Is er ooit eerder iemand uit de Giro gekickt vanwege een te lichte fiets? Jazeker. Dat was de Italiaanse Fabiana Luperini, in 2013. Ik was erbij, het was na de zesde etappe op de zoveelste bloedhete dag. De finish lag in San Domenico di Varzo, na een steile klim van elf kilometer in Piemonte.
Meerdere rensters bleken de dag ervoor al met een te lichte fiets gereden te hebben. Het was een paar jaar voor de introductie van schijfremmen, en carbon fietsen met velgremmen en lichte wielen waren toen makkelijk onder de 6,8 kilo. Daar moest je mee opletten, dat wist iedereen. Mijn fiets was ook te licht. Daarom zaten er loodjes in.
Er werden na die vijfde etappe met finish op Monte Beigua waarschuwingen uitgedeeld, en boetes, maar iedereen mocht de dag erop weer starten. Ook Luperini – terwijl haar fiets niet 20 gram (zoals die van Lorena Wiebes), maar 200 gram te licht was bevonden.
Luperini was destijds een grootheid, meervoudig Giro- en Tourwinnares. Ik weet niet wat ze gedacht moet hebben toen ze voor de zesde etappe gewoon weer op de te lichte fiets stapte.
Misschien was ze het er niet mee eens dat ze met haar 43 kilo zo’n zware fiets mee naar boven moest torsen en dacht ze: ik maak ‘m gewoon wat lichter. Dat is eerlijker, ten opzichte van zwaardere klimsters. Want als je er feitelijk over nadenkt, dan is dat echt zo.
Deze zaterdag is de koninginnenrit van de Giro die de vrouwen nu rijden, van Rivoli naar Sestriere. De achttien kilometer lange, steile Colle delle Finestre zit er middenin. Een kolfje naar de hand van de superkleine lichtgewichten, zou je denken.
De wielrenster van wie lang gezegd is dat ze de beste klimster ter wereld zou kunnen worden, doet niet mee. Dat is de Italiaanse Gaia Realini, zij weegt naar verluidt 42 kilo.
Stel ze had wel meegedaan, en had het moeten opnemen tegen favorieten Anna van der Breggen en Demi Vollering. Die zijn, naar schatting, allebei ruim tien kilo zwaarder. Maar alle drie de rensters moeten een even zware fiets van 6,8 kilo mee naar boven nemen. Voor Realini is dat relatief meer dan voor de andere twee. Die moeten natuurlijk wel hun eigen gewicht als ‘extra’ meenemen, maar daarvan is het nadeel minder groot dan van ‘dood’ gewicht, zoals een fiets.
Er spelen veel meer waarden mee, maar je kunt je voorstellen dat Realini veel sneller op de top van de Finestre zou zijn als ze niet het nadeel had van het gewicht van haar fiets. Daarmee zou ze kostbare tijd winnen, tijd die ze ook heel hard nodig heeft. Want in de afdaling verliest Realini juist, omdat de zwaartekracht haar minder hard naar beneden trekt. Had ze niet het gewicht van haar fiets gehad, dan had ze kans gemaakt etappes als deze te winnen.
Maar wielrennen is nu eenmaal met een fiets. Een fiets die voor iedereen 6,8 kilo is, omdat dat zogenaamd eerlijk is. Lorena Wiebes werd uit koers gezet omdat haar fiets 20 gram te weinig zou wegen, in een vlakke etappe waarin gewicht er veel minder toe doet. Opmerkelijk wel dat de discussie niet veel fundamenteler gevoerd wordt, als bij zo’n minieme gewichtsafwijking niet gewaarschuwd wordt zoals in 2013, maar direct aanleiding tot diskwalificatie is.