Bad Bunny gaf dinsdag het eerste van twee optredens in de Arnhemse Gelredome. Een vrolijkstemmende band vol Puerto Ricaanse instrumenten maakt het gezellig, waarna het op onvervalste reggaeton helemaal losgaat.
is popredacteur van de Volkskrant.
Bad Bunny geeft een huisfeestje en de hele Gelredome is uitgenodigd. Na zo’n drie kwartier op het hoofdpodium verhuist de show naar de casita achter in het Arnhemse stadion. De veranda van het huisje naar Puerto Ricaans model staat vol met uitgelaten gasten die dansen op een lome reggaetonbeat. Dan verschijnt Bad Bunny zelf, zonnebril en petje op, beker in de hand, leunend tegen een pilaar. Zo zet hij, bijna terloops, Veldá in.
Bad Bunny is een van de best beluisterde artiesten ter wereld. Vorig jaar was zijn zesde album Debí Tirar Más Fotos wereldwijd het best beluisterde album. De plaat gaat over zijn geliefde Puerto Rico, en de complexiteit van de status als gemenebest van de Verenigde Staten. Hij won voor dat album de Grammy voor beste album, die hij thuis naast vijf andere Grammy’s kon zetten.
Vooral in Spaanstalige landen waar reggaeton populair is, wordt de rapper vereerd als een god. Sinds zijn politiek geladen en prachtig uitgevoerde Super Bowl-halftimeshow dit jaar, heeft hij definitief de aandacht van de hele wereld te pakken.
Puerto Rico, Latino-identiteit en Caribische cultuur staan centraal bij Bad Bunny, en dat geldt ook voor de eerste van twee uitverkochte concerten in de Gelredome. In de eerste akte staat de superster met een erg vrolijkstemmende band op het hoofdpodium.
Blazers, strijkers en achtergrondzangers zijn er, maar ook Puerto Ricaanse instrumenten als een gitaarachtige cuatro, een guiro (percussie-instrument waarbij een soort vork over de ribbels raspt) en conga’s (langwerpige drums). De Puerto Ricaanse plena-groep Los Pleneros de la Cresta maakt ook deel uit van de tourband.
Met dit gezelschap zet Bad Bunny het eerste gedeelte van zijn tweeënhalf uur durende optreden stevig neer. Het is aanstekelijk gezellig op het podium, bandleden krijgen uitgebreid de tijd voor een solo en een moment in de spotlight. Bad Bunny is onmetelijk charismatisch (een steelse glimlach van hem en het hele stadion gilt), maar hij stelt zich bescheiden op.
Even later zal de Puerto Ricaan maar liefst tien minuten de tijd nemen om langs de hekken te lopen om handen te schudden en complimenten en liefdesbetuigingen in ontvangst te nemen. Ook zijn fans krijgen alle tijd.
En voor Baile Inolvidable krijgt toetsenist Luis Amed Irizarry minuten om een retrofuturistisch klinkende melodie op te bouwen die zo uit de jaren tachtig had kunnen komen. Zijn rechterhand vliegt na een tijdje razendsnel over de toetsen, om vervolgens weer af te remmen en langzaam te vervormen in de melodie van Bad Bunny’s salsahit.
Dan begint hij te zingen met een zachte, warme, lage stem. De blazers vallen in, spelen langzaam mee. Een korte pauze, om de spanning op te bouwen, en dan plopt de kurk uit de fles. Opzwepende drums, snelle blazers, achtergrondzangers met prachtig verweerde stemmen die uit volle borst het refrein zingen.
Het is feest, en de Puerto Ricaanse cultuur is de eregast. Maar niet alleen deze, toch wat deugdzame kant van de cultuur. In de casita, waar het grootste gedeelte van de avond zich afspeelt, staat reggaeton voorop. Net als salsa een muziekgenre met wortels in Puerto Rico, en een genre waarin Bad Bunny heer en meester is.
De rapper houdt van een simpele reggaetonbeat, maar laat op zijn huisfeest zien daar alles uit te kunnen halen. Hoogtepunt is Tití Me Preguntó, zo cool en toch opzwepend tegelijk gerapt tussen de dansers. Bij reggaeton hoort ook vies dansen. Bad Bunny is opvallend niet-macho voor een reggaetonartiest, maar braaf is hij ook niet. Dus wordt tijdens Voy A Llevarte Pa PR flink getwerkt en geschuurd door de dansers, terwijl Bad Bunny boven op het dak van het huisje rapt.
Net als het wat begint te vervelen, steeds diezelfde beat en diezelfde schreeuwerige intonatie van de teksten, komt Bad Bunny met een interessante wending. Monaco is een van zijn beste nummers, met een briljante tekst, en waarin een Charles Aznavour-sample totaal logisch voelt bij een pompende beat.
Helaas lukt het de rapper niet om zijn stem aan te passen aan het nummer, waardoor diezelfde roepstem alles rapt. Zo gaat het toch te veel op in de brij van het reggaetonfeestje, dat iets te lang doorgaat.
Het is fijn als Los Pleneros de la Cresta ons weer komt ophalen. De groep is te horen op Debí Tirar Más Fotos en krijgt hier ook een moment om een eigen nummer te spelen: Ábreme Paso. Met drie tamboerijnen en een guiro spelen ze de avond weer het juiste pad op.
Die werkt toe naar een perfect afsluitingsduo. Eerst DtMF, dat ontroert in betekenis en uitvoering. Ik had meer van de situatie moeten genieten toen ik er nog in zat, zingt Bad Bunny, over een verloren relatie/familielid/levensfase. Bij het laatste refrein komt iedereen het podium op, alle dansers en bandleden, samen springen en zingen ze het liedje uit.
Prachtig, maar het feest heeft nog altijd het laatste woord. Met een lekker gore stuiterbeat en heel veel vuur knalt Eoo de show ten einde. Puerto Rico moet ten slotte gevierd worden.
Pop
★★★★☆
23/6, Gelredome, Arnhem.
Herh.: 24/6.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant