Danny Makkelie (43), de enige Nederlandse scheidsrechter op het WK voetbal, fluit vrijdagnacht de openingswedstrijd van gastland de Verenigde Staten tegen Paraguay. Een vroege uitschakeling van Nederland zou hem niet slecht uitkomen.
schrijft voor de Volkskrant over Amerikaanse sporten.
In de winter van 2022 werd een langgekoesterde droom van Danny Makkelie werkelijkheid: fluiten op een wereldkampioenschap voetbal. De toen 39-jarige scheidsrechter kreeg de leiding over Spanje-Duitsland en bij Argentinië-Polen verrichtte hij de toss met Lionel Messi, de sterspeler van de latere wereldkampioen. Toch verliet hij het toernooi in Qatar in mineurstemming.
Na de groepsfase werd Makkelie niet meer ingezet. ‘Een mentale klap’, noemde hij dat later in Voetbal International. Toen het seizoen in de eredivisie enkele weken later werd hervat en hij Feyenoord-PSV floot, merkte hij dat hij die klap nog niet had verwerkt. ‘Mijn moeder zag het’, zei Makkelie. ‘Die kent me als geen ander, zij zag niet de zelfverzekerde Danny.’
Vier jaar later krijgt de arbiter uit Dordrecht een herkansing. Vrijdagnacht fluit hij in Los Angeles de eerste groepswedstrijd van thuisland de Verenigde Staten tegen Paraguay. Op het toernooi in de VS, Canada en Mexico is Makkelie de enige Nederlandse scheidsrechter. Waar hij na vrijdag nog mag opdraven, hangt af van zijn prestaties en het speelschema.
Het wordt zijn derde WK; hij was er in 2018 in Rusland al bij als videoscheidsrechter. In die hoedanigheid timmerde Makkelie vanaf 2016, toen de video assistent referee (VAR) werd ingevoerd, aan de weg in het internationale topvoetbal.
Bij de KNVB was de scheidsrechter al jaren betrokken bij het ontwikkelen en testen van de technologie, waarvan hij een voornaam pleitbezorger is. Makkelie leidde de eerste Nederlandse wedstrijd met het hulpmiddel, een bekerduel tussen Ajax en Willem II, en stond op het veld bij Willem II-Utrecht toen de techniek in de eredivisie werd ingevoerd.
Bij het WK voor clubs in 2016 was Makkelie de eerste VAR bij een internationale wedstrijd, een rol die hij twee jaar later dus ook op het WK zou gaan vervullen. Dankzij zijn kennis over het gebruik van de hulplijn groeide zijn status in het internationale voetbal. Maar ook op het veld zou hij steeds vaker een prominente rol krijgen.
De afgelopen jaren werd Makkelie door verschillende voetbalmedia uitgeroepen tot beste scheidsrechter van Nederland. Tweemaal floot hij op een EK, in 2021 en 2024. In de Champions League kwam hij tot dusver tot de halve finales, al was hij in 2019 de VAR bij de eindstrijd tussen Liverpool en Tottenham Hotspur. Fluiten in de finale staat nog op zijn verlanglijst. ‘Die kans komt vanzelf’, voorspelde hij in het AD.
Al op jonge leeftijd wist Danny Desmond Makkelie dat hij scheidsrechter wilde worden. Op zijn 10de floot hij zijn eerste wedstrijden tussen zijn leeftijdsgenoten bij zijn club SC Stadspolders (nu GSC/ODS) in Dordrecht. Als middelbare scholier gaf hij al leiding in het amateurvoetbal voor senioren, op zijn 22ste maakte hij zijn debuut in de toenmalige eerste divisie, het een-na-hoogste profniveau.
Even had hij overwogen om voetbalcoach te worden, tot hij ontdekte dat fluiten hem toch wat beter lag. In 2009 werd de 26-jarige Makkelie de jongste scheidsrechter in de geschiedenis van de eredivisie. Hij stond aanvankelijk bekend als een arbiter die het spelregelboekje tot op de komma naleefde. Mogelijk was het een beroepsdeformatie.
Lang combineerde Makkelie het fluiten met zijn werkzaamheden bij de politie Rotterdam-Rijnmond. ‘Ik was een politieagentje, letterlijk en figuurlijk’, zei hij tegen Voetbal International. ‘Ik was heel zwart-wit. Nu sta ik sterker in mijn schoenen, probeer ik het trekken van kaarten uit te stellen. Ik manage wedstrijden nu veel meer. Dat heb ik moeten leren.’
Van de keerzijde van zijn beroep – de woede van supporters, spelers en coaches – zegt hij weinig last te hebben. Zijn moeder heeft dat des te meer, onthulde hij in eerdere interviews. Bij zijn wedstrijden wil zij niet in het stadion zijn.
In 2023 nam Makkelie afscheid als politieagent en trad hij fulltime in dienst bij de KNVB, waar hij jonge scheidsrechters coacht en de arbitrage in het amateurvoetbal overziet. Als hij zijn fluit over een jaar of vijf opbergt, wil hij scheidsrechtersbaas worden bij het bondskantoor in Zeist. Die functie wordt nu bekleed door Raymond van Meenen.
Op dit WK is Makkelie een van de 52 scheidsrechters die door de Fifa zijn aangewezen. Hij vormt een vast team (Team Makkelie, zoals dat heet) met zijn assistenten Hessel Steegstra en Jan de Vries. Serdar Gözübüyük is vierde official, Dennis Higler krijgt de rol van VAR.
De nasleep van het WK in Qatar vergeleek Makkelie met het verwerken van een aanrijding, waarbij je zo snel mogelijk weer achter het stuur moet kruipen om een eventueel trauma voor te zijn. ‘Ik wilde blijven fluiten, maar ik heb wel om extra ondersteuning gevraagd.’
Makkelie zou vier jaar geleden deels niet meer aan de bak zijn gekomen vanwege de ontspoorde kwartfinale van Nederland tegen Argentinië. Het zou hem niet hebben geholpen dat de Argentijnen vervolgens tot de finale reikten. Als Nederlandse arbiter was hij kansloos voor de eindstrijd, omdat de Fifa elke schijn van belangenverstrengeling wil vermijden.
In dat opzicht is Makkelie de komende weken gebaat bij een vroege exit van Oranje. ‘Ik hoop dat Nederland ver komt’, zei hij in het Zeeuwse dagblad PZC, ‘maar als het uitgeschakeld wordt, kan ik misschien zelf nog een paar ronden verder komen.’
Makkelie werd geboren in Willemstad, op Curaçao, waar zijn vader destijds als militair gestationeerd was. Na de terugkeer van het gezin naar Nederland groeide hij op in Dordrecht.
Het afgelopen seizoen baarde Makkelie opzien met een nieuw kapsel: zijn strak achterover gekamde haar had plaatsgemaakt voor een korter model dat zijn voorhoofd deels bedekte. ‘Lijkt wel een toupetje’, vond analist Ruud Gullit.
Als scheidsrechter werd Makkelie een bekende Nederlander. Op straat werd hij als politieagent regelmatig herkend. In een regiokrant vertelde hij dat arrestanten soms om een selfie vroegen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant