Filmstudio De sekskomedie ‘The Invite’ wordt uitgebracht door A24. Deze succesrijke indie-studio liet YouTuber Kane Parsons de film ‘Backrooms’ maken en ‘ontdekte’ ook Halina Reijn.
Timothée Chalamet in de A24-film Marty Supreme.
Sekskomedie The Invite ontketende in februari op het Sundance Festival een heuse ‘biedingsoorlog’: filmdistributeurs die elkaar overbieden voor de distributierechten. A24 won: die vertrouw je de marketing gaarne toe. Niemand doet dat nu beter.
Het ambitieuze filmbedrijf A24 kwam onlangs in opspraak omdat Google’s DeepMind 75 miljoen dollar stak in een AI-partnerschap. Critici stellen dat het zijn status van de hipste van Hollywood verliest aan hongerige nieuwkomers als Neon (Anora). Maar het succes van recente titels als The Zone of Interest, The Brutalist, Marty Supreme en The Backrooms wijst niet direct op verval. The Backrooms is met een voorlopige recette van 350 miljoen dollar op een budget van zo’n 10 miljoen zelfs A24’s grootste succes. En getuigt van lef en visie: A24 gaf YouTube-sensatie Kane Parsons in 2023 een contract voor een speelfilm toen hij nog maar 17 jaar was.
Voor de Amerikaanse kwaliteitsfilm was A24 de afgelopen tien jaar essentieel: Ari Aster, ‘The Daniels’, David Lowery, De gebroeders Safdie, Robert Eggers, Alex Garland en Halina Reijn behoorden tot de stal. Het New Yorkse bedrijf werd in 2012 opgericht door producers Daniel Katz, David Fenkel en John Hodges, die geloofden in een herleving van de Amerikaanse indie-beweging van de jaren negentig. A24 moest daarin net zo’n sleutelrol spelen als indertijd filmconcern Miramax van de gebroeders Weinstein. A24’s mix van arthouse en horror leek op die van Miramax, waar Bob Weinstein de kas spekte met B-horror. Alleen was ook de horror van A24 baanbrekend: Ari Asters’ Hereditary en Midsommar, Robert Eggers’ The Witch en The Lighthouse.
Spraakmakend werd A24 voor het eerst in 2013 met Harmony Korine’s Spring Breakers, een jaar later scoorde het nominaties en Oscars met Ex Machina, Room en de documentaire Amy. In 2017 ging A24 ook films produceren en won direct de Oscar voor beste film met Moonlight van Barry Jenkins. Het triomfjaar werd 2023, toen het arthousehits had met Close en Aftersun, zeven Oscars verdiende met Everything Everywhere All At Once en ook nog de Oscar voor beste acteur won met The Whale.
Dat is meer dan een ‘hot streak’, een bij uitstek tijdelijke neus voor de tijdgeest en talent. A24’s keus voor gedurfde films hing samen met de scherpe blik op de nieuwe kansen die sociale media boden. Traditionele marketing – posters, commercials, advertenties, interviews – is vaak net zo duur als het maken van een speelfilm. A24’s virale marketing bleek een aanzienlijke kostenbesparing.
Een low budget-film over een scheten latend lijk vertolkt door Daniel Radcliffe verkoopt zichzelf op internet, besefte A24 (Swiss Army Man, 2016). Het bedrijf grossierde in stuntjes die zich via herposten verspreidden. Enge poppetjes voor hotelkamers van influencers neerzetten bij Hereditary, sexy robot-film Ex Machine (2014) pluggen via een chatbot op Tinder, bij griezelfilm The Witch (2015) een Twitteraccount aanmaken voor de 17de-eeuwse personages én satanische geitenbok Black Philip. Nu is dat gemeengoed, maar A24 was dit jaar opnieuw baanbrekend met de succesvolle metamarketing van Marty Supreme.
Critici verweten A24 zijn speelfilms te selecteren op het criterium: levert het een leuk GIF’je op? Maar begrijpen wat spraakmakend wordt, is een talent. Publiek debat verkoopt een film gratis, zeker nu dat debat door sociale media zo massaal is geworden. Zo ontdekte A24 Halina Reijn, distribueerde haar filmdebuut Instinct en vertrouwde haar de satirische slasherfilm Bodies, Bodies, Bodies toe, die in de VS veel opiniestukken genereerde over Gen Z en sociale media-verslaving. Babygirl ontketende een vergelijkbaar feministisch debat: Reijn heeft een geweldige antenne voor wat spraakmakend wordt. Net als A24.