Alessandro Zanardi is op 1 mei op 59-jarige leeftijd, bijna zes jaar na zijn zware handbike-ongeval in Toscane, overleden. Met zijn dood verliest de sport een veelzijdig kampioen, een door velen geliefd mens en bovenal een racer in hart en nieren.
Zanardi werd geboren in 1966 en groeide op in Castel Maggiore, nabij Bologna. Op 14-jarige leeftijd begon hij met karten, waarna hij snel doorstroomde op de autosportladder. Via de Formule 3 en Formule 3000 maakte hij in 1991 zijn debuut in de Formule 1 bij Jordan Grand Prix, tijdens de Grand Prix van Spanje.
Alex Zanardi in de Jordan 191.
Foto door: Motorsport Images
Na periodes bij Minardi en Lotus verlegde hij zijn carrière naar de Verenigde Staten, waar hij bij Chip Ganassi Racing uitgroeide tot een ster. Hij won twee CART-titels (de voorloper van IndyCar) en vestigde zijn naam definitief aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.
Op 15 september 2001 sloeg het noodlot toe tijdens een race op de Lausitzring. Na een spin werd Zanardi geraakt door een andere auto. Bij het ongeluk verloor hij beide benen en verkeerde hij in kritieke toestand.
Tegen alle verwachtingen in overleefde hij het drama. Na weken in het ziekenhuis en talloze operaties begon een lange revalidatie. Zijn doorzettingsvermogen en gevoel voor humor bleven daarbij onverminderd. Zijn beroemde grap – "ik ben zo emotioneel dat mijn benen trillen" – werd een symbool van zijn veerkracht.
Na zijn herstel begon Zanardi aan een nieuw hoofdstuk. Hij keerde terug naar de autosport in het WTCC, maar vond zijn grootste successen op de handbike.
Hij won marathons, wereldtitels en schitterde op de Paralympische Spelen van Londen, waar hij twee gouden medailles en een zilveren veroverde. Vier jaar later won hij in Rio de Janeiro nog eens twee gouden en een zilveren medaille. Opnieuw bewees hij dat zijn wilskracht geen grenzen kende.
Alex Zanardi op de Paralympische Spelen van Londen.
Op 19 juni 2020 raakte Zanardi opnieuw zwaar gewond. Bij een handbike-evenement in Toscane kwam hij in een afdaling in botsing met een vrachtwagen. Hij onderging meerdere operaties en werd langdurig behandeld in verschillende ziekenhuizen.
Na een lange revalidatie keerde hij in 2022 terug naar huis, waarna het stil werd rond zijn gezondheidstoestand – tot het nieuws van zijn overlijden. Volgens een verklaring van zijn familie overleed Zanardi in alle rust, omringd door zijn dierbaren.
Zanardi’s leven stond symbool voor doorzettingsvermogen, moed en optimisme. Hij kende ongekende successen, maar ook diepe tegenslagen – en wist telkens terug te vechten.
Hij inspireerde miljoenen mensen, binnen en buiten de autosport. Niet alleen door wat hij bereikte, maar vooral door hoe hij dat deed. Alex Zanardi was geen gewone kampioen. Hij was, boven alles, mens.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport