Spelen bij Beelen Met de veiling van een nooit geopend attractiepark had Rotterdam gehoopt ruimte te maken voor woningbouw. Nu wil Wim Beelen op dezelfde plek een pretpark laten verrijzen. En hij botst meteen met de gemeente: „Ik wil helemaal niet met die mensen in gesprek.”
Spelen bij Beelen is een attractiepark in aanbouw op het terrein van de voormalige AVR-verbrandingsoven in Rotterdam-Zuid.
Voor een moment valt Wos Hu (62), die vanuit de deuropening op Rotterdam-Katendrecht uitkijkt over de Maashaven, stil. „Een pretpark midden in de stad. Hoe kóm je erbij?” De buurtbewoner klinkt alsof hij dat zojuist voor het eerst hoort. Maar in 2012 vond hij het ook al een gek idee.
Kijkt Hu door het keukenraam, dan ziet hij schuin aan de overkant van het water een gedateerd reuzenrad, dat niet voor eventjes, maar al vijf jaar lang is stilgevallen. Tussen de schoorstenen op het terrein van de omgebouwde afvalcentrale loopt al veertien jaar geen enkele pretparkbezoeker.
Hennie van der Most, een ooit gevierd ondernemer uit het oosten van het land, stelde met het nooit geopende attractiepark op de zuidoever het geduld van Rotterdam stevig op de proef. Tot in april van dit jaar een schuldeiser handelde: het volledige park – inclusief attracties – ging in een executieveiling onder de hamer.
Maar in plaats van dat het terrein vrijkwam voor woningbouw, zoals de stad had gehoopt, zag een volgende ondernemer z’n kans schoon om avontuurlijke dromen te verwezenlijken. De even eigenzinnige als vermogende zakenman Wim Beelen was de hoogste bieder. Hij beoogt het eerste deel van het pretpark deze zomer nog te openen.
En dat is niet het enige. Langs de kade van de Maashaven meert als het aan Beelen ligt straks – tijdelijk – een 120 meter lange replica van de Ark van Noach aan.
Vaart een partyboot door de binnenvaarthaven, dan kan Reshma (49) – volledige naam bekend bij de redactie – de feestmuziek tot in haar huiskamer horen. In dat geval weet ze: het schip vaart weer door. Maar, zegt ze, dat geldt niet voor een pretpark, met gillende kinderen in achtbanen en flitsende schijnwerpers.
Het was de reden dat de Katendrechter veertien jaar geleden bezwaar maakte tegen de plannen van Van der Most. En het is ook de reden dat ze nu niet zit te wachten op het speelparadijs van Beelen.
De overbuurvrouw had liever gezien dat het voormalig terrein van afvalverwerker AVR was leeggeruimd voor „iets wat de stad echt nodig heeft”. Een studentenhuis bijvoorbeeld, suggereert ze. „Ik heb drie kinderen, er is woningnood, het is een hartstikke mooie plek. Dan denk je: gebruik die grond voor woningen.”
Maar Wim Beelen, wiens vermogen zakenblad Quote op 145 miljoen euro schatte, heeft heel andere plannen. En hij leunt niet achterover. In hoog tempo ontmantelde de ondernemer nagenoeg alle attracties van Van der Most, van de UFO-toren tot de nooit in gebruik genomen achtbaan. De attracties bleken onveilig. Volgens Beelen heeft de vorige eigenaar bovendien vlak voor de veiling cruciale besturingssystemen meegenomen.
Het park is een initiatief van ondernemer Hennie van der Most.
Ja, hij heeft haast, zegt Beelen aan de telefoon tegen NRC. „De kinderen van Zuid rijden hier al tien jaar langs met de belofte: het gaat binnen een halfjaar open.” En dus lopen volgens de ondernemer momenteel 150 bouwvakkers over het terrein.
‘Spelen bij Beelen’ moet een park worden, zegt hij, „waar kinderen weer kind kunnen zijn”. Geen spookhuis, wel „ravotten”, „buitenspelen” en „ontdekken” – met de Ark als tijdelijke toegift. De eerste bezoekers kunnen van de zomer al het terrein op, in het voorjaar van 2028, twee jaar voor de erfpacht afloopt, staat de „grand opening” gepland.
De buurt is nog niet vergeten dat Van der Most vanaf 2012 even ambitieuze ideeën had. Hij stak tientallen miljoenen in het park en verloor uiteindelijk zijn volledige imperium aan het project. In mei verklaarde de rechter Van der Most failliet. De schuldeiser legde zelfs beslag op diens landgoed en privéwoning.
„Ik had wel met hem te doen”, zegt Jan Pieter Kaptein (36), die in Charlois woont. „Van der Most heeft d’r een potje van gemaakt. Maar dat een carrière op deze manier eindigt, wens je niemand toe.”
Tegelijkertijd ziet hij hoe nu wéér een zakenman beslag legt op zijn wijk. „Het gebied moet gewoon worden ontwikkeld, in samenwerking met omwonenden. De gemeenteraad heeft voor het biedingsproces al gezegd: leuk en aardig, maar wij willen gaan kijken naar woningen.” Kaptein doelt op een motie van vlak voor de veiling, waarin de voltallige raad uitsprak geen pretpark meer te willen op de locatie. Ook niet onder een nieuwe eigenaar.
Spelen bij Beelen is gelegen in de Rotterdamse wijk Katendrecht.
Daar ligt Beelen niet wakker van. „De stad heeft veertien jaar geleden besloten: er moet een pretpark komen. Dat heb ik niet bedacht. Als de gemeenteraad dat niet wil, dan had ze tegen het college moeten zeggen: ik wil dat jullie bij de veiling een bod uitbrengen.” In plaats daarvan wil de raad volgens hem vooral „goedkoop scoren over de rug van kinderen”.
De erfpacht op het terrein loopt af in 2030. Daarna moet de ondernemer de grond teruggeven aan de gemeente. De vraag is dan ook of de stad vasthoudt aan het voornemen om de erfpacht niet te verlengen.
Wat Kevin van Eikeren, raadslid voor PRO, betreft, bestaat daarover geen twijfel. Hij is niet te spreken over Beelen, die onlangs op de radio afgaf op de „45 zeteltjes” van de raad. „Hij schoffeert aan de lopende band de gemeente en de volksvertegenwoordiging. Het is gewoon een proleet, een patjepeeër, een man die vooral met zichzelf bezig is.”
Geert Koster (Leefbaar Rotterdam) is milder. Hij zet alvast de deur op een kier om de erfpacht in 2030 alsnog te verlengen, hoewel ook Leefbaar Rotterdam instemde met een motie om nadien een nieuwe bestemming te geven aan het terrein.
Bij de „huidige stand van zaken” geldt de motie nog steeds, volgens het raadslid. Maar hij zegt ook: als het Beelen lukt het pretpark te openen, „zijn we wel zo reëel om daar opnieuw naar te kijken”. „Als er straks een fantastisch park staat, vind ik het lastig om te zeggen: nu wegwezen.”
Het project wordt al van meet af aan geplaagd door kritiek, allerhande problemen en vertragingen.
De opening is al meerdere malen uitgesteld.
Al eerder lag Beelen met de gemeente Amsterdam in de clinch over de aanleg van een scheepswerf voor superjachten op het ADM-terrein. Na een juridisch conflict kocht de stad het terrein in 2025 terug voor 165 miljoen euro.
Een voorbode voor hoe het de komende vier jaar in Rotterdam kan gaan, kreeg de stad vorige week, toen Chantal Zeegers (D66) de ondernemer uitnodigde voor een gesprek op het stadhuis. Bij binnenkomst overhandigde ze Beelen een brief waarin stond dat de gemeenteraad liever woningen wil bouwen op het terrein.
Hij weigerde de brief in ontvangst te nemen.
Op een volgende uitnodiging gaat hij niet meer in. „Ik wil helemaal niet met die mensen in gesprek.” Dat wil hij pas zodra er na de verkiezingen van 2030 een nieuw college zit, dat straks moeten beslissen over de erfpacht. „Het enige waar ik mijn energie in wil steken, is het maken van een pretpark. Dan zie je daar in no-time lachende kindergezichtjes.”
Op Katendrecht wacht Flip Klos (19) het maar af. Veertien jaar geleden zat hij net op de basisschool toen de eerste plannen het licht zagen. Klos kan zich nauwelijks nog anders herinneren dan dat aan de overzijde van de Maashaven een ondernemer bouwt aan een attractiepark, dat maar niet afkomt. En hij hoopt dat dat nog even zo blijft.
„Als ik straks het huis uit ben, wat hopelijk niet lang meer duurt, boeit het me niet zoveel meer. Van mij had het niet gehoeven, maar als die man het vet vindt: lekker doen.”