Marokko is niet bang voor Nederland, ook al is er in het Noord-Afrikaanse land veel bewondering voor Oranje. Hoe lastig gaat Nederland het krijgen tegen de ploeg die onder een nieuwe bondscoach en met jonge sterren spannender en ongrijpbaarder is geworden?
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De kracht van het Marokkaanse elftal is de mix van ervaring en talent, van hardheid en snelheid, van technisch vermogen en inzicht. Maar tegenwoordig ook van avontuur en verrassing; elementen die werden ingebracht door de kersverse bondscoach Mohamed Ouahbi. In best veel aspecten is het team een spiegelbeeld van het Nederlands elftal.
De rechtsback is ook bij Marokko de stuwende kracht. Net als Denzel Dumfries dendert Achraf Hakimi, tweevoudig Champions League-winnaar met Paris Saint-Germain (PSG), met enorme snelheid over de rechterkant. Hij is de buitenboordmotor van het team, met een oneindige hoeveelheid benzine.
Dumfries en Hakimi zijn net zoveel aanvaller als verdediger. Daarin schuilt ook de kwetsbaarheid, want ze zijn vaak ‘weg’ achterin. De linksbacks, Noussair Mazraoui en Micky van de Ven, moeten wat verdedigender denken om dat te compenseren.
De spits is bij beide ploegen een verrassing. Brian Brobbey, omdat hij nooit meer dan twee duels achter elkaar basisspeler was. Ismael Saibari, omdat hij eigenlijk middenvelder is. Centraal achterin zijn er meevallers in Jan Paul van Hecke en Chadi Riad.
De draaischijf van Marokko doet erg denken aan een jonge Frenkie de Jong, maar dan met een donkere krullenbol: Ayyoub Bouaddi verdeelt met Frenkiaanse flair en techniek het spel en roept zo nodig tegenstanders een ferm halt toe. Hij is pas 18, deze Lille-briljant, De Jong was al 20 toen hij doorbrak.
Bouaddi en Marokko maakten dit WK vooral indruk in het eerste halfuur tegen Brazilië toen het de recordwereldkampioen vastgespte op eigen helft en dik verdiend op 1-0 kwam. Na dat in een remise (1-1) geëindigde openingsduel volgden winst op Schotland (1-0) en Haïti (4-2). Een lager doelsaldo dan Brazilië duwde Marokko naar Monterrey voor de confrontatie met Nederland.
Spelers zeggen ernaar uit te kijken, vooral zij met een Nederlandse link. Mazraoui en de invallers Sofyan Amrabat en Anass Salah-Eddine zijn geboren en getogen in Nederland, Saibari werd als speler groot bij PSV. PSV huurde afgelopen seizoen Salah-Eddine.
Dit WK moet een volgende stap worden. Acht jaar geleden was men al trots toen de Atlasleeuwen stevig partij gaven aan Portugal en Spanje in de poule des doods, landen die ze vier jaar later versloegen op weg naar de halve finale van het WK in Qatar. Marokko was de sensatie van het toernooi. Een paar maanden terug bereikte de ploeg de finale van de Afrika Cup in eigen land en won die officieel, omdat Senegal in de finale tussentijds het veld verliet en daarvoor later werd bestraft.
In Marokko heersen gemengde gevoelens over het topaffiche. ‘Er is optimisme, maar ook weer niet te veel vertrouwen. Het Nederlands elftal geniet veel aanzien’, zegt Amine El Amri, adjunct-hoofdredacteur van Skwad, de digitale tak van tv-zender 2M. De ervaren El Amri was erbij op voorgaande toernooien. Dit WK volgt hij vanuit Casablanca.
Hij groeide, zoals zoveel landgenoten, op met verhalen van zijn vader over het dominante Nederlandse voetbal uit de jaren zeventig. ‘Totaalvoetbal, Oranje op de WK’s van ’74 en ’78, Johan Cruijff, Ajax. Het eerste toernooi dat ik echt beleefde, was het EK van ’88 met Ruud Gullit en Marco van Basten. Men houdt in Marokko van de manier van spelen van het Nederlands elftal.’
Het Marokkaanse voetbal wordt gestut door forse sponsoring en inspanningen van de overheid. Het WK in Qatar mocht geen eenmalige piek zijn, maar het begin van Afrikaanse inmenging in de wereldtop. Marokko staat zevende op de wereldranglijst, een plek boven Nederland. Er zijn fonkelnieuwe voetbaltempels gebouwd voor de Afrika Cup van afgelopen winter, maar ook voor het WK 2030 dat het mede organiseert.
Wat opstijgt, ook uit gesprekken met Marokkaanse Nederlanders, is dat er voetballend een volgende stap is gezet. Onder de vorige bondscoach Walid Regragui speelde de ploeg op passie en eergevoel, met veel strijdlust vanuit een compacte organisatie. Tegen toplanden kroop de ploeg terug op eigen helft.
Onder de in maart aangestelde Ouahbi is Marokko ongrijpbaarder geworden, spannender. Meer drang naar voren, met passes dwars tussen linies door, vooral de verdedigende alleskunner Mazraoui is daarin bedreven. Talenten krijgen eerder een kans.
Een mix van PSG en Arsenal met de Hollandse en de Belgische school in het achterhoofd, zo omschrijft El Amri het. Voorheen was het spel meer op Franse en Italiaanse leest geschoeid. Het is een hybride ploeg die plots van ritme kan veranderen, van formatie zelfs. Rechtsback Hakimi overlapt geregeld rechtsbuiten Brahim Díaz, middenvelder Neil El Aynaoui doet dat soms bij Saibari.
De in België geboren oud-leraar Ouahbi sleutelde in de jeugdopleiding van Anderlecht, waar hij veertien jaar werkte, aan zijn visie. In oktober 2025 maakte hij Marokko onder 20 wereldkampioen. In die ploeg zaten ook talenten uit de eigen competitie, die aan kracht en structuur heeft gewonnen.
Zijn dapperste besluit was Bouaddi direct tegen Brazilië in het hart van het elftal op te stellen. Tegenover ervaren spelers als Bruno Guimarães, Lucas Paquetá en Casemiro dribbelde, draaide, passte en tackelde de tiener alsof hij dat al jaren zo deed. Arsenal zou direct een topbod op de middenvelder hebben neergelegd, Real Madrid zou zelfs met een delegatie naar Amerika zijn gevlogen.
Bouaddi werd geboren in Frankrijk, debuteerde voor Lille toen hij pas drie dagen 16 was en kwam tot voor kort uit voor de nationale Franse ploeg onder 21 jaar. Hij heeft meerdere talenten. De natuur- en wiskundestudent won een prestigieuze speechwedstrijd voor jeugdvoetballers, gehouden in het Élysée-paleis in Parijs, voor het oog van de vrouw van de Franse president Emmanuel Macron.
Bouaddi is precies het type dat de Franse bondscoach Didier Deschamps ook goed kan gebruiken nu N’Golo Kanté bijna versleten is. Er gaan verhalen dat Zinédine Zidane, beoogd opvolger van Deschamps na dit WK, met Bouaddi sprak. Maar als Marokko pusht, is dat niet makkelijk te weerstaan, vertelden in Nederland geboren Marokkaanse internationals al eerder. De faciliteiten om te trainen zijn er geweldig, de nationale ploeg zit onmiskenbaar in de lift en de spelers worden in Marokko op handen gedragen.
De trend dat ook jonge, in Europa geboren spelers voor Marokko kiezen, werd ingezet door Bilal El Kannouss. Hij sprak met de toenmalige Belgische bondscoach, maar toch was de keuze voor Marokko ‘een makkelijke’, ook vanwege de wens zijn ouders en grootouders trots te maken. ‘Als we allemaal voor Afrika kiezen, kan dat heel groot worden’, sprak El Kannouss, die vermoedelijk linksbuiten staat tegen Nederland. Dat blijkt al dit toernooi met liefst negen Afrikaanse landen in de knock-outfase.
Met Hakim Ziyech, de gebroeders Amrabat en Youssef En-Nesyri op hun retour, was bij Marokko vers bloed welkom. Brahim Díaz spleet bovendien zijn leger aanbidders na zijn mislukte Panenka-strafschop in de finale van de Afrika Cup. El Amri: ‘Dat was voor iedereen een hartverscheurende ervaring. Een aantal vrienden van me kan niet meer naar hem kijken. Hij heeft spijt betuigd, er is ook nog liefde voor hem. Maar een paar doelpunten tegen Nederland zouden zijn reputatie goed doen.’
Waar Díaz voorheen graag de ster uithing, parasiterend op belangrijke doelpunten en verfijnde aannames, doet hij nu zichtbaar extra zijn best om weer wat goodwill te kweken. Saibari is de nieuwe lieveling, hij scoorde in elk pouleduel, is voortdurend in beweging terwijl hij, met de Afrika Cup erbij, al een loodzwaar seizoen achter de rug heeft. De PSV-speler die naar Bayern München verkast, heeft zin in de confrontatie met Nederland en wil door naar de finale.
Bondscoach Ouahbi: ‘Marokko is in een totaal andere dimensie beland. De spelers en de fans geloven in hun team en onze tegenstanders respecteren ons team. We moeten geloven in dit doel en er vol voor gaan.’
Iedereen in Marokko gaat kijken maandagnacht. El Amri: ‘Niemand kan slapen door het adrenalineniveau.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant