Twintig jaar na het uitkomen van de film The Devil Wears Prada verschijnt er een vervolg. Andy Sachs (Anne Hathaway) probeert zich in het tweede deel opnieuw staande te houden in de keiharde modewereld, waar een angstcultuur heerst. Maar hoe realistisch is dat beeld eigenlijk?
In The Devil Wears Prada uit 2006 wordt Andy de assistent van Miranda Priestly (Meryl Streep), de gevreesde hoofdredactrice van het toonaangevende modeblad Runway. Streeps personage, losjes gebaseerd op voormalig Vogue-hoofdredacteur Anna Wintour, staat bekend als een ijskoningin vanwege haar veeleisende en kille houding. Die reputatie blijkt niet onterecht.
De oorspronkelijke film volgt het verhaal van Lauren Weisberger, die haar eigen ervaringen met de modewereld heeft verzameld in een boek. Zij was in 2002 werkzaam als assistent van Anna Wintour.
Yeliz Çiçek, voormalig hoofdredacteur van Vogue NL, gebruikte tijdens een gastles op een school een bekende scène uit de film om studenten te laten zien wat er nodig is om in de modewereld te slagen.
In het fragment is te zien hoe Andy uithuilt op de schouder van haar mentor Nigel Kipling (Stanley Tucci) omdat haar baan zo zwaar is. "Wie in de modewereld wil werken, moet een dikke huid hebben en beschikken over veel discipline en doorzettingsvermogen", vertelt Çiçek in gesprek met NU.nl.
Çiçek stelt dat de mode-industrie nog altijd hiërarchisch is en sterke persoonlijkheden kent met grote ego's. "Daar moet je respect voor hebben. Het is in het begin belangrijk om vooral te observeren en een vlieg op de muur te zijn."
De voormalig hoofdredacteur heeft ervaren dat mensen uit de modewereld snobistisch kunnen zijn en dat er regelmatig sneren worden uitgedeeld. Maar de extreme situaties uit de film herkent ze niet. "Ik heb bijvoorbeeld nog nooit meegemaakt dat er een jas op mijn bureau werd gegooid", zegt ze.
Ook Marjolein van den Brand, senior editor bij Vogue NL, nuanceert het beeld van een angstcultuur. "Ja, de werkdruk ligt hoog en er zijn snoeiharde deadlines, maar er heerst zeker geen angstcultuur", vertelt ze aan Vogue. "De mensen zijn bijzonder aardig en onze hoofdredacteur kan niet meer van Priestly verschillen."
Volgens Van den Brand zijn er ook veel overeenkomsten met de film. "De goed geklede mensen, die geweldige kledingkast met alles erop en eraan, en die dynamische omgeving die ervoor zorgde dat geen dag hetzelfde was. Er is geen plek geweest waar ik meer over mode (en mezelf) heb geleerd."
In de werksfeer is er volgens Çiçek in de afgelopen jaren veel veranderd. Waar stagiaires bij modebladen als Marie Claire en ELLE voorheen vooral ondersteunende taken kregen en apart moesten zitten, is er tegenwoordig meer aandacht voor een meer menselijke aanpak. "Mede door maatschappelijke ontwikkelingen en de invloed van de 'cancelcultuur' zijn leidinggevenden over het algemeen zachter geworden."
Dat kan ook Van den Brand beamen. "Op werkgebied in het algemeen, maar ook in de modewereld. Die is nu diverser en inclusiever dan ooit." Dat betekent alleen niet dat het werk minder veeleisend is dan jaren geleden. "De modewereld blijft een sector waarin het er nu eenmaal bij hoort om lange dagen te maken. Avonden en weekenden zijn daarbij geen uitzondering, omdat er dan veel evenementen plaatsvinden", zegt Çiçek.
De voormalig hoofdredacteur heeft de immer een zonnebril dragende Wintour in 2022 meerdere keren ontmoet. Tijdens meetings merkte ze op hoe scherp en doelgericht de voormalig hoofdredacteur van de Amerikaanse Vogue te werk gaat.
"Anna is een vrouw van de klok. Pitches moeten kort en krachtig zijn, want na enkele minuten is het alweer tijd voor de volgende. 'Ok, thank you, next', zei ze dan."
Tegelijkertijd vermoedt ze dat Wintour door de jaren heen milder is geworden dan haar reputatie uit de jaren negentig en vroege jaren 2000 doet vermoeden. "Ik kan mij goed inbeelden dat ze destijds een ijskoningin was. Maar met de tijd lijkt ze een zachter mens te zijn geworden."
Het vervolg op The Devil Wears Prada draait nu in de bioscoop.
Source: Nu.nl algemeen