De lezersbrieven! Over waarschuwende teksten, statiegeld op witgoed, verrassende vergelijkingen, mannenkrampjes, optimistische koppen en veelbetekenende getallen.
Vier jaar geleden schreef ik deze ingezonden brief: ‘Op sigarettenpakjes worden consumenten gewaarschuwd voor de gevaren van het roken. Is het niet een overweging waard dat er bij (veel te goedkope) vliegreizen naar alle bestemmingen in de wereld ook een waarschuwing komt? ‘Pas op, deze aankoop heeft nadelige gevolgen voor generaties die na u komen.’ Of de mededeling: ‘Aankoop van dit product zorgt voor opwarming van de aarde!’ Ik weet zeker dat hierdoor consumenten minder vaak in de rij willen staan op Schiphol.’
Ik zou dit nu willen aanvullen met kleine verplichte foto’s van grote bosbranden in Zuid-Europa, thermometers die tot over de 40 graden gaan of krantenkoppen over honderden hittedoden in Parijs. Hopelijk maakt het indruk en hoeven we over een paar jaar geen foto’s van klimaatvluchtelingen bij deze advertenties te plaatsen.
Jos van Vliet, Noordwijk
Jorick Bots beschrijft perfect de accumulatie van waardevolle materialen in alles met een stekker, 24 (!) kilo per persoon per jaar. Intussen wordt op een groot aantal spullen een verwijderingsbijdrage geheven. Daarmee is de prikkel vooral gelegd bij verwijderaars en verwerkers en organisaties als Stibat en Stichting Open. Veel is gericht op bewustwording en verantwoordelijkheid van de particuliere consument en het bedrijfsleven. De vraag is of die ideële aanpak wel voldoende werkt.
Mij dunkt dat een statiegeldaanpak beter werkt. Statiegeld Nederland slaagt er aardig in om superonaantrekkelijk materiaal als plakkerige blikjes en verfomfaaide plastic flesjes binnen te harken. Voor keurig beheerd ICT-spul en of witgoed praten we over iets heel anders.
Marc Jansen, Otterlo
‘Zoals Jezus stierf voor onze zonden zo, behoort de geletruidrager te vermaken’, schrijft Jarl van der Ploeg. Van der Ploeg en Sander Schimmelpenninck: twee messcherpe columnisten die de werkelijkheid beknopt fileren tot de essentie. Schimmelpenninck verrijkt daarnaast onze taal herhaaldelijk met woordvondsten (domrechts, erfmiljonair), Van der Ploeg met verrassende vergelijkingen.
Anton Haverkort , Wageningen
In zijn tv-recensie voert Alex Mazereeuw onder anderen Johan Derksen en Pierre van Hooijdonk op als aperte tegenstanders van de benoeming van Sarina Wiegman tot bondscoach van de voetbalmannen. ‘Voorspelbare mannenkrampjes’, noemt hij dat. Hij vergeet te melden dat onze ‘eigen’ Willem Vissers ook tot die categorie behoort. Volgens Vissers heeft Wiegman een belangrijk nadeel, omdat vrouwenvoetbal iets anders is dan mannenvoetbal. Voer voor een flink debat op de redactievloer?
Peet Fermont, Pijnacker
‘Amerikaanse toezichthouder geeft groen licht voor test’ is een erg optimistische kop voor een plan zo dystopisch als een zonnereflector die licht moet brengen voor 5.000 dollar per uur, waardoor in de toekomst zelfs de zon niet meer gratis hoeft te zijn. Vooral als in de tweede alinea blijkt dat toezichthouder FCC vindt dat hij niet bevoegd is bij ‘andere bezwaren, bijvoorbeeld over de schadelijke gevolgen voor het milieu’.
Een kop als ‘zoveelste Amerikaanse toezichthouder faalt in zijn meest basale functies om toezicht te houden op hyperkapitalistische techbro-uitvindingen met mogelijke uitwerkingen voor de toekomst van de hele wereld’ zou misschien beter zijn geweest.
Gerbrand van den Eeckhout, Maastricht
‘Het meeste verdwijnt in afvalcontainers’, lees ik over Soldaat van Oranje. Wat een zonde, denk ik als theaterliefhebber en -maker. Verkoop het, verloot het, verdeel het onder de fans. Zet een veiling op. Koppel er een goed doel aan, het maakt niet uit. Want theatergeschiedenis weggooien... mijn theaterhart breekt.
Marinka Vredegoor, Oldenzaal
Goed gekozen, het einde van Soldaat van Oranje, 3.967, de laatste voorstelling, is een priemgetal. Uniek, alleen deelbaar door 1 en zichzelf. Proficiat!
Hubert Verkerk, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant