De Britse premier Keir Starmer weigert op te stappen. Hij negeerde dinsdag de roep van prominente ministers om af te treden. De vraag is nu of een van hen de leider wil uitdagen. Tot die tijd is het Keep Keir & Carry On.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Daag me maar uit! Dat was dinsdagochtend de houding van de belegerde premier tijdens het wekelijkse kabinetsberaad in Downing Street. Starmer wist dat de bewindslieden Shabana Mahmood (Binnenlandse Zaken), Yvette Cooper (Buitenlandse Zaken) en Wes Streeting (Volksgezondheid) hem graag zien vertrekken, maar hij bleef bij zijn besluit om aan te blijven. ‘Het land verwacht van ons dat we doorgaan met regeren. Dat is wat ik doe en wat we als kabinet moeten doen’, zei hij alvorens over te gaan tot de orde van de dag, zoals de toestand in het Nabije Oosten.
De houding van Starmer doet denken aan die van zijn verre voorganger Harold Wilson. Eind jaren zestig hield deze Labour-premier zijn critici de beroemd geworden woorden ‘I know what’s going on, I’m going on’ voor. Wat Starmer betreft, de man van de regels en procedures, zijn de partijvoorschriften duidelijk. Wie hem uit wil dagen moet een vijfde van de 402 Labour-afgevaardigden achter zich vergaren. Streeting, die behoort tot de rechtervleugel van de partij, zou dit aantal hebben, maar hij lijkt niet de eerste stap te willen zetten. En zodoende blijft Starmer aan.
In de middag bracht de premier een bezoek aan technische hogeschool die voorziet in leerlingplaatsen. Ondertussen arriveerde de burgemeester van Manchester Andy Burnham met de trein in de hoofdstad. Deze lieveling van de linkervleugel is de grote favoriet om Starmer vroeg of laat op te volgen, maar hij is nog op zoek naar een kiesdistrict. Voor hem hoeft een leiderschapsstrijd niet nu plaats te vinden. Hij heeft geen haast. Gaandeweg de middag liep het aantal fractieleden dat zich openlijk tegen Starmer heeft gekeerd op naar 91. Ze komen uit alle hoeken van de partij.
Vier lager geplaatste bewindslieden legden hun functie neer, onder wie staatssecretaris Jess Phillips die Starmer verweet te weinig te hebben gedaan aan het beschermen van kinderen tegen Big Tech. Aan de andere kant tekenden zo’n honderd fractieleden een schrijven waarin Starmer werd gesteund. Een groot deel van deze ondertekenaars zit in de regering. De financiële markten bleken niet blij te zijn met de politieke onzekerheid, want de obligatierente steeg naar het hoogste niveau sinds de jaren negentig. Dat is slecht nieuws voor de minister van Financiën.
Voor Labour is het een dramatische situatie, bijna twee jaar na de eclatante verkiezingsoverwinning in de zomer van 2024. Met een historische meerderheid kon Starmer vijf jaar rustig gaan regeren. Brexitland leek na jaren van premierswisselingen onder de Conservatieven af te steven op een periode van rust en stabiliteit. Die hoop bleek vergeefs. Starmer zit al maanden in de problemen. Eerder dit jaar wankelde zijn positie door de affaire rondom de benoeming van de omstreden politicus Peter Mandelson tot ambassadeur in de Verenigde Staten.
Starmer overleefde dat nipt, maar door de historische nederlaag bij de regionale verkiezingen hangt zijn premierschap nu aan een zijden draad. De nederlaag was zo vernietigend dat sommige Kamerleden, onder wie John McDonnell, de vrees uitten dat het bestaan van de partij in gevaar dreigt te komen. Labour verloor volop kiezers aan de populisten op rechts (Reform UK) en op links (The Greens). De vastberaden Starmer hoopt dat de aandacht woensdag weer verschuift naar inhoudelijke politiek, wanneer koning Charles III in het Hogerhuis de troonrede voorleest.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant