De Volkskrant luistert naar (nieuwe) podcasts en bespreekt er elke week een. In MF Doom: Long Island to Leeds onderzoeken de presentatoren hoe de Amerikaanse rapper jarenlang in Engeland onder de radar kon blijven.
is popredacteur van de Volkskrant.
Met zijn glimmende zilveren slechterikenmasker en legendarische status onder hiphopliefhebbers is MF Doom een behoorlijk mythische figuur. Goed idee dus om met een podcast wat licht te schijnen op deze mysterieuze rapper en producer, wiens album Madvillainy met Madlib tot de absolute hoogtepunten uit ruim vijftig jaar hiphop behoort.
De BBC-podcast MF Doom: Long Island to Leeds spitst zich toe op een van de raadsels rond de rapper: waarom bracht hij zijn laatste jaren door in het Britse Leeds, waar hij op 41-jarige leeftijd overleed, na zo goed als zijn hele leven in Long Island in New York te hebben gewoond?
De zoektocht naar het antwoord leidt de luisteraar langs een spoor van falende instituties die het leven van de rapper hebben vormgegeven en uiteindelijk beëindigd, van de Amerikaanse immigratiedienst die hem de toegang tot zijn thuisland ontzegde tot de Britse gezondheidszorg die hem de verkeerde medicijnen voorschreef.
De podcast dient als een uitstekende introductie in de wereld van MF Doom (Dumile Daniel Thompson), want de liefde van presentatoren Adam Batty en Afrodeutsche (Henrietta Smith-Rolla) voor de rapper is in elke aflevering te horen. Een fijn fragment in de eerste aflevering is bijvoorbeeld dat waarin Batty in een platenwinkel in Leeds allerlei Doom-platen uit de bakken vist. Weinig leukers dan iemand met zo veel passie en liefde te horen vertellen.
De gasten die dit duo interviewt, lopen stuk voor stuk ook over van liefde voor Doom. Want, zoals bijvoorbeeld komiek Romesh Ranganathan zegt: ‘Iedereen die MF Doom goed vindt, vindt hem meteen heel goed.’
Juist door die toegewijde fanschare is het bijzonder dat Doom tien jaar in Leeds kon wonen zonder dat mensen dat wisten – uiteindelijk bracht voetbalmagazine The Square Ball pas na de dood van de rapper voor het eerst het verhaal van zijn verblijf in Leeds naar buiten. Het masker hielp daar natuurlijk bij, niet veel mensen wisten hoe MF Doom er zonder die vermomming uitzag.
Jammer is wel dat maar weinig vragen die de podcast opwerpt worden beantwoord. De presentatoren verschuilen zich achter de redenering dat het mysterie hoort bij Doom. De mystiek is inderdaad onderdeel van de aantrekkingskracht van MF Doom. Maar de vraag blijft dan wel wat het bestaansrecht van deze podcast is.
Zeker omdat de presentatoren weliswaar veel over zijn muziek praten, maar niet de mogelijkheden van het audiomedium benutten. Van een artiest als MF Doom hadden de makers veel meer kunnen laten horen: stukken tekst, samples, kleine stukjes beat die zijn uitzonderlijke signatuur verklaren. Een verklaring kan zijn dat de familie van MF Doom, die de rechten van zijn muziek beheert, niet heeft meegewerkt aan de podcast.
Uiteindelijk rest de vraag: wat is een podcast over een muzikant zonder zijn muziek? Een uitgebreid profiel, dat weliswaar interessant, goed geïnformeerd en liefdevol gemaakt is, maar net zo goed een geschreven artikel had kunnen zijn.
Muziek
★★★☆☆
5 afleveringen, door Persephonica in samenwerking met BBC Sounds Audio Lab
Meer podcasts luisteren?
Op deze pagina vind je al onze podcastrecensies, handig doorzoekbaar op genre en aantal sterren.