanval stond ik bijvoorbeeld alweer op de golfbaan."
De vader van Beau, Edo Swart (54), werkt in de bloemenhandel en is importeur van bakkerijgrondstoffen. "Van dat laatste is de logistiek momenteel ernstig verstoord. Onze voorraden zijn daardoor geslonken tot het laagste niveau in lange tijd en we hebben nu veel tekorten", vertelt hij.
"Alle havens in de buurt, zoals Jeddah Port in Saoedi-Arabië en Khor Fakkan in de Verenigde Arabische Emiraten, lopen vast door de problemen rond de Straat van Hormuz. Zelfs als deze zeestraat weer opengaat, zal het nog maanden duren voordat er weer reguliere verschepingen kunnen worden ingepland", vreest hij.
Door de nieuwe aanvallen moesten veel sportevenementen die Beau als sportconsulent organiseert worden geannuleerd. Maar ook de problemen rond de Straat van Hormuz zorgen voor annuleringen. "Sportmaterialen zijn moeilijk te verschepen. De kosten van zo'n evenement verdubbelen. De meeste evenementen zijn nu verplaatst naar na de zomer."
Jan van Schoonhoven (62) woont al vier jaar in Riyad in Saoedi-Arabië. Hij merkt de economische gevolgen van de Iranoorlog. "Ik heb laatst twee geschiedenisboeken besteld uit Engeland. Normaal gesproken worden die binnen drie dagen bij mij in Riyad geleverd. Nu de logistieke ketens verstoord zijn, wacht ik al vijf weken op mijn pakket."
Hij ziet het ook terug in zijn werk bij het National Center for Privatization, dat onderdeel is van het Saoedische ministerie van Financiën. "Ik werk aan grote bouwprojecten van publieke bouwprojecten, zoals scholen, ziekenhuizen of luchthavens, maar ik doe ook privatiseringen."
"Het barst hier van het zand, maar van dit zand kun je geen cement maken voor de bouw. Daarom moeten we zwaarder zand uit andere landen importeren, maar dat verloopt nu moeizaam. Daardoor stijgen de kosten van bouwprojecten enorm en wordt de bouw van steeds meer projecten uitgesteld. Vanaf mijn werk kijk ik zelfs uit op een bouwput", zegt hij. Hieronder staat een foto van de bouwput waar Van Schoonhoven op doelt.
Hoewel de Houthi-rebellen in Jemen afgelopen maandag een aanval hebben uitgevoerd op de internationale luchthaven van Abha in Saoedi-Arabië, voelt ook Van Schoonhoven zich vooralsnog veilig: "Deze luchthaven was een van onze projecten dus dat kwam natuurlijk wel even binnen. Soms hoor ik Patriot-raketten boven me richting een Amerikaanse basis vliegen, maar het leven gaat intussen gewoon door."
"Mocht er toch iets gebeuren, dan krijgen we een alert op onze telefoon. Al moet ik zeggen: een paar maanden geleden werd de Amerikaanse ambassade aangevallen door Iran. Toen kreeg mijn vrouw wél een alert en ik niet."
Jaap Croese (67) woont al 37 jaar in Muscat, de hoofdstad van Oman, maar brengt de laatste jaren ook steeds meer tijd door in Nederland. Door de huidige oorlog en andere omstandigheden overweegt hij nog vaker in Nederland te verblijven. Croese werkte in Muscat als geofysicus. Hij maakte geologische 3D-modellen van ondergrondse aardlagen waarin olie-, gas- en waterreservoirs in kaart werden gebracht.
Ook in de Omaanse plaatsen Musandam en Duqm zijn afgelopen weekend Iraanse raketaanvallen geweest. Croese: "In Muscat, waar ik woon, is het tot nu toe heel rustig en gaat het leven zijn gangetje. Ik voel me veilig. Daarnaast zit ik samen met andere Nederlanders in Oman en de Nederlandse ambassade in een WhatsApp-groep, waarin we elkaar regelmatig op de hoogte houden van de situatie."
Wel merkt Croese dat het onveiliger wordt in de regio. "Oman en andere Golfstaten raken de laatste maanden helaas steeds meer betrokken bij de oorlog. Dat lijkt mij een uitdaging voor een land als Oman, dat neutraal wil blijven."
Croese ziet dat er sinds het uitbreken van de oorlog bijna geen toeristen meer naar Oman komen. "Veel Omaanse vrienden van mij hebben kleine guesthouses en hotels moeten sluiten omdat er bijna niemand meer komt. Dat raakt mij erg diep, want Oman zal altijd mijn tweede land blijven."
Source: Nu.nl algemeen