Op de dag dat de Verenigde Staten en Iran een vredesakkoord sloten, speelde het Iraanse elftal uitgerekend een WK-wedstrijd in Los Angeles. De politieke spanning was vooral buiten het stadion voelbaar.
Ruim drie uur voor de wedstrijd staan Sam en Sogol in de brandende zon tegenover het SoFi Stadium met een witte stok waaraan een groen-wit-rode vlag hangt. Op de vlag staan een leeuw en een zon, symbolen van het verzet tegen het Iraanse regime.
De twee zussen zijn niet naar het SoFi Stadium gekomen voor de wedstrijd. Juichen voor dit Iraanse team, dat zich nooit heeft uitgesproken tegen het bewind waarvoor hun ouders eind jaren negentig naar de VS zijn gevlucht, weigeren Sam en Sogol. Zo stonden de meeste Iraniërs erin bij het protest, dat plaatsvond op 200 meter afstand van het WK-stadion.
Rond het middaguur waren de eerste demonstranten bijeengekomen. De meesten van hen zijn woonachtig in Los Angeles, de plek waar de meeste diaspora-Iraniërs - zo'n 200.000 mensen - wonen. De meesten zijn gevlucht na de Iraanse Revolutie in 1979.
Het voetbalteam wordt gezien als onderdeel van het regime. "Dit is het team van de Islamitische Republiek", zegt Sogol. "Van terroristen. We willen deze wedstrijd gebruiken om de misstanden in Iran te laten zien."
Het protest waaraan Sam en Sogol deelnamen, was het grootste van de dag. Maar zo massaal als het protest van tevoren werd ingeschaald - er zouden tienduizenden Iraniërs bijeenkomen bij het stadion - was het niet. Ook de voorspelde politieke spanningen vielen mee.
Dat kwam deels doordat de angel maandag in ieder geval voorlopig uit het conflict tussen de VS en Iran werd gehaald met een aanstaand vredesakkoord. Juist de oorlog maakte Irans deelname aan het WK lang onzeker. In de WK-historie is het nog nooit eerder voorgekomen dat een organiserend land in oorlog was met een deelnemend land.
Iraanse spelers en stafleden moesten lang wachten op een visum en enkele stafleden kregen deze visums niet, omdat ze banden met het regime zouden onderhouden. Bovendien moesten ze het basiskamp verplaatsen naar het Mexicaanse Tijuana.
Ook in het stadion bleef de voorspelde ophef uit. De Iraanse minister van Sport had aangekondigd dat Iran van het veld zou stappen als de 'Leeuw en Zon-vlaggen' zichtbaar zouden zijn in het stadion. De vlaggen hingen er, maar Iran bleef op het veld.
Er waren hooguit kleine incidenten. Zo pakten stewards een spandoek met daarop 'Minab 168' af, verwijzend naar een raketaanval van de VS en Israël op de Minab-meisjesschool waarbij 168 mensen om het leven kwamen. En er klonk licht gefluit bij het Iraanse volkslied. Maar daar bleef het bij.
Shirts bij de demonstraties buiten het stadion maakten de politieke spanningen tastbaar. Zo waren er shirts met afbeeldingen van de meer dan 40.000 mensen die begin dit jaar om het leven kwamen bij protesten tegen het Iraanse regime. Ook toonden de demonstranten foto's van overledenen.
En er waren meerdere confrontaties tussen voor- en tegenstanders van het regime, waarbij voorstanders werden gefilmd en uitgescholden. Fysiek geweld bleef uit.
Geweld wilden de demonstranten ook pertinent niet, vertelt Reza Razi, een van de leiders van het protest. Razi vluchtte in 2003 naar de VS, nadat een vriend van hem was vermoord door het regime. "Het moest vreedzaam gaan. Maar dat betekent niet dat we de terroristen van Iran hiermee laten wegkomen."
Daarbij zit er pijn over het aanstaande akkoord tussen de VS en Iran. De demonstranten zien het als een Amerikaanse en misschien wel wereldwijde knieval voor het Iraanse regime. "Trump finish the job", roept een vrouw door een megafoon tijdens het protest. Razi: "We hopen dat Trump er alsnog een einde aan gaat maken."
De vraag blijft hoe de Iraanse spelers erin staan. Slechts enkelen van hen lieten zich kritisch uit over het regime, onder wie spits Sardar Azmoun. Zij werden niet meer geselecteerd. Maar het gros, onder wie voormalig Feyenoord-speler Alireza Jahanbakhsh, sprak zich niet uit.
De demonstrerende Iraniërs rondom het stadion beschouwen het als indirecte steun voor het regime. "Ze zullen onder druk staan", zegt Mazjar, die op de foto hieronder is te zien. "Maar ze hadden er ook voor kunnen kiezen om niet voor Iran uit te komen. Ze zijn nu net zo fout als het regime."
Na het gelijkspel tegen Nieuw-Zeeland maakt Iran, dat van de VS nog dezelfde avond het land uit moest, nog altijd een goede kans om door te gaan naar de volgende ronde. Het is zelfs mogelijk dat in de zestiende finales een directe confrontatie met de VS wacht.
In het Iraanse deel van Los Angeles zullen de meeste mensen dan de VS steunen. "De FIFA had dit team al nooit mogen laten meedoen", zegt Razi. "Dit Iran is niet ons Iran."
Source: Nu.nl algemeen