Maisha Wester | hoofddocent American Studies De regering-Trump heeft de academische vrijheid zo ingeperkt dat een aantal academici zich niet meer thuis voelt in de VS. Een van hen is Maisha Wester, hoofddocent American Studies in Indiana. Net als 28 andere academici uit Amerika wil ze met hulp van het Tulp Fonds verder werken in Nederland.
Maisha Wester
Ze wist niet meteen wat het betekende, dat onduidelijke krabbeltje op de deur van haar kantoor. Maar het werd Maisha Wester, associate professor, aan de Universiteit van Indiana in Bloomington, al snel duidelijk: ze was ‘gemarkeerd’, net als sommige collega’s. Studenten uit de MAGA-stal, aanhangers van president Trump, brengen het krabbeltje op de deur aan bij docenten die ‘onpatriottische’ stof behandelen. Wester, specialist in onderzoek naar racisme in literatuur en film, valt daaronder.
Daar bleef het niet bij. Studenten tergden haar ook met racistische sneren en opmerkingen. Een collega die Make America Great Again in een grafiek schaarde onder bewegingen die „witte suprematie” nastreven, werd geschorst nadat een student over haar had geklaagd bij een lid van de Senaat van Indiana. Ze zou een recente wet van de staat hebben overtreden die „intellectuele diversiteit” vereist in het openbaar onderwijs. Ze mocht weer aan het werk maar moest haar colleges laten opnemen, inmiddels is haar contract niet verlengd.
„Absoluut. Het is zo hard gegaan dat je aan mijn universiteit geen enkele kritiek meer kunt hebben op de overheid, op welk niveau dan ook. De programma’s voor Black Studies, Gender Studies en Latino Studies zijn opgeschort, hangende een onderzoek naar het curriculum. Laat staan dat je sommige uitspraken of beweringen nog racistisch kunt noemen in je colleges. In plaats daarvan wil de universiteit juist ruimte maken voor zulke meningen, onder het mom van diversiteit aan opvattingen.”
„Oh God, ja. Studenten komen nu openlijk dingen tegen me zeggen als: ‘Zwarte mensen zijn meer geneigd tot criminaliteit’; ‘Jullie zitten hier alleen maar dankzij het diversiteitsbeleid’. Echt vuige dingen. Van zwarte studenten hoor ik dat het N-woord ook weer rondgaat. Als collega’s zijn we onderling solidair, maar de geesteswetenschappen vormen bij ons maar een armzalig eilandje vergeleken bij de enorme Business School. Daar zitten hoogleraren die sommige van onze vakken ook te woke vinden. Je moet begrijpen, Indiana is een heel conservatieve staat. De universiteit is nu een microkosmos van een gewelddadige macrokosmos. Op weg naar mijn werk passeer ik trucks met gewapende mannen, racisten met guns.”
„Ik vertelde een collega uit Amsterdam wat er aan de hand is hier en die zei: je kunt niet terug, het is niet veilig voor je. Dat begon ik me ook af te vragen. Word ik misschien gearresteerd? De staat Indiana is de eisen aan onze opleidingen steeds verder aan het opschroeven, we moeten aantonen dat onze afgestudeerden een bepaald inkomen halen, wat vrijwel onmogelijk is. Ik had ook een aanstelling in Sheffield, als global professor, maar je ziet in het Verenigd Koninkrijk hetzelfde gebeuren, dat baart me ook grote zorgen. Pressie om sommige vakken niet langer te geven, toenemende censuur.”
Wester, die haar verhuizing nu wil gaan regelen, hoopt in december in Leiden te beginnen. Haar tenure, een vaste aanstelling, in Indiana, geeft ze op. „Ik vertrek liever dan dat ik ontslagen word. Het is geweldig dat ik naar Leiden kan komen, ik wil bezig blijven met het onderzoeken van sociaal onrecht. „