Mijn kunst en ik Bijna de helft van de Nederlanders doet in de vrije tijd aan een vorm van kunst. Wat betekent het voor hen? Deze week: Marjolein Scheeper zingt in musicals.
Marjolein Scheeper.
„Zang, dans, spel! Je wordt iemand die je niet zelf bent én je laat anderen genieten. Toen ik 25 jaar geleden De Drie Musketiers zag wist ik: dit is mijn kunstvorm. Soms zegt iemand: je kunt de dingen toch ook gewoon zeggen? Maar juist die combinatie van zang en dans en spel versterkt de emotie in musical. Daardoor ga je helemaal op in het verhaal.”
„Mijn ouders waren lid van EDOG. Mijn vader zong grote rollen, mijn moeder zat in het koor. Ik had eerst tapdanceles, later ben ik ook vast bij de vereniging gegaan. De familieband maakt het extra leuk. Mijn zusje is de fanclub, zij komt naar al onze producties kijken.”
„Vroeger wilde ik naar de musicalacademie. Het werd toch rechten, want ik kom uit een gezin waarin zekerheid belangrijk wordt gevonden en ik leer gemakkelijk. Bij EDOG probeer ik nu mijn oude droom toch nog te verwerkelijken. Ik wil mezelf blijven uitdagen, zo goed als ik kan worden. Ik volg naast de repetities ook zang en dansles. Als ik auditeer voor een rol en ik krijg hem niet, raakt dat me echt. Ik wil niet alleen maar in het achtergrondkoortje staan.”
„Onvergetelijk was mijn allereerste rol, Doortje in De Jantjes in 2014. Het was mijn eerste jaar bij de vereniging en ik had enorme plankenkoorts. Dat heb ik overigens nog steeds. Maar achteraf voelde ik me ontzettend trots. Ooit hoop ik de rol te zingen van Elphaba in Wicked, of Elle Woods in Legally Blonde. Zij is gek-schattig, daar houd ik van. Ik ben zelf wat gereserveerd, durven is mijn uitdaging. Sommige mensen hebben nul schaamte op het podium, daar heb ik diep respect voor.”
„Als ik alleen thuis ben. In het bijzijn van anderen voel ik me ‘naakt’, zelfs bij mijn eigen man en zoontje. Dus stuur ik die soms weg voor een boodschapje, zodat ik even kan zingen.”
„Ontspanning, ontlading van emotie. Rechter zijn is heel leuk maar op het podium ben ik mijn ándere zelf. Het zijn voor mij echt geluksmomentjes.”
„Ik heb mijn man achter de schermen leren kennen. En toen mijn ouders nog meededen, vond ik het heel bijzonder naar ze te kijken, en met ze mee te leven. Als we dan na de voorstelling samen hand in hand applaus haalden – dat gaf een onbeschrijfelijk gevoel van geluk en verbondenheid.”
„We zijn alweer bezig met de voorbereidingen van onze volgende productie, The Addams Family. Ik heb auditie gedaan voor de rol van Morticia, maar ik heb veel concurrenten. Als ze voor mij kiezen, weten ze dat ik een tijdje niet kan repeteren want ik ben hoogzwanger. Maar het liefst sta ik na de bevalling zo snel mogelijk weer op het podium.”
Meedoen? Meer info over musicalvereniging EDOG? Zie edog.nl