Elke week luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: Celebratix, waar de werknemers speels gekookte eieren naar elkaar gooien. „We zijn eigenlijk een soort vriendengroep, daar letten we ook op qua hiring.”
Onder de tafel bij evenementenbedrijf Celebratix verdwijnt een stukje kipfilet in de bek van kantoorhond Mila.
„Yooo”, zegt een jonge man met te goed haar en witte tanden. Hij steekt gedurende de hele yo-begroeting – ruim drie seconden – twee vingers in de lucht. Frank Roskam (27), de ceo en oprichter van Celebratix, hangt wijdbeens op een fluwelen groene bank, boven hem posters van platenlabels en festivals. Frank wil weten of we het makkelijk konden vinden. Het kantoor is op het Leidseplein in Amsterdam, we konden het makkelijk vinden. „Oké, chill, chill”, zegt Frank.
Naam bedrijf: Celebratix Locatie: AmsterdamBranche: Evenementen-industrieJaaromzet: Wil het bedrijf niet delenAantal werknemers: 30Kosten lunch: Gratis voor alle medewerkers
De ovalen tafel in het midden van het kantoor is gedekt met brood, beleg en twee grote stapels al klaargemaakte tosti’s. Rond de tafel staan groepjes breed lachende jonge mannen die op Frank lijken. „We zijn eigenlijk een soort vriendengroep, daar letten we ook op qua hiring”, zegt Frank. Het is voor de mannen van Celebratix belangrijk dat ze samen naar een feestje kunnen of op vakantie. „Gewoon die start-upvibe”, zegt Frank leunend op de pingpongtafel.
Een jonge blonde vrouw zet een schaal gekookte eieren op tafel. Elke dag zet een studente de lunch klaar. Vandaag heet ze Bibi, degene die het normaal doet had tentamens. „Chill, oké we kunnen beginnen”, zegt Frank. Eerst haalde iedereen broodjes buiten de deur. Frank vindt het belangrijk dat iedereen met elkaar aan tafel zit en dus kwam er gratis lunch vanuit het bedrijf: „Development is voor ons extreem belangrijk omdat we ons juist willen onderscheiden op die features. Nu kunnen we tijdens de lunch gewoon beetje viben met elkaar.”
Compagnon Hans-Jochem Dijk (43) schuift aan en pakt de kipfilet. Een rolletje bleek vlees verdwijnt onder tafel in de bek van kantoorhond Mila. Het volgende rolletje in de mond van Hans-Jochem. Hans-Jochem was vroeger DJ: „Nu lossen we het ticketing-probleem op met gebruik van blockchaintechnologie”.
De ovalen tafel in het midden van het kantoor is gedekt met brood, beleg en twee grote stapels al klaargemaakte tosti’s.
Speels gooien de mannen gekookte eieren naar elkaar in plaats van het bakje door te geven. Het gaat over festivals, waar je wel of geen kaartje voor moet kopen. Mede-eigenaar Timar Ebbinge (38) vangt een ei. „Ibiza is een hele moeilijke markt”, legt hij uit aan een collega. Hond Mila krijgt nog een stuk kipfilet, Hans-Jochem een tosti.
Veel klanten van Celebratix, clubs en festivals, hebben het moeilijk. Dat komt volgens Jess Kuzelj (26) door de healthy lifestyle van Gen Z: „Uitgaan is te duur en te ongezond.” Frank legt zijn pistolet humus, avocado, kipfilet even neer om te vertellen over een „fucking vette” samenwerking met club Jimmy Woo: elke zaterdagochtend een runningclub met daarna een dayparty. „Superrelevant. Hoe beter het met de Jimmy Woo gaat, hoe beter dat is voor iedereen”, denkt Frank. Volgens Timar is het omvallen van clubs „gewoon marktwerking”. „Vroeger was iedereen opeens DJ en organiseerde een festival, het was gewoon te veel”, zegt hij. Ook Timar was vroeger DJ, maar een „hele kleine”.
Frank nodigt ons uit voor „een borreltje in De Soos” (Chicago Social Club) later vanmiddag. Timar moet draaien. „Ik vind het wel vet om gewoon lekker iedereen bij elkaar te hebben, toch een stukje bedrijfscultuur”, zegt Frank. Afgelopen winter nam hij daarom iedereen twee en een halve week mee naar Kaapstad. „We merkten gewoon dat het heel lekker is om samen even weg te zijn uit Nederland”, zegt Frank. „Lekker vette ideeën bedenken, nieuwe features uitbouwen. En in het weekend een feestje. Dat is gewoon een lekker ritme.”