Poptalent Het is een druk festivalseizoen voor Jet van der Steen (24), popster in wording. NRC liep een middag met haar mee op Vestrock en zag een snelgroeiende artiest in haar element. „Er mag geen greintje onzekerheid in zitten.”
Ontspannen rent Jet van der Steen backstage naar haar kleedkamer op Vestrock.
‘Volgens mij heb ik de beveiliging een hartaanval bezorgd.” Jet van der Steen is net van het hoofdpodium van Vestrock gestapt, trekt bij haar kleedkamer een blikje cola open en vertelt over de show die ze net gaf. De 24-jarige popster in wording loopt tegen het einde van haar set graag het publiek in om tussen de mensen haar nummer ‘Fuck Je Gucci Shirt’ te zingen: „Fuck je Gucci shirt / Rijke mensen vind ik stom / Alles gaat kapot.” De beveiligers van het gemoedelijke festival in het Zeeuwse Hulst leken er niet helemaal gerust op, misschien vanwege de schreeuwerige jongens vooraan. „Ik stapte het veld op, maar stond opeens tussen allemaal security. Ik dacht: dit is niet de bedoeling als ik het publiek inga.”
Het zijn de onvoorspelbare momenten die horen bij een festivaloptreden. Van der Steen, die vlammende electropopsongs mengt met gevoelige singer-songwriterballads, is verder blij over de show. Haar vierkoppige band speelde goed, er werd gedanst en meegezongen. „En er was veel ruimte op het podium, dus ik kon zelf een beetje huppelen en een beetje rennen.”
NRC loopt een middag mee met Van der Steen terwijl ze bezig is met een drukke festivaltour die haar van Zeeland tot Vlieland brengt. Vestrock speelt zich af in Hulst, naast de vestingwallen van de stad. Het terrein is compact, de line-up vooral gevuld met grote Nederlandse namen. Het festival trekt in een weekend zo’n 25.000 bezoekers. Op het hoofdpodium staan op de zondag onder meer Davina Michelle en Antoon. Hulst ligt vlakbij België en staat ook wel bekend als de meest Vlaamse stad van Nederland, wat ook te merken is aan het publiek. Op een karaokepodium wordt naast volksmuziek ook enthousiast een hit van het Vlaamse popfenomeen Pommelien Thijs gezongen.
Een paar uur voor haar optreden, rond het middaguur, treffen we Van der Steen voor het eerst. Terwijl kinderen van een dansschool zich met een mix van angst en enthousiasme voorbereiden op de opening van de festivaldag op het hoofdpodium, komt ze samen met haar band aan in het backstagegebied waar voertuigen af en aan rijden („Is dat een John Deere?”). Hier reflecteert ze op de enerverende fase waarin haar carrière zich nu bevindt.
Het gaat hard, zeker sinds een overtuigend optreden in januari op Noorderslag, het showcastfestival in Groningen waar vrijwel de volledige Nederlandse muziekindustrie samenkomt. Daar stond ze in de foyer van de Oosterpoort, vaak een plek waar publiek snel weer verder loopt. Maar veel mensen bleven staan en de recensies achteraf waren lovend, ook van NRC.
Een optreden op Noorderslag is voor veel artiesten een ‘make or break’-moment, weet zij ook. „Ik heb een boekje waarin ik alles opschrijf. Mijn hele hebben en houden, setlists, intenties. Daarin schreef ik vooraf: ‘Het maakt niet uit wat er gebeurt, zolang de attitude er maar is.’ Er mag geen greintje onzekerheid in zitten. Dat is daar gelukt. Niet alles ging perfect, bij het laatste liedje was ik buiten adem bijvoorbeeld. Maar ik heb overgebracht wat ik wilde.”
Onlangs werd bekend dat ze dit jaar ook op haar eigen favoriete festival staat: Lowlands. Iets wat ze twee jaar geleden al met een knipoog voorspelde op sociale media: „Ik ga op Lowlands 2026 spelen”, schreef ze toen. Natuurlijk wist ze dat toen niet zeker, maar het past wel bij de zelfverzekerdheid die ze wil uitstralen. „Maar het is ook nog niet helemaal te vatten dat ik daar sta.”
Backstage in haar kleedkamer op Vestrock.
Een groepsmoment vlak voor het optreden.
En dat alles nog voordat er een debuutalbum is, dat verschijnt pas in november. De releaseshow staat al, in de grote zaal van de Melkweg, het poppodium waar ze twee jaar geleden nog achter de bar stond. Toch snap je dat boekers niet op het album willen wachten, want Van der Steen is al een overtuigende liveperformer met aanstekelijke nummers. Met het nummer ‘Praat te Veel’ en de EP Niemand Gaat Het Voor Je Doen ging ze in 2025 een meer brutale, of bratty, kant op. Natuurlijk is Charli XCX, die met het album Brat een schokgolf veroorzaakte in de popwereld, een voorbeeld, vertelt ze. Maar ook iemand als Billie Eilish („Toen ik haar op Lowlands zag, kreeg ik voor het eerst kippenvel van muziek”).
Ze merkt dat ‘Praat te Veel’ vaak een omslagpunt is, dat er dan meer energie in het publiek komt. „Vanaf ‘Praat te Veel’ gaan mensen altijd wel los. Zo is het ook wel opgebouwd in de set, ik begin altijd iets rustiger.” Dit cheeky nummer over seks ontstond uit een sessie met producer Simon de Wit. „Hij maakte een beat waarover ik alleen maar vieze teksten kon maken. Het heeft een soort bravoure, een gore zelfverzekerdheid. Maar het blijft toch benaderbaar.” Dat ze het nummer ook speelt op festivalweides met een divers publiek vindt ze leuk. „Dan zie ik gezinnen staan en denk ik: fuck yeah.”
„Ik schrijf wat ik voel”, vertelt ze. „Alles komt vanuit iets wat ik heb meegemaakt. Maar dat betekent niet dat alles waargebeurd is.” Het vlammende ‘Fuck Je Gucci Shirt’ begon met observaties op Lowlands. „In de studio zeiden we: we moeten nu één of twee regels hebben die je echt mee wil schreeuwen, die ook een beetje raar zijn. Toen werd het ‘Rijke mensen vind ik stom’. Volgens mij had ik eerst ‘Rijke mensen zijn saai’ opgeschreven. Dat bekt iets minder. Stom is een heel kinderlijk woord, het komt uit een oergevoel. Zo begin ik vaak.”
Jet van der Steen
Zoveel optreden vergt ook wat van het lichaam, vooraf rent Van der Steen ook nog heen en weer tussen wc en kleedkamer. Op de vraag of ze qua beweging ook dingen probeert op het podium, volgt een lach. „Zeker. Ik ben anderhalf jaar geleden op dansles gegaan. Ik wilde lekkerder in mijn lichaam zitten. Bij mijn liedjes kun je niet stilstaan. Ik wil niet dat mensen mij zien bewegen en denken: jezus, wat awkward. Ik doe geen choreografie, de danslessen geven me vooral zelfvertrouwen.”
Zodra het dansen ter sprake komt, haakt ook manager Pieter Kleinhout aan. „We zijn zes jaar geleden samen begonnen”, zegt hij. „Toen was Jet alleen zangeres. Ze maakte covers en plaatste die op YouTube. Nu is ze echt een performer. Dat heeft ze helemaal zelf ontwikkeld. Ook met haar kleding. Privé is ze daar niet mee bezig, op het podium is dat echt een ding geworden. We werken nu ook met een designer die outfits voor haar maakt.”
Ze vult aan: „Het heeft me nooit uitgemaakt hoe ik eruit zie. Maar ik moet bij deze muziek ook iets uitstralen. Ik heb ook mijn lange blonde haar afgeknipt en het zwart geverfd. Ook hier dacht ik: we gaan ervoor. Nu is het bikinitopje dat ik draag een ding geworden.” Ook op Vestrock draagt ze zo’n top, met hoge laarzen en een wijde broek met verfrommelde rubberlook.
Met de stijgende aandacht komt meer negativiteit en seksisme, vooral via sociale media. De opmerkingen gaan ook over de kleding die ze draagt, die te bloot zou zijn. Na vragen van volgers gaf ze aan dat ze sinds september steeds meer haatreacties krijgt. „Ik benoem het over het algemeen niet, omdat ik niet zo goed weet wat dat bijdraagt.” Onlangs deed ze dat toch, na vragen erover van fans op Instagram.
„Ik vond de socials altijd heel leuk. Die verbinding online is altijd mijn kracht geweest. Ik ken alle meiden die vooraan staan bij mijn shows allemaal bij naam, omdat ze altijd reageren. Maar de commentsectie bij mijn berichten is nu echt een minder leuke plek. Het was altijd mijn speeltuin en nu ineens staan er allemaal enge mensen. Opeens kan ik niet meer chill van de glijbaan afgaan.”
Zich anders kleden gaat ze niet doen: „Ik doe gewoon wat ik leuk vind. Ga ik nu dan opeens geen bikinitopje meer dragen omdat iemand daar wat van zegt? Nee, waarom zou ik?” Voor Lowlands komt er een speciaal ontworpen outfit, die ongetwijfeld ook als middelvinger naar de haatreacties kan dienen.
Naast het popplezier duikt ze met ballads als ‘Ik Bouw Een Huis’ (gemaakt voor een campagne voor KWF Kankerbestrijding) en ‘Juni’ dieper in haar ziel. Tijdens dat laatstgenoemde nummer zingt ze dat wijn nog beter smaakt tijdens liefdesverdriet. Op Vestrock vraagt ze het publiek om mee te zingen, ook als ze weet dat de meeste mensen de tekst niet kennen. Dat is best spannend, geeft ze na afloop aan. „Ik doe dat niet altijd, het is aftasten. Ik vind het dus ook niet zo erg als niet iedereen meezingt. Vooraan doen mensen altijd wel mee, als ze het achteraan ook kennen, dan is het mooi meegenomen.”
Na het optreden zitten niet alle verplichtingen erop. Er moet nog een akoestische sessie op een bootje worden gedaan, voor de sociale kanalen van Vestrock. Een ander aanstormend popfenomeen komt ondertussen ook hallo zeggen. Rapper Def, die eerder op de middag op hetzelfde podium speelde, complimenteert haar met de show en vraagt of ze kan aanhaken bij een podcast die hij moet opnemen op het terrein.
Dat wordt lastig: „Liefie, ik heb al afgesproken dat ik liedjes zing op een boot”, zegt ze. Ze checkt het nog met haar manager. De sessie en de podcast overlappen, helaas. „Het is wel heel leuk dat ik mensen als Def bijna elke week op willekeurige plekken tegenkom.”
Def doet iets later toch nog een poging om iets te regelen met de podcast. Even later springt Van der Steen met hem op een golfkarretje, toch op weg naar de podcast. Hij vat de essentie samen: „Zoals Jet van der Steen is er geen een.”
Jet van der Steen speelt deze zomer onder meer op Pinkpop, Lowlands en Into the Great Wide Open. Haar debuutalbum verschijnt op 20 november.