Comedyserie Deze ‘wrong-com’ van Sophie Goodhart (‘Sex Education’) kijkt expres naar een foute romance, om het ongemak en de nuance op te zoeken.
Nicola Walker en Jemaine Clement in de comedyserie ‘Alice & Steve’.
Ze zijn al jaren allerbeste vrienden, Alice (Nicola Walker) en Steve (Jemaine Clement). Tot hij, na een avondje doorhalen, op de bank in haar woonkamer blijft slapen. Want wanneer Alice’s zesentwintigjarige dochter Izzy (Yali Topol Margalith) midden in de nacht een glaasje water gaat halen, valt ze als een blok voor haar moeders beste vriend. En hij voor haar. Tot groot ongenoegen, of liever gezegd withete, allesverzengende woede van Alice.
Alice & Steve wordt door Disney+ omschreven als een ‘wrong-com’. Geen romantische comedy dus, maar een humoristische serie over een romance die ‘fout’ is. Zoals een vijftiger die het aanlegt met een midden-twintiger die hij al kent vanaf haar geboorte. In minder bekwame handen had de serie wellicht te akelig kunnen zijn. Maar scenarist Sophie Goodhart, die eerder meeschreef aan hitseries Sex Education en Rivals, lijkt helemaal te snappen dat de opzet van haar verhaal tegen de haren instrijkt.
In aflevering twee wordt Steve, via een kleine omweg, zelfs vergeleken met Woody Allen, de filmmaker die een relatie begon met zijn stiefdochter. Sterker nog, dat de insteek ons de kriebels geeft, is waarschijnlijk de reden waarom Goodhart dit verhaal vertelt. Het zet namelijk alles op z’n kop en blijkt een effectief Trojaans paard om lastige onderwerpen als ouder worden, vastgeroeste gewoontes en relaties, en generatieverschillen te belichten.
Steve en Izzy krijgen een relatie, tot ongenoegen van haar moeder Alice.
Zoals gezegd, Alice reageert niet heel bemoedigend op de nieuwe relatie van haar dochter. Iets dat ook haar echtgenoot Daniel (Joel Fry) niet ontgaat. En terwijl Alice obsessief probeert Steve en Izzy weer uit elkaar te krijgen, is het haar eigen relatie die eronder lijdt.
Het leuke van de serie is dat je thuis op de bank iedere scène weer van alliantie verandert. Het ene moment begrijp je Alice en sta je aan haar kant. Tot ze echt veel te ver gaat en je medelijden krijgt met Steve – de vergelijking die enkele recensenten maken met de film War of the Roses is niet uit de lucht gegrepen. Het volgende moment snap je dat haar echtgenoot er genoeg van heeft, tot Daniel weer een behoorlijk slappe vaatdoek blijkt.
Het enige dat minder geloofwaardig blijft, is de relatie tussen Steve en Izzy. Echt overtuigend is hun aantrekkingskracht namelijk niet. Al is dat waarschijnlijk de bedoeling, en de reden dat de serie , en de reden dat de serie – mede doordat echt romantische scènes ontbreken – uiteindelijk, ondanks de insteek, nooit echt ‘awkward’ wordt.
Helemaal perfect is Alice & Steve niet. De zes redelijk korte afleveringen zorgen ervoor dat je door het verhaal heenvliegt, maar maken ook dat er best wat dingen onuitgewerkt of oppervlakkig blijven, waaronder een aantal bijfiguren en verhaallijnen. Toch maken een uiterst sterke cast en het verrassende en vooral onvoorspelbare onderwerp veel goed.