De lezersbrieven! Over onze koning, een scherpere radar ontwikkelen voor grensoverschrijdend gedrag, Israëlische scherpschutters en de columns van Peter Middendorp.
is socioloog.
Uit de documentaire Hoeksteen van de samenleving blijkt dat er een wijdverbreid geloof is dat de moeder een betere band zou hebben met het kind of meer genegenheid zou voelen voor het kind, omdat zij het 9 maanden lang in de baarmoeder heeft gedragen. Hierbij mis ik het perspectief van al die vrouwen die tijdens de zwangerschap niets dan last ervaren, van bekkenpijn tot ernstige migraine.
Vrouwen die in hun doen en laten maandenlang beperkt zijn, depressief, mogelijk door de hormonen verdrietig om de (soms onomkeerbare) veranderingen van het lijf, chagrijnig door de reactie van de samenleving: ‘Zwangerschapskwaaltjes horen er nu eenmaal bij.’ Is er misschien ruimte om ook het perspectief van deze vrouwen mee te nemen en ons voor te stellen dat moeders juist nog niet of nauwelijks een band hebben opgebouwd met het ongeboren kind?
Dat zij na een uiterst pijnlijke bevalling juist niet of nauwelijks genegenheid voelen voor dit kind, dat zij niet kennen en dat de reden is geweest van maandenlange misère? Dat zij, net als de vaders, deze band moeten opbouwen na de geboorte? En bovenal, dat dit helemaal oké is!
Rosa Möhrlein, Groningen
Wat zou u doen, vraagt een 53-jarige vrouw, als uw beste vriendin seks heeft gehad met uw destijds 18-jarige zoon. De vriendengroep dringt aan op ‘goedmaken’. Het schokt me dat de meeste reacties haar ene opmerking negeerden: ‘Als het een man betrof die mijn 18-jarige dochter had verleid, was iedereen daar woest over.’
Dat het niet tegen de zin van de jongen gebeurde, wil niet zeggen dat er geen druk was. De sociale norm voor veel jongens is nog steeds dat het stoer is om door een oudere vrouw verleid te worden. Er is sprake van ongelijkwaardigheid: een volwassen, seksueel ervaren vrouw en een jonge jongen. In de vriendschap ten slotte, is het hoogverraad. Dit doe je niet. Punt.
Het is tijd dat we ophouden jongens als stoer en meiden als kwetsbaar te zien. En het is tijd om een scherpere radar te ontwikkelen voor grensoverschrijdend gedrag.
Hermine Kroon, Utrecht
Onze koning haalt de wereldpers met zijn bezoek aan de voetbalwedstrijden van Oranje en Curaçao. De BBC kopte: ‘World Cup 2026: Dutch royals enjoy two big results in one.’ Zijn collega Charles deed het ook, maar met het bericht dat hij als eerste Britse vorst inkomsten- en vermogensbelasting gaat betalen en de bedragen openbaar maakt.
Christine Sijbesma, Den Haag
Israëlische scherpschutters schieten doelgericht op Gazaanse kinderen. In zijn roman States of Emergency beschrijft André Brink de politieke situatie in Zuid-Afrika in de jaren tachtig.
Vanwege de steeds grotere weerstand tegen het apartheidsregime werd de noodtoestand uitgeroepen, en werden protestdemonstraties bloedig onderdrukt. Kinderen waren een geliefd doelwit. Een van de hoofdpersonen in de roman stelt dan de vraag: ‘Hoe verdient een maatschappij het om te overleven, als er kinderen voor de lol worden gedood?’ (Eigen vertaling.)
Rinze van der Bij, Eelde
Paulien Cornelisse krijgt een terecht huldebetoon van Jeanette Otte. Jammer dat zij de columns van Peter Middendorp als grimmig en negatief ervaart en overslaat. Ik geniet ook van zijn columns, vaak met enige zelfspot, en schiet er regelmatig van in de lach. Hulde ook aan Peter Middendorp.
Margót Veldhuizen, Enschede
Ik wil toch even een lans breken voor Peter Middendorp. Jeanette Otte vindt zijn columns grimmig en negatief. Ik vind ze juist een heerlijk tegenwicht ten opzichte van de columns van Julien Althuisius. Julien lijkt in alles geslaagd: leuke vrouw, schatjes van kinderen, grote vriendenkring et cetera. Peter is de loner die het een stuk moeilijker heeft en zich niet schaamt dit met ons te delen. Beiden houden de krant in evenwicht. Peter aan de voorkant, Julien aan de achterkant.
Mieke Hulshof, Giethoorn
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant