De hoofdredactie van NU.nl vertelt wekelijks over wat zich op de redactie afspeelt. Deze week een hand in eigen boezem: we zijn te laat aan de slag gegaan met de zeer ernstige mesaanval in Belfast.
Het ging deze week veel over Belfast. Een dertigjarige man uit Soedan stak maandagavond met een keukenmes op iemand in. Omstanders wisten de man te stoppen en de politie arresteerde hem. De eerste anderhalve dag na de mesaanval las en zag je er niets over op NU.nl.
Er gebeurt natuurlijk veel in de wereld. Je struikelt bijna over de geweldsincidenten. Daar moeten we kritisch op zijn. Hoe ernstig is het? Staat een gebeurtenis voor iets groters? Wat brengt het teweeg? Allemaal vragen die bij ons werk horen.
De redactie ging die eerste momenten (onterecht) uit van een 'gewone steekpartij' en besloot er nog geen aandacht aan te besteden. Tientallen mails van onze bezoekers volgden. En ja, wij begrijpen maar al te goed (zeker na het zien van de beelden) dat onze bezoekers verbaasd waren dat we zo'n heftig geweldsincident ruim een dag negeerden.
Na die mails hadden we de aanval en de rellen die daarna ontstonden opnieuw moeten wegen. Dat deden we wel, maar de uitkomst was een verkeerde. We bleven terughoudend. Ondertussen ontstonden er gewelddadige rellen in Belfast, gericht op mensen van buitenlandse afkomst.
Waarom trapten we dan zo nadrukkelijk op de rem? We zagen al snel dat de emoties hoog opliepen en dat de discussie her en der flink uit de bocht vloog. De discussie over de aanval ging vervolgens over migratie, extreemrechts of andere dingen waarmee deze zaak volgens sommigen te maken zou hebben. Dat zagen we ook terug in de mails die we ontvingen. In een aantal gevallen maakten politici, activisten en influencers maar al te gretig gebruik van deze frames.
Dat terwijl er allerlei verschillende omstandigheden zijn die een rol kunnen spelen bij zo'n gebeurtenis. Zo'n aanval (hoe ernstig ook) hoeft niet direct iets over de immigratieproblemen te zeggen. In feite is het daarmee alleen maar schadelijk voor het publieke debat.
Met die voorzichtige aanpak creëren we onbedoeld precies wat we níét willen: we laten onze berichtgeving kapen door de frames van anderen. Terwijl wij graag zelf bepalen hoe we berichten, niet geremd door verwachtingen van wat anderen zullen doen met deze informatie.
Zo zijn er mensen die denken dat media zo'n gebeurtenis in de doofpot stoppen, omdat ze 'de problemen rond migratie verborgen willen houden'. Dat frame hebben we, onbewust, waarschijnlijk in de ogen van velen bevestigd door heel voorzichtig te zijn met de achtergrond van de dader en lang te wachten met onze berichtgeving, merkte politiek verslaggever Sanne Oving deze week op. Door de aanval in Belfast te negeren, wreven we verder in die lelijke vlek.
We vinden het belangrijk dat we niet in zo'n kramp schieten. Elk debat is gebaat bij zuivere journalistiek. Door ons werk te doen zonder angst voor welke dynamiek dan ook.