Tv-recensie Of je nou verslaafd bent aan kotsen of aan drank: er zit altijd wat achter, legt Dave Roelvink haarfijn uit.
Dave Roelvink en Marijn Kuipers in een therapiesessie.
„Zal ik maar meteen zeggen wat mijn probleem is?”, vraagt Marijn Kuipers, zittend in een lotgenotengroep. Marijn Kuipers heeft boulimia. En dat is inderdaad een probleem voor de zesentwintigjarige fitness-influencer. In de documentaire Het dubbelleven van Marijn Kuipers (NPO Doc) laat ze zien hoe ze de ziekte geheimhield.
‘Jarenlang legde Marijn zichzelf vast op camera, als vorm van therapie’, verschijnt in witte letters in beeld. Is jezelf filmen ook therapie als je voor elke huilbui op selfiestand nog even je haar goed doet? Ja, dat kan samengaan, bewijst Marijn. Op de video’s is een jongere Marijn te zien die, vlak voordat ze wil overgeven, huilend op de wc zit. Ze mist etentjes met vriendinnen, de verjaardag van haar vader. Ze koopt zakken snoep, chocolade en bestelt daarna nog bij de McDonalds. Dat moet er allemaal weer uit. Al negen jaar lang.
De verlossing verscheen in onwaarschijnlijke vorm: Dave Roelvink. Marijn en Dave krijgen verkering. Nieuwe liefde Dave kent het klappen van de zweep. Hij worstelt zelf ook met verslaving en heeft elke kliniek tussen Amsterdam Zuid en Zuid-Afrika gezien. Bij hem voelt Marijn zich veilig. En het is meteen duidelijk waarom. Dave is een man die in een restaurant hardop zegt „als je wil gaan kotsen, bel dan in ieder geval eerst mij”. Marijn wil weten of Dave vindt dat ze er niet genoeg werk in stopt, in beter worden. Dave zegt dan gewoon „nee”. Hij doorziet dat Marijn om de hete brij heen draait. Dat ze niet naar de kern van het probleem durft te gaan. Gevolgd door: „Ik stuur je trouwens wel nog een bonnetje voor die eerste maanden dat ik je uit eten nam en jij alles weer uitkotste, ik blijf niet bezig.”
Dave gaat mee naar een therapiesessie in een kliniek. Gelukkig is daar behandelaar Lotte die in Dave meteen een bondgenoot ziet en hem vrij spel geeft. Marijn legt de verantwoordelijkheid bij „die eetstoornis”. Het je dik en onzeker voelen, het obsessief sporten, het vreten, kotsen, geheimhouden, ze kan het maar moeilijk uitleggen. Dave breekt in: „Het is niet die eetstoornis die dat doet, jij doet dat om iets niet te voelen.” Volgens Dave werkt het ook zo bij mensen die naar de drank grijpen om gevoelens te dempen en vervolgens zeggen dat ze last hebben van de drank. Hij kan het weten.
Op een lijstje schreef Marijn belangrijke thema’s in haar leven: „verlies, scheiding, sterk zijn, niet tot last zijn”. „Je weet precies waardoor het komt, maar hij staat er niet tussen”, zegt Dave. Marijn kan het zelf niet zeggen. Dave wel: „Dat jouw vader is weggegaan is een heel groot trauma in jouw leven.” Marijn geeft toe en huilt. Dit keer zelfs zonder haar haar goed te doen. Hij pakt, liefdevol, vaderlijk, haar been vast. Elke onzekere verlaten mens verdient een Dave Roelvink.
Het dubbelleven van Marijn Kuipers eindigt met een verontrustend bericht: steeds meer meisjes ontwikkelen een eetstoornis, uit onderzoek blijkt dat socialmediagebruik een van de mogelijke oorzaken is. Dat je als influencer per definitie een dubbelleven leidt was de makers en Marijn zelf even ontschoten. Gelukkig kan iedereen via de Instagram van Marijn met de code ‘Marijn10’ korting krijgen op proteïnepoeders en pilates-accessoires. Hebben we er toch nog allemaal wat aan gehad, die eetstoornis.