is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Deze recensie komt met een kleine disclaimer. Mocht u nu ongelooflijk veel zin hebben in uw naderende vakantie, stop dan maar met lezen. Want wie, zoals ik, drie kwartier kijkt naar Max Vakantieman, kan slechts één ding concluderen: je zou wel gek zijn om ooit nog op vakantie te willen.
Het begint eigenlijk al met de aankondiging van presentator Sybrand Niessen. Reizigers in PANIEK door CHAOS op Schiphol! Een failliete reisorganisatie laat honderden gedupeerden achter met FORSE SCHADE. Er is storm, er is oorlog, er is extreme hitte en er zijn bosbranden! Het contrast met het vrolijke openingsmuziekje en het enthousiast klappende publiek kan niet groter.
Vakantie moet altijd leuk zijn, maar dat wordt ons onmogelijk gemaakt door allerhande gespuis, zo bleek. Max Vakantieman is daarmee toch bovenal een tv-programma van de gebroken dromen.
‘Er zijn alleen maar verliezers’, horen we ergens in de aflevering, en dat is in vrijwel alle items ook de teneur. Gelukkig is er in ieder geval hulp voor die verliezers, want het team van Max Vakantieman staat altijd klaar om de gedupeerde vakantieganger te ondersteunen. Zoals we in het programma horen: ‘Het blijft goed dat we er zijn.’
Dat laatste is waar, vooral met dank aan de ontzettend praktische tips die worden gegeven. Bijvoorbeeld dat je een afgebrand huis niet meer kunt verzekeren, of dat het handig is om je auto in de wegrijstand te zetten als je in de buurt bent van een bosbrand.
Baken van hoop in bange dagen is Max-Ombudsman Jeanine Janssen, die voor het negentiende seizoen op rij fungeert als voornaamste klachtenbalie. Janssen blijkt een soort verombudste Angela de Jong, die zich hier ontpopt tot ultieme vakantiemisdaadbestrijder.
Niessen praat het allemaal goedgemutst aan elkaar, met zijn vrolijke gelaat dat zomer schreeuwt, maar winter preekt. De vakantie staat in Max Vakantieman synoniem aan ellende en verderf, maar dat weerhoudt Niessen er gelukkig niet van om tussendoor wat grapjes te maken. Over de dubieuze, inmiddels failliete wandelvakantieorganisator ‘Loopend Vuurtje’ zei Niessen: ‘De wereld staat in brand, en het Loopend Vuurtje is gedoofd.’ Pure poëzie.
Werd er in ieder geval nog een beetje gelachen, want verder wilde het niet meer echt goedkomen. Na alle verhalen van gedupeerde reizigers, volgde als toetje nog het vaste item met de ‘mystery guest’ die hotelkamers recenseert. Ook hier vlogen de gore peuken op het balkon en de blinde muren ons weer om de oren.
We kunnen niet meer naar de camping, we kunnen niet meer naar Schiphol, we kunnen niet meer wandelen en we kunnen zelfs niet meer vertrouwen op de hotelkamers op Ibiza. Ineens zag ik in Max Vakantieman de ultieme, bijzonder geslaagde klimaatpropaganda. Geen mens die het nog aandurft om op vakantie te gaan. Zwemmen om de hoek is toch ook best leuk?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant