In verschillende ebolabehandelcentra in Oost-Congo vinden stakingen plaats uit woede over niet-uitbetaalde salarissen en slechte werkomstandigheden, terwijl alle medewerkers heel hard nodig zijn. Nooit eerder verspreidde het ebolavirus zich zo snel en de piek is nog niet in zicht.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant.
Een grote banner met ‘Stop Ebola’ en afbeeldingen van symptomen van het virus hangt naast de poort van het Rwampara-ziekenhuis, waar een ebolabehandelcentrum is ingericht. Maar die poort bleef maandag dicht. Tientallen boze medewerkers blokkeerden de ingang en de straat voor het ziekenhuis in de oostelijke provincie Ituri, het epicentrum van de uitbraak met 95 procent van de besmettingen.
De afgelopen dagen hebben medewerkers van verschillende behandelcentra het werk neergelegd. Hulpverleners, bron- en contactonderzoekers, chauffeurs en grafdelvers zeggen dat de autoriteiten hen niet hebben betaald. ‘We hebben nog steeds geen salaris ontvangen. Het duurt nu 45 dagen’, zei Olivier Duciel, die werkt aan de informatievoorziening over het virus, maandag tegen Africa News.
Als gevolg van de stakingen staat de continuïteit van de zorg volgens het Nationaal Instituut voor Volksgezondheid onder druk, terwijl het virus zich in hoog tempo blijft verspreiden. Vorige week maakte Roger Kamba, de Congolese minister van Gezondheid, bekend dat in twee nieuwe provincies besmettingen zijn opgedoken. Volgens de laatste cijfers zijn er bijna tweeduizend bevestigde besmettingen, waarvan meer dan zevenhonderd mensen zijn overleden.
De uitbraak is pas twee maanden oud, maar het is nu al de derde grootste uitbraak ooit. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) waarschuwt dat de besmettingscijfers tijdens geen enkele eerdere uitbraak zo snel opliepen en dat de piek nog niet is bereikt. ‘De afgelopen dagen hebben we een recordaantal nieuwe infecties binnen één dag gezien’, zei dokter Chikwe Ihekweazu, assistent-directeur van de WHO dinsdag.
De WHO maakt zich vooral zorgen over het feit dat de meeste nieuwe sterfgevallen mensen betreffen die geen gezondheidszorg hebben ontvangen en in hun eigen gemeenschap zijn gestorven. Van de nieuwe patiënten die positief zijn getest, komt ook 80 procent van ‘buiten onze contactlijsten’, zegt Ihekweazu. Hoewel het bron- en contactonderzoek een stuk beter verloopt dan in het begin van de uitbraak blijven veel patiënten dus nog buiten beeld.
De Congolese gezondheidsminister Kamba bracht vorige week donderdag een bezoek aan Bunia, de hoofdstad van Ituri, in een poging het personeel aan de frontlinie gerust te stellen. Hij zei dat de werknemerslijsten gecontroleerd moeten worden omdat er veel nieuw personeel is aangenomen. Er zouden ook mensen onterecht op de lijsten zijn gezet. ‘We moeten ervoor zorgen dat deze betalingen bij de juiste mensen terechtkomen’, aldus Kamba.
De regering houdt vol dat de bestrijding goed op poten staat, maar volgens het Nationaal Instituut voor Volksgezondheid zijn er te weinig bedden beschikbaar en is er een tekort aan ambulances, geld en medische benodigdheden zoals beschermingsmiddelen. De stakende medewerkers beklagen zich ook over de slechte werkomstandigheden. Volgens het Africa Centres for Disease Control and Prevention zijn 112 gezondheidsmedewerkers besmet geraakt en 35 overleden.
‘We begraven mensen die al vier dagen thuis liggen’, zei John Bahati Nguna, hoofd van het begrafenisteam van Rwampara, tegen Africa News. Hij verloor een tand nadat hij was aangevallen door boze nabestaanden en voelt zich in de steek gelaten door de regering. ‘Nu komen ze uit Kinshasa, beweren de baas te zijn en verblijven in hotels. Ze eten goed, slapen goed en hebben geen idee wat er zich op de grond afspeelt.’
De uitbraak betreft de zeldzame Bundibugyo-variant van het ebolavirus, waarvoor geen medicijn of vaccin bestaat. Internationale hulporganisaties werken hard met de lokale autoriteiten om het virus in te dammen, maar de logistieke en operationele uitdagingen zijn groot. Ituri is een enorme provincie met acht miljoen inwoners, waarvan zeker een miljoen mensen zijn ontheemd door een slepend conflict om grondgebied en goudmijnen.
Toch is er hoop. Begin juli kondigde de WHO aan dat de eerste patiënten in Bunia nieuwe behandelmethoden krijgen toegediend als onderdeel van klinische proeven. De middelen zullen het virus niet genezen, maar zouden de overlevingskansen van patiënten kunnen verbeteren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant