Na de halve finale van het EK in 2024 kijken Aurélien Tchouaméni, Jules Koundé en Dayot Upamecano verslagen toe terwijl Spanje feestviert. Spanje won de wedstrijd met 2-1.
Lamine Yamal vierde maandag zijn negentiende verjaardag. Zijn wens? „Winnen van Frankrijk”, zei hij tegenover zijn ploeggenoten nadat hij de kaarsjes had uitgeblazen. „Het is de wedstrijd waar iedereen op zat te wachten”, zei de Spaanse sterspeler eerder na de gewonnen kwartfinale tegen België. Wat kunnen we verwachten van de eerste halve finale van het WK?
In 2024 ontmoetten de ploegen elkaar in de halve finale van het EK. Na een vroege voorsprong van Frankrijk maakte de toen zestienjarige (!) Yamal gelijk, waarna Spanje opnieuw scoorde. De overwinning van de eventuele EK-winnaar was verdiend; na de 1-0 van Kolo Muani – Frankrijks enige doelpunt uit open spel dat toernooi – hadden Les Bleus weinig meer uitgericht.
Vorig jaar, in de halve finale van de Nations League, was Spanje nog dominanter. In de 55ste minuut stond de teller op 4-0, maar de wedstrijd eindigde bizar genoeg in 5-4 na een aantal late treffers van de Fransen. Eindconclusie: Spanje was oppermachtig, maar verloor zijn concentratie in de eindfase.
Dinsdagavond lijkt het ondenkbaar dat Spanje wederom zo’n overmacht zal hebben. Frankrijks sterrenaanval – nu met spelmaker Michael Olise – wordt gezien als een van de beste voorhoedes ooit op een WK. Het middenveld wordt goed gestut door veteraan Adrien Rabiot en nieuwkomer Manu Koné. Met Lucas Digne op linksback in plaats van de grillige Theo Hernández, lijkt Didier Deschamps het enige minpuntje van de openingswedstrijd tegen Senegal te hebben opgelost. De Fransen hoeven niet veel de bal te hebben om gevaarlijk te worden. Ze zijn in staat om, afhankelijk van de tegenstander, hun spel aan te passen.
Spanje is como siempre een ploeg die leunt op balbezit. Dit WK had geen ploeg gemiddeld een hoger percentage balbezit, en door een sterke counterpress veroveren de Spanjaarden de bal snel terug na balverlies. Mede door een solide verdediging heeft dat geleid tot slechts één tegendoelpunt dit WK. Toch zijn ze aanvallend niet dezelfde ploeg als op het EK, toen Nico Williams en Lamine Yamal de diepte en dreiging verzorgden op de flanken. Williams is mee, maar kwakkelt met blessureleed. Op linksbuiten staat nu de veredelde middenvelder Alex Baena in de basis; goed voor balbezit en voorzetten, maar minder effectief dan de snelheid en directe acties van Williams. Yamal – ook pas net terug van een blessure – scoorde nog maar één keer, maar veroorzaakt altijd chaos bij de tegenstander.
„Er zijn twee opties”, zei Lamine Yamal vrijdagavond. „Of [Frankrijk bereikt] voor de derde keer op rij de WK-finale, of wij verslaan ze drie keer op rij.” Dinsdagavond zal Spanje waarschijnlijk het merendeel van het balbezit hebben. Om te scoren zullen ze met positiewisselingen de Fransen in de war moeten brengen. Het is de vraag of ze opgewassen zullen zijn tegen de dodelijke tegenstoten van Les Bleus. „Wij zijn niet bang”, zei Yamal.