Anne Hathaway beschikt over het hele entertainmentpakket en weet te overtuigen als popster. Michaela Coel en zij zijn fijne acteurs om naar te kijken.
is filmredacteur van de Volkskrant.
Mother Mary heeft een nieuwe jurk nodig. En als een popicoon van dit kaliber een jurk nodig heeft, behoort het universum stil te vallen. Rood is geen optie: met die kleur is iets (maar wat?). En liever ook géén aureolen of spijkerkronen meer, haar handelsmerk op de bühne, waarmee ze als stadionact de massa in vervoering brengt à la Lady Gaga, of Jeanne d’Arc.
De knop moet om, al is onduidelijk wát de popster precies zo kwelt, als Mother Mary (Anne Hathaway) zich bij de Engelse kasteelhoeve van modeontwerper Sam Anselm (Michaela Coel) meldt, een zenuwinzinking nabij. Ooit, voor hun carrières de stratosfeer in schoten, waren de twee vrienden, mogelijk zelfs geliefden. Nu is hun relatie vijandig.
Bestaat er een meer potente mix dan een popicoon, couture en bodyhorror? Regisseur en scenarist David Lowery (Ain’t Them Bodies Saints, The Green Knight) lokt de kijker subiet mee in zijn stijlvolle, unheimische muzikale en psychologische thriller Mother Mary, waarin de therapeutische kleedsessies (‘van je gevoelens maak ik een jurk’) overgaan in duiveluitdrijving.
Hathaway beschikt over het hele entertainmentpakket; ze won er een Oscar mee met Les Misérables. Op het podium, omringd door een peloton dansers en zingend met haar eigen (bewerkte) stem, overtuigt ze als popster. De muziek en liedteksten klinken even authentiek, met dank aan de medewerking van Charli XCX, Jack Antonoff en FKA Twigs, die ook nog opduikt in een kleine bijrol.
Zeker een vol uur weet Mother Mary zo nog wel te intrigeren. Hoofdrolspelers Coel en Hathaway draaien om elkaar heen, als de hypnotisch bozige Sam en de eenmaal van het podium af fragiele Mary. Fijne acteurs ook, om naar te kijken. En ondertussen zinspeelt Lowery alvast wat op een zonderlinge bovennatuurlijke wending die in de lucht hangt, bijvoorbeeld met een séanceachtige dansroutine met een indrukwekkend schokkende en grommende Hathaway.
Maar dan is het op: alsof iemand geleidelijk de zuurstof wegzuigt uit dat duistere kasteelatelier, waarin deze personages gevangen zitten om die jurk te vervaardigen. Wat zich voordeed als een extravagant, beurtelings gestileerd en rauw horrorballet, over het verraad tussen twee vrienden en de kwetsbare achterzijde van het popgodinnenschap, blijkt vooral een holle, inerte en futiele bedoening. Lowery verliest grip op het script: wát hij nu wil zeggen blijft volstrekt onduidelijk.
En ook de door de film gelardeerde liveoptredens sorteren gaandeweg steeds minder effect: te soortgelijk zijn ze. Mother Mary had meer nodig dan een nieuwe jurk.
Psychologische thriller
★★☆☆☆
Regie David Lowery
Met Anne Hathaway, Michaela Coel, Hunter Schafer, FKA Twigs
112 min., in 40 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant