is tv-recensent voor de Volkskrant.
‘Het is eigenlijk diplomatie in een glitterpak’, zegt Europa-journalist Stefan de Vries treffend in Andere Tijden presenteert: Het Eurovisie Songfestival. Het geschiedenisprogramma dook maandagavond, met hulp van presentator Hans Goedkoop, in de turbulente historie van het muziekspektakel, dat deze week weer losbarst.
Aanleiding zijn de politieke spanningen rond het festival de afgelopen jaren. Ook Eurovisiesongfestival 2026 belooft weer een roerige editie te worden. Vijf landen, waaronder Nederland, doen niet mee, omdat ze vinden dat Israël van het podium geweerd zou moeten worden. Volgens Avrotros vanwege het ‘ernstige humanitaire leed in Gaza en de onderdrukking van persvrijheid’.
Ook is er de kwestie van het ronselen van stemmen. Israël kreeg onlangs een officiële waarschuwing van de European Broadcasting Union (EBU) voor het overtreden van regels rond het oproepen tot stemmen. Eerder werd de Israëlische regering schuldig bevonden aan het financieren van een grootschalige campagne om de Israëlische inzending van 2025 te promoten.
Ondertussen staan in Wenen, locatie van de wedstrijd dit jaar, de autoriteiten op scherp voor eventuele ongeregeldheden. Kortom: zorgeloos genieten van de schreeuwerige kostuums, kitscherige decors en onverstaanbare liedjes is er niet meer bij. Het Songfestival is hopeloos verdeeld en zal dat voorlopig blijven.
‘Het Eurovisiesongfestival is apolitiek’, stelt de EBU, dat Israël niet wil boycotten. Dat dat onzin is, laat Andere Tijden zien in een boeiend historisch overzicht van allerlei politiek drama rond het liedjesfestijn, aan de hand van archiefmateriaal en kleurrijke anekdoten van deskundigen als Felix Pot, onderzoeker en Songfestivalkenner, en oud-deelnemers Edsilia Rombley (1998 en 2007) en Greetje Kauffeld (1961).
Ook in RTL Boulevard ging het kort over de berisping van Israël, maar ze maakten zich vooral druk over ‘de censuur’ door de EBU van de Noorse inzending Jonas Lovv. Die kreeg een officiële waarschuwing en moet zijn choreografie aanpassen omdat zijn act te sexy zou zijn. ‘Hij zou naar zijn kruis grijpen of een beweging maken met zijn kruis’, aldus Aran Bade.
Dat deed de Boulevard-verslaggever denken aan de Finse Erika Vikman vorig jaar, ‘dat was een orgasme maar dan vocaal’, dat wel werd toegestaan. En aan de Britse Olly Alexander in 2023 die, aldus presentator Eddy Zoë, in ‘een soort darkroom met licht’ stond. ‘Dat gutste gewoon over de schermen heen’, zei Bade, ‘en dat is gewoon uitgezonden.’
Bij Eva werd een heel ander feestje gevierd: de bekendmaking van de Ere Zilveren Nipkowschijf, een oeuvreprijs voor televisiemakers toegekend door een vakjury (disclaimer: ook deze tv-recensent zit daarin), voor het NOS Jeugdjournaal, ‘dat met de juiste toon jonge burgers van ons land weet te vinden’.
De studio was gevuld met nietsvermoedende (oud-)Jeugdjournaal-presentatoren die dachten te gast te zijn vanwege het 45-jarig bestaan van het kindernieuws. Hoewel, niet iedereen was onvoorbereid: verslaggever Joris Marseille had achter de schermen een live-verbinding met het eigen programma, waarin hij op de valreep het nieuws glunderend meldde.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant