Maurice de Hond tijdens de openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie over het coronabeleid. Tijdens de pandemie was De Hond regelmatig in de publiciteit over het virus en de mogelijke verspreiding ervan via aerosolen.
Hij heeft er „best begrip voor”, zegt Maurice de Hond, dat het Outbreak Management Team (OMT) in de eerste vier tot zes weken van de corona-crisis, maart 2020, niet openstond voor kritiek of andere geluiden dan die van de World Health Organisation (WHO) en het RIVM. Maar daarna, tijdens de bijna twee jaar durende pandemie, hadden kabinet en OMT volgens De Hond echt open moeten staan voor inzichten van andersdenkenden zoals hij.
De Hond – aangekondigd door de enquêtecommissie als „opiniemaker”, maar eigenlijk „opiniepeiler”, zo corrigeert hij hen – kreeg tijdens het verhoor woensdagochtend van de Covid-enquêtecommissie alle ruimte om te herhalen wat hij in 2020 en 2021 op zijn eigen website, in „alternatieve media” (Weltschmerz en De Nieuwe Wereld) en sociale media zei en schreef: dat elk wetenschappelijk model en onderzoek, waar het coronabeleid op werd gebaseerd, bij nadere beschouwing door De Hond ,veel zwakker was dan het OMT stelde. Dat er een „kongsi” bestond van toenmalig premier Rutte, toenmalig RIVM-baas-Van Dissel en toenmalig vicepremier De Jonge, die „dogma’s” had, „gesloten was” en „star” en „rigide” de modellen van het RIVM gebruikte om het eigen beleid te onderbouwen.
Groot verschil met andere niet-medische critici op het coronabeleid is dat De Hond nooit heeft ontkend dat het virus bestaat of dat je er heel ziek van kon worden. Hij heeft zich er ook tegen laten vaccineren, één keer, vertelt hij woensdag. Aanleiding daarvoor waren de data uit Israël, die als eerste land alle inwoners vaccineerde, en waar meteen een forse daling van het aantal Covid-ziekenhuisponames te zien was. Maar hij heeft veel kritiek op het kabinet, OMT en de „traditionele media”, zoals NOS, Volkskrant en NRC, die volgens hem te weinig ruimte maakten voor kritische geluiden. Ook over de economische en psychische schade die de lange lockdowns op een gegeven moment veroorzaakten.
De Hond studeerde sociale geografie en duikt naar eigen zeggen graag in de data achter studies. Uit zijn eigen onderzoek was volgens hem al begin 2020 gebleken dat het coronavirus zich in kleine deeltjes via de lucht verspreidde en dus dat ventilatie van gebouwen essentieel was. Belangrijker dan anderhalve meter afstand houden, en al helemaal in de buitenlucht. „Van Dissel wilde dat maar niet horen of erkennen.” De „kringen op het gras”, die mensen in het park op afstand van elkaar moesten houden om besmetting te voorkomen – potsierlijk vond hij het.
Ook zijn ontdekking, via buitenlandse data, dat Omikron, de coronavariant uit Zuid-Afrika die eind 2021 oprukte, mensen amper ziek maakte en dus „absoluut geen reden” was voor een derde lockdown, werd volgens hem „volstrekt genegeerd”. „Alle Europese landen vonden dat, behalve wij en onze modelleurs die toen nóg waarschuwden voor gevaren.” Opnieuw herhaalt hij dat kabinet en OMT „gevangen waren in dogma’s” en naar niemand luisterden behalve de ziekenhuizen en het RIVM.
En De Hond vond dat de coronapas, die het kabinet in 2021 invoerde, zodat mensen wél naar cafés en evenementen konden maar alleen als ze konden bewijzen dat ze waren gevaccineerd, genezen van Covid of negatief getest „schijnveiligheid” bood. Uit zijn studies was volgens De Hond gebleken dat je eenmaal gevaccineerd weliswaar zelf niet ziek werd maar alsnog anderen kon besmetten.
Het hele verhoor is dat van een man die zeer betrokken was maar het gevoel had door wetenschappers en medici voortdurend te worden behandeld als buitenstaander. Over de vraag of dat zo was en of dat dan terecht was, zal de commissie in haar eindrapport begin 2027 een oordeel vellen.