De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. De Aprilia RS-GP verbrak afgelopen weekend het snelheidsrecord op Mugello. Jorge Martin en Marco Bezzecchi reden 368,6 km/h!
Mugello blijft een ongekend mooie Grand Prix. Allereerst is de lay-out van het circuit legendarisch. Een combinatie van snelheid, lange doordraaiers en harde aanrempunten midden tussen de Toscaanse heuvels. En dat gecombineerd met een Italiaanse motorsportsfeer. Iedereen die weleens in Mugello is geweest, zal het bevestigen: dit is een bijzondere Grand Prix.
Wanneer je ’s ochtends op het circuit arriveert – en dat kan al een kunst op zich zijn, want de aanrijroute naar het circuit is niet een simpele snelwegafslag, maar je moet al een stuk landinwaarts – dan merk je meteen hoe bijzonder deze plek is. Het is dus een hele klus om bij het circuit aan te komen, laat staan om er ’s middags in de Italiaanse chaos weer weg te komen. Maar wat je op het circuit aantreft, maakt zelfs even in de file staan weer goed. Het circuit waar je bij aankomst meteen de ronkende kettingzagenmotoren (zonder zaag overigens) kunt horen. Iets wat eigenlijk alleen in Mugello gebeurt.
En chauvinistisch zijn ze in Italië zeker. Een mooi voorbeeld was er uit de gouden jaren van Valentino Rossi. Ik kan mij nog goed herinneren dat VR46 een keer vrij vroeg in de race was uitgeschakeld door een technisch probleem. Een heel groot deel van het publiek was al vertrokken voordat de winnaar over de finish kwam. Nou, de Italianen hadden afgelopen zondag zeker wat te juichen. Nadat Pecco Bagnaia lang aan de leiding reed, werd het stokje door zijn Italiaanse landgenoot Marco Bezzecchi overgenomen. Zondag kwam een Italiaanse zege eigenlijk nooit in gevaar. Het was duidelijk te zien hoe speciaal deze zege was voor de normaal gesproken zo rustige Bezzecchi. Winnen voor eigen publiek, en zeker in een emotioneel motorsportland als Italië, is speciaal. Beter gezegd: een hoogtepunt in je carrière.
En natuurlijk is Mugello ook altijd het moment om te kijken of het absolute snelheidsrecord verbroken kan worden. Want daarvoor is het 1,1 kilometer lange rechte stuk bij start-finish in Mugello de beste plek op de Grand Prix-kalender. De laatste jaren was dat niet gelukt. De 366,1 km/h, behaald door Brad Binder en KTM, stond nog uit 2023. Maar vanaf nu is KTM officieel niet meer de snelste MotoGP-motor ter wereld. Nadat Aprilia qua resultaten Ducati al had overtroffen, heeft de fabrikant uit Noale nu ook de snelste motor ter wereld. De Aprilia RS-GP kwam tot 368,6 km/h! Maar liefst 2,5 km/h sneller dan de KTM drie jaar geleden. En om te bewijzen dat het geen toevalstreffer was, behaalden zowel Jorge Martin als Marco Bezzecchi deze uitzonderlijke snelheid. 368,6 km/h, bizar toch!
Sowieso vind ik het rechte stuk van Mugello richting San Donato (de eerste bocht) een fascinerend schouwspel. Nadat de rijders dus ruim 360 km/h halen op het rechte stuk, moet er worden afgeremd naar iets minder dan 100 km/h. En dat gebeurt niet op een vlak stuk, zoals we dat kennen van het TT Circuit Assen. Het rechte stuk van Mugello kent net voorbij de pitstraat nog een klein heuveltje en daarna duiken de rijders naar beneden. Dus vol remmen nadat je de hoogste topsnelheid ter wereld hebt behaald, en dan ook nog eens bergafwaarts. Geen wonder dat de coureurs hier nog weleens iets rechtdoor schieten of net niet de ideale lijn halen. Ik vind San Donato daarom jaarlijks een van de spectaculairste bochten om naar te kijken. Niet per se de bocht zelf, maar hoe bizar hard de rijders moeten werken om een beetje fatsoenlijk bij deze bocht aan te komen.
Naast de Grand Prix van Italië reed de World Superbike afgelopen weekend op MotorLand Aragón. Eigenlijk kwam het beste nieuws voor dit kampioenschap uit het MotoGP-paddock. Nicolò Bulega lijkt op weg naar een zitje in de MotoGP in 2027 bij het VR46 Ducati Team. Persoonlijk ben ik daar heel blij om. En ik denk – zonder dat ze het openbaar uitspreken – dat de WorldSBK daar ook blij mee is. Want Bulega heeft dit jaar alle 18 races gewonnen. Dat is gewoon al de helft van het seizoen. Natuurlijk een megaknappe prestatie van Bulega, maar voor de neutrale fan ook oersaai. Het is daarom in mijn ogen goed dat Bulega vertrekt. Dat zou met de onderlinge verhoudingen nog steeds betekenen dat Ducati oppermachtig is, maar dan zou er wellicht wel wat meer afwisseling kunnen terugkeren.
Ook nog even een shout-out naar een van de drukste rijders van dit moment: Michael van der Mark! Ik vond het heel knap wat hij als invaller liet zien in Aragón. Een zevende plek in de kwalificatie en in de races ging hij ook goed mee. Michael zit momenteel bijna dagelijks op de motor, want na het raceweekend stond er nog een test op het programma voordat hij naar de WK Endurance-ronde op Spa-Francorchamps vertrekt. En weer een weekend later zit Michael zo goed als zeker weer op de BMW in het WorldSBK in Misano, omdat het onwaarschijnlijk lijkt dat Miguel Oliveira en Danilo Petrucci dan beiden hersteld zijn. Zo veranderde het programma van Michael van wat vooraf een rustig jaar leek te worden naar dat van een van de drukste WK-rijders ter wereld.
Tot volgende week,
Asse Klein