Marieke Holthuis (51) en Diederik Verbakel (49) hebben een ontwerpstudio in Aalten. Ze wonen en werken al ruim dertig jaar samen, maar hebben geen liefdesrelatie. ‘Voor veel mensen is het raar, voor ons heel gewoon.’
Marieke Holthuis en Diederik Verbakel vonden samenwonen als student zo gezellig, dat ze nooit meer apart hebben gewoond.
Diederik: „We hebben elkaar in 1995 ontmoet op de kunstacademie in Arnhem, waar we allebei de mode-opleiding volgden. Ik vond haar nogal een bikergirl, met haar korte topje, leren broek en Achterhoekse accent.”
Marieke: „En ik dacht van hem: zou het een jongen of een meisje zijn? Hij was heel kak gekleed, alsof-ie naar de golfbaan ging. Geen liefde op het eerste gezicht dus.”
Diederik: „Toen we evenveel stemmen kregen bij de verkiezing van klassenvertegenwoordiger, stelde Marieke voor om het samen te gaan doen.”
Marieke: „Toen leerden we elkaar snel goed kennen, omdat we veel activiteiten moesten organiseren. Binnen enkele maanden woonden we in hetzelfde studentenhuis en sindsdien hebben we nooit meer apart gewoond. We vonden samenwonen zó gezellig dat we niet anders meer wilden.”
Diederik: „Tijdens de studie hadden we al tegen elkaar gezegd ‘laten we na ons afstuderen naar Italië gaan’.”
Marieke: „En toen kregen we allebei een baan aangeboden bij een ontwerpstudio in Padua. Van ons laatste geld hebben we een ticket gekocht voor het sollicitatiegesprek. We werden beiden aangenomen. Niemand sprak Engels daar, op de secretaresse na, dus we móesten Italiaans praten en tijd voor een cursus was er niet. We hebben uiteindelijk tien jaar in Italië gewerkt, vooral voor het merk Diesel.”
Diederik: „Toen we daarna weer voor vijf jaar moesten bijtekenen, besloten we te stoppen. We wilden allebei wel weer eens wat anders, bovendien was het topsport.”
Marieke: „We zaten bij Diesel aan de top en de werkdruk was hoog. We waren meer aan het managen dan aan het ontwerpen.”
Diederik: „Ik dacht: ik moet nu weg, anders krijg ik een burn-out. Op wereldreis gaan en daarna een eigen ontwerpstudio opzetten, dat leek ons wel wat.”
Marieke: „We hebben onze spullen opgeslagen bij mijn ouders in Aalten, die toen net het huis van de buurvrouw hadden geërfd, en hebben een open ticket gekocht. We zijn begonnen in Cuba en daarna zijn we nog in Brazilië, Argentinië, Peru, Hawaï, Japan, Australië, India, Indonesië en Nepal geweest. Al met al bijna tien maanden. Onderweg hebben we veel ambachtelijk werk gemaakt, zoals sieraden bij een goudsmid in Indonesië en kasjmier sjaals in Nepal. Met die collectie zijn we na thuiskomst een eigen merk begonnen, Died, en een ontwerpatelier, naast het huis van mijn ouders in Aalten. We bedrukken textiel, maar maken ook tassen en aardewerk. Al snel kregen we veel vraag van kledingbedrijven voor ontwerpen, ook internationaal.”
Marieke en Diederik zijn gespecialiseerd in zeefdrukken. Ook beschilderen ze voorwerpen, zoals blokjes hout.
Diederik: „Toen corona uitbrak, viel alles stil. Gelukkig hadden we veel voorraad en hebben we een eigen textieldrukkerijtje. We hebben onze webshop gepimpt en dat ging heel goed lopen in die tijd dat iedereen thuis zat.”
Marieke: „Inmiddels verkopen we ook veel aan particulieren, dat levert meer op dan verkoop via winkels. We werken nu alleen nog met mensen en bedrijven die we heel leuk vinden, zoals museumshops. Het is geen vetpot, hoor. Iedereen zou onze baan willen, maar niet ons inkomen.”
Diederik: „Het is hard werken voor minder geld dan voorheen, maar het is wel leuker. We zouden ons bedrijf kunnen uitbreiden, maar dan ga je met meer mensen werken en worden we wéér manager.”
Marieke: „Ja, we werken keihard, vijf tot zes dagen per week, zo’n tien uur per dag. In het weekend geven we ook regelmatig zeefdrukworkshops.”
Diederik: „Het bijhouden van de social media is ook intensief. In bed verstuur ik al de eerste posts.”
Marieke: „We wonen boven de studio, maar hebben ieder onze eigen slaapkamer. We zijn al ruim dertig jaar elkaars beste vrienden, hebben alles samen, maar vormen geen liefdespaar. Dat is niet altijd makkelijk uit te leggen.”
Diederik: „Marieke heeft een vriend die hier om de week is, zelf heb ik een paar ‘freelance’ vrienden.”
Marieke: „Voor veel mensen is het raar, voor ons heel gewoon.”
Diederik: „Als we niet samen naar Italië waren gegaan, was het mogelijk anders gelopen.”
Marieke: „We hebben een gezamenlijke woonkamer en keuken. We storten allebei een bedrag in de huishoudpot en hebben samen een hypotheek.”
Diederik: „Marieke kookt en de boodschappen doen we meestal samen. Ik doe de was en verschoon de bedden. Het enige knelpunt is samen schoonmaken, dat gaat niet altijd goed. Marieke vindt dat ik het sanitair niet goed schoonmaak, dus dat doet zij. Ik stofzuig. Ook in het werk hebben we onze eigen taken. Marieke doet de planning en administratie, ik ontwerp en samen bespreken we de kleuren en materialen. Marieke naait de tassen, ik knip patronen.”
Marieke en Diederik delen de woonkamer en keuken, maar ieder een eigen slaapkamer.
Marieke: „Ik plan ook onze vakanties. We kiezen samen een bestemming, ik boek de vlucht, de auto en het onderkomen. Diederik zoekt uit of er leuke musea zijn enzo. Mijn vriend gaat mee en soms ook mijn zus.”
Diederik: „Reizen is een van de dingen waar we geld aan uitgeven. Verder hebben we een paar keer verbouwd en kopen we regelmatig kunst van vrienden en bekenden.”
Marieke: „Uit eten gaan, doen we nauwelijks, ik vind dat ik beter kook.”
Diederik: „Wat de toekomst betreft hoop ik dat we ons label nog een beetje kunnen uitbreiden. En ik wil graag trouwen met een miljonair, zodat ik minder druk voel om omzet te behalen. Dan kan ik puur kunstenaar worden.”
Marieke: „Ik hoop dat het ons gegund is om op deze manier samen oud te worden.”
Marieke Holthuis (51) en Diederik Verbakel (49) volgden beiden de mode-opleiding aan de kunstacademie in Arnhem, werkten samen tien jaar voor modemerken in Italië en runnen nu hun eigen ontwerpstudio. Ze wonen boven hun bedrijf in Aalten en hebben een modaal inkomen.
Diederik: „Ik stuur nooit Tikkies.” Marieke: „Ik zit bij een clubje dat elke week in ijskoud water ‘dipt’. Ik heb daar een Tikkie verstuurd voor de koffie.”
Diederik: „Die doen we één keer per week samen.”
Marieke: „Dat was een nieuw dak en een verfbeurt voor de buitenkant van het huis.”
Marieke: „Alles tweedehands.” Diederik: „We zijn upcycle-fans. We bedrukken bijvoorbeeld tweedehands colberts en de nieuwe bekleding voor tweedehands stoelen. We zijn echte kringloop-lopers.” Marieke: „Alleen onze matrassen zijn nieuw.”
Marieke: „Eenmaal per week, zowel de studio als het huis, voordat we gaan schoonmaken.”
Diederik: „Een goedkope wasmachine in Italië, die maakte zoveel herrie dat-ie ging ‘wandelen’. Daar gingen we dan op zitten om hem op z’n plaats te houden. Dat leek een miskoop, maar de transportbanden bleken er nog in te zitten.”
Diederik: „Nergens aan. We geven met plezier geld uit.”
Marieke: „Voor reizen, ons pensioen en arbeidsongeschiktheid.”
Diederik „geeft input”, Marieke bepaalt.
Marieke: „Koop alles tweedehands. En haal vlees van dubbeldoelkoeien, dat is lekkerder en goedkoper.”
In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl