is politiek verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
Soms, heel soms, is het aantrekkelijk de zaken eens van een andere kant te bekijken. Omwille van de joie de vivre en om niet in een tunnel van medianegativiteit terecht te komen. Dan liever een konijnenhol.
Om dicht bij huis te beginnen: ongelofelijk, maar het valt dus mee met de sociale bubbels waarin we zitten opgesloten! Ik hoorde Josje den Ridder van het Sociaal en Cultureel Planbureau op de radio zeggen dat al dat nieuws over de manosfeer of de invloed van sociale media op opvattingen ‘vaak toch wel een beetje alarmistisch en eenzijdig’ is. Haar voorstel: kijk er genuanceerder naar. ‘Mensen kijken dus niet de hele dag naar Andrew Tate’, valt Marieke van der Velden van de Vrije Universiteit haar bij.
Hosanna, dacht ik. Godlof. Sjalom. Er is nog hoop.
Daar betrap ik mezelf vaker op, bijvoorbeeld als ik negatief nieuws lees over grote internetplatforms. Booking.com? Djiezes, wat ben ik blij dat die bestaan! Google Maps: mijn dank is eeuwig! En wie kan nog zonder Uber? Nou: ik, althans in Amsterdam.
Oké oké, hoor ik u mokken. Maar AI dan? Dat is toch supergevaarlijk en in handen van slechte Amerikanen? AI heeft inderdaad geen goede pers. Datacentra, watergebruik, algoritmes, techbro’s, autonome wapens, massawerkloosheid: what’s to like? Nou, het concept ‘arbeid’ wordt op zijn kop gezet, dat maakt wel nieuwsgierig. Sommige Europeanen vinden dat we niet te veel datacentra hebben, maar te weinig! Ter herinnering: de luddieten hadden een punt, maar ze wonnen de discussie niet. Die industriële revolutie was een blijvertje.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Paul Verhoeven was altijd al een held, maar nu helemaal. Robocop, Total Recall, Starship Troopers – het komt toch steeds dichterbij? Talloze klassiekers fantaseerden over de grenzen van onbeperkte rekenkracht, nu gaan we het zien. De risico’s zijn reëel, mogelijk fataal. Dat wel. Zeker als je kijkt naar AI-toepassingen op wapens. Extra reden om te zorgen dat de goeien een voorsprong houden op de kwaaien. Ja, daar geloof ik nog in, naïef hè? Liever dan overgave aan relativisme en postmodernisme, die sluipende killers.
De internationale politiek dan. Trumps Iran-oorlog was niet zozeer een slecht idee vanwege de doelen (die veel Europeanen delen), maar omdat het crimineel is als je uit arrogantie militair geweld toepast zonder de gevolgen goed te hebben doordacht. Dag in, dag uit wordt nu de ‘overwinning’ van de junior moellahs uitgevent. Wat je zelden leest: toch goed dat The Donald inzag dat hij verlies moest nemen en probeert te kappen (niet makkelijk, zo blijkt). Hij doet dat omdat hij – zet u schrap – functioneert in een democratie. Hij vindt zijn binnenlandse macht, met aanstaande verkiezingen, belangrijker dan een mislukt buitenlands avontuur.
Door in te binden, is Trump nu (wie kent Wojciech Jaruzelski nog?) een Man van de Terugtocht. Geen verdienste, zegt u. Maar zou het niet mooi zijn als Poetin op enig moment op hetzelfde idee was gekomen? Die heeft evenwel de politiek allang gelijkgeschakeld. Wie denkt dat de democratie in crisis is, moet eens naar het alternatief kijken.
Niet achter mediahypes aanlopen dus, maar dat doet u volgens experts dus ook niet. Politici soms wel. Zo las ik in de veiligheidsstrategie van buitenlandminister Tom Berendsen dat ‘de wereldorde verschuift van een op regels gebaseerde orde naar een die zich meer richt op het recht van de sterkste’.
Nou zeg! Dat media dit soort clichés eindeloos oplepelen, betekent niet dat ze kloppen. Het was maar zeer gedeeltelijk een op regels gebaseerde orde, en het volkenrecht kon het recht van de sterkste altijd maar beperkt indammen. Wél veranderd is de Amerikaanse plaats in die wereld: van drager tot verbrijzelaar van wat Amerikanen zelf hun ‘goedaardige hegemonie’ noemden. That’s it, folks.
Veel gaat stuk bij Trump, maar hij doet juist niet wat de doemdenkers dagelijks voorspellen: Amerika’s mondiale alliantiesysteem opblazen. Dreigen, duwen, trekken, dat volop. Maar zelfs voor Trump geldt dat in dit tijdperk, met dit China, geen vrij land zonder allianties kan – ook Amerika niet.
Afijn, tot zover vanuit het konijnenhol. Tijd om mijn zonnesteek te negeren met een gekoeld glas witte wijn. Met extra ijsklontjes.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant