DEN HAAG - 'Ik wil graag één keer het hele verhaal vertellen.’ Met die wens begint de biografie die Sander van Leeuwen over Harrie Jekkers schreef. Het is het verhaal van een Haagse jongen uit Moerwijk die uitgroeit tot geliefd zanger, cabaretier en liedjesschrijver.
Harrie Jekkers, geboren op 1 juli 1951, groeit op in een warm gezin. Zijn vader Theo werkt zich op van magazijnmedewerker tot supermarktleider van een De Gruyter-supermarkt in Delft.
Zelf kijkt Harrie met veel plezier terug op zijn jeugd. Het zijn de jaren van voetballen op straat, rondhangen met vrienden en de vanzelfsprekendheid van een buurt waarin iedereen elkaar kent.
Na de middelbare school doorloopt hij de mulo, technisch onderwijs en later het Thomas More College. Daar ontmoet hij twee mensen die een belangrijke rol in zijn leven zullen blijven spelen: Cees Grimbergen en Koos Meinderts.
Met Koos ontstaat al snel een hechte vriendschap. Samen maken ze deel uit van een vriendengroep die urenlang praat over muziek, boeken, politiek en de wereld. De vriendschap leidt tot gezamenlijke boeken, liedjes en theaterprogramma's.
In dezelfde periode werkt Harrie in de De Gruyter-supermarkt van zijn vader in Delft. Daar ontmoet hij Marijke. Zij wordt zijn eerste grote liefde. Wanneer Harrie later naar Groningen vertrekt om Engels te studeren, strandt de relatie.
Voordat hij aan zijn studie begint, kiest Harrie eerst voor avontuur. Met meer bravoure dan ervaring meldt hij zich aan voor werk op de vaart. Hij weet een plek te bemachtigen als lichtmatroos en kok. Na een korte periode in militaire dienst laat hij zich afkeuren en vertrekt naar Groningen om Engels te studeren.
Die Groningse jaren verlopen heel anders dan hij zich had voorgesteld. Harrie krijgt last van zware angstaanvallen. Achteraf omschrijft hij Groningen als een doolhof. Hij is de weg kwijt en zoekt jarenlang naar een uitgang.
'Groningen staat voor zoeken zonder houvast', zegt hij later. Het verbreken van de relatie met Marijke heeft ook grote impact.
Op advies van zijn decaan haalt hij eerst zijn kandidaats, zodat hij in elk geval een lesbevoegdheid op zak heeft. Uiteindelijk doet hij vijf jaar over zijn studie, waarvan meer dan drie jaar in de greep van angst.
Alcohol begint in die jaren een steeds grotere rol te spelen. Wat begon als gezelligheid wordt een manier om de angst te dempen. Hij drinkt omdat het hem rust geeft en het hem helpt de dag door te komen.
Pas op zijn 39ste vindt hij naar eigen zeggen 'de open plek in het doolhof'. Vanaf dat moment verdwijnen de angstbuien voorgoed.
Na zijn studie gaat Harrie werken als docent Engels. Ondertussen stort hij zich samen met vrienden op een nieuw avontuur. In Utrecht ontstaat het idee voor een café dat volledig draait op arbeiderszelfbestuur. Niemand is de baas, iedereen is gelijk. Onder de initiatiefnemers is ook Koos Meinderts. Het project krijgt de naam De Baas. Vanaf de eerste dag blijkt het een succes.
Tijdens een reis met Koos en zijn ouders ontstaat er een nieuw plan. Harrie's vader stelt voor dat Koos en hij samen iets gaan schrijven. Dat idee mondt uit in het satirische boek Tejo. De uitgever verstrekt een voorschot en als Harrie bij Sonja Barend over het boek mag vertellen, krijgt het project landelijke aandacht. Het boek raakt uitverkocht.
In dezelfde periode ontstaat Klein Orkest. De band groeit uit tot een van de succesvolste Nederlandstalige groepen van de jaren tachtig met hits als Laat mij maar alleen en Koos Werkeloos. Ook een nummer als Over de muur bezorgt de band een bijzondere plaats in de Nederlandse muziekgeschiedenis.
Tegenwoordig is het volkslied van Den Haag synoniem aan Oh, Oh, Den Haag. Dit nummer ontstaat min of meer toevallig. Voor de verjaardag van Cees Grimbergen schrijft Harrie een lied over zijn stad. Dat wordt Oh, Oh, Den Haag.
Het succes van Klein Orkest groeit snel, maar brengt ook druk met zich mee. Uiteindelijk besluit Harrie te stoppen. Niet meteen, want hij blijft nog maanden doorgaan zodat zijn bandgenoten aanspraak kunnen maken op een WW-uitkering.
Wanneer de band uiteindelijk ophoudt te bestaan, volgt een moeilijke periode. Met hulp van onder anderen bandgenoot Leon Klaasse en Koos Meinderts vindt hij langzaam weer een nieuwe richting.
Die richting blijkt het theater te zijn. In 1988 staat Harrie voor het eerst solo op het podium met twee keer drie kwartier. Het is het begin van een tweede carrière.
Daarna volgen Het gelijk van de koffietent en Met een goudvis naar zee. Vooral die laatste voorstelling groeit uit tot een groot succes. Jaren later noemt Harrie het waarschijnlijk zijn beste programma. Hierin maakt het publiek ook kennis met Ome Jan, een figuur die nog lang aan hem verbonden zal blijven.
Na een optreden krijgt hij een compliment dat hem altijd zal bijblijven. Een theaterdirecteur vertelt hem dat hij het hoogst haalbare heeft bereikt: 'Natte stoelen'. Daarmee bedoelt hij bezoekers die zo hard hebben gelachen dat ze in hun broek plassen.
Na vijf jaar Klein Orkest en ongeveer vijf jaar cabaret besluit Harrie dat het genoeg is geweest. Hij vertrekt naar Ibiza. Daar ontmoet hij Judith, die als reisleidster werkt. Samen bouwen zij een huis op het eiland. Uiteindelijk loopt de relatie stuk. Harrie koopt Judith uit en blijft op Ibiza wonen.
Na jaren buiten de schijnwerpers keert Harrie terug naar het theater. Dat doet hij samen met zijn oude vriend Jeroen van Merwijk. Later volgt een succesvolle reünietour van Klein Orkest, goed voor ongeveer 120 voorstellingen, waaronder vijf keer in Carré.
Vervolgens wordt hij gevraagd als vaste zondagbespeler van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag, als opvolger van Paul van Vliet. Daar ontstaat Achter de Duinen, een voorstelling die uitgroeit tot een groot succes.
Alcohol speelt al sinds Harrie's zeventiende een rol in zijn leven. Tijdens de hoogtijdagen van Klein Orkest drinkt hij naar eigen zeggen soms twintig bier per dag. Lange tijd ervaart hij dat niet als een probleem.
Tijdens de coronaperiode verandert dat. Als zijn werk stilvalt en hij te maken krijgt met gezondheidsproblemen, krijgt whisky steeds meer grip op zijn leven. Hij drinkt uiteindelijk dagelijks een fles whisky.
Dan krijgt Harrie te maken met gezondheidsproblemen. Er wordt blaaskanker bij hem vastgesteld en ook zijn nierfunctie blijkt verminderd. Uiteindelijk besluit Harrie zelf te stoppen met whisky. Dat doet hij zonder afkickkliniek. Helemaal alcoholvrij leeft hij niet. Witte wijn drinkt hij nog wel.
Daar kiest hij bewust voor, omdat hij dat vroeger eigenlijk niet lekker vond en er daardoor makkelijker maat in kan houden. Over whisky is hij resoluut: dat raakt hij nooit meer aan. Zelf noemt hij whisky 'de harddrugs onder de dranken'.
In de loop der jaren heeft Harrie verschillende vriendinnen. De relaties lopen stuk en Harrie concludeert: 'Ik wilde geen vastigheid, geen verkering, geen kinderen.'
En dan is daar Marijke, zijn eerste liefde, die hij als jongen ontmoet in de De Gruyter-supermarkt van zijn vader in Delft. Zij is het meisje uit zijn jeugd waarnaar hij later in zijn voorstellingen nog regelmatig terugverlangt.
Jaren later ontmoeten zij elkaar opnieuw na een optreden van Klein Orkest. Op dat moment hebben ze allebei een eigen leven opgebouwd en gebeurt er niets. Pas veel later kiezen zij alsnog voor elkaar.
Harrie noemt het een bijzonder cadeau dat juist zijn eerste liefde uiteindelijk ook zijn laatste liefde blijkt te zijn. Volgens hem zegt Marijke op een gegeven moment: 'Ik ben mijn hele leven eigenlijk altijd al verliefd op jou geweest.'
Harrie Jekkers is bezig aan zijn laatste shows. Dit weekend treedt hij op vrijdag 26, zaterdag 27 en zondag 28 juni op in het Zuiderparktheater in Den Haag.
In Het Nationaal Theater, ook bekend als Koninklijke Schouwburg in Den Haag, treedt Harrie Jekkers op zondag 12 juli voor de allerlaatste keer op. Hij geeft dezelfde voorstelling ook nog op 4, 5 en 11 juli.
Source: Omroep West Den Haag