Op zijn 17de werd Calvin van Capelleveen via Instagram gescout als model. Dit jaar wordt hij 25 en heeft hij al twaalf shows gelopen voor het Italiaanse modemerk Dolce & Gabbana. ‘De jongens die meelopen zijn vrienden geworden.’
schrijft voor de Volkskrant over theater en human interest
Hoe ben je opgegroeid?
‘In een rijtjeshuis in Schiedam. Mijn jeugd was rustig. Ik ben altijd close geweest met mijn familie. Mijn moeder komt uit Suriname en is Hindoestaans en mijn vader is een katholieke Hollander. Ik ben zelf niet gelovig. Twee jaar geleden zijn mijn ouders naar Achtmaal verhuisd, een klein dorp in Brabant. Als ik niet op reis ben voor mijn modellenwerk woon ik bij hen.
25 in 26
In de serie 25 in 26 vragen we jongeren die dit jaar 25 (zijn ge)worden hoe ze zijn geworden wie ze zijn en hoe ze hun toekomst zien. Meedoen? Mail een korte omschrijving (opleiding/woonplaats/bijzonderheden) naar: 25in26@volkskrant.nl
‘Op de basisschool was ik erg op mezelf en vond ik het lastig om vrienden te maken. Ik ben vrij introvert en het voelde altijd alsof ik er net niet bij hoorde op school. Ik speelde veel samen met mijn een jaar jongere broertje. We zaten samen in een voetbalteam en we gameden veel op de Wii en op de Nintendo. Op de middelbare school vond ik wel aansluiting en werd ik socialer.’
Wist je toen ook al dat je model wilde worden?
‘Nee, daar had ik nog nooit over nagedacht totdat mijn huidige agency me in 2018 benaderde via Instagram. Ze vroegen me of ik langs wilde komen voor een open casting.
‘Mijn vader en moeder vonden het meteen geweldig, want ze hadden mij al eens toen ik klein was opgegeven voor een auditie voor een tv-commercial. Toen liep dat mis omdat ik voor de camera helemaal dichtsloeg en er geen woord uit mijn mond kwam. Ik was toen nog niet zelfverzekerd.’
Hoe ging die open casting in zijn werk?
‘Het ging heel snel allemaal. Je staat dan met ongeveer driehonderd modellen in een rij. Om de beurt ga je een kamer in. Als er interesse is, nemen ze met een lint je maten op. Je borstomvang en je heupomvang worden opgemeten en er worden foto’s gemaakt. Als dat gebeurt, is het een goed teken, want vaak sturen ze je al weg zonder je maten op te nemen. Ik was 17, en op die casting heb ik mijn huidige bookers ontmoet. Zij zeiden meteen: jij moet model worden.’
Hoe waren de eerste jaren als model?
‘Ik vond het spannend en moest veel leren, vooral hoe ik comfortabel werd voor de camera. De eerste jaren heb ik niet veel gewerkt en was het een kwestie van testshoots doen en mensen leren kennen.
‘Model zijn is een extravert beroep waarbij je veel zelfvertrouwen moet uitstralen, maar dat betekent niet dat je een extravert persoon hoeft te zijn. Ik moest leren omgaan met in het middelpunt staan, en me op mijn gemak voelen met de rol die ik op dat moment aanneem.
‘In het begin keek ik veel naar jongens om me heen die wel klussen pakten en probeerde ik hun meer extraverte gedrag te kopiëren. Ik kon onzeker worden van de gedachte dat mijn persoonlijkheid niet past bij het beroep. Maar mijn agency heeft me altijd gesteund, en uiteindelijk kwamen de klanten vanzelf.’
Hoe voelt het dat je gezicht je werk is?
‘Gek eigenlijk. En best oneerlijk. Ik heb er natuurlijk niet hard voor gewerkt, ik ben ermee geboren. Ik weet dat er veel mensen zijn die model willen worden, maar dat niet kunnen worden door hoe ze eruitzien. Voor hen vind ik het oneerlijk, maar voor mezelf vind ik het geweldig dat ik op deze manier mijn geld verdien.’
Heb je een klant waar je het meest trots op bent?
‘Mijn leukste klant is het Italiaanse modemerk Dolce & Gabbana. Ik heb al twaalf shows voor ze gelopen, en dan doe ik ook nog lookbooks (fotoboek met de nieuwste collectie, red.) en onlinecampagnes voor ze. Dan zie ik mezelf op billboards door heel Europa. Dat vind ik echt geweldig.
‘Die shows van hen zijn door heel Italië, dus dan loop je voor het Vaticaan in Rome, of op het grote plein in Venetië. De meeste jongens die meelopen zijn vrienden van me geworden.’
Oefen je veel voor dat lopen?
‘Niet echt. Ze zeggen wel altijd voor een show hoe ze willen dat je loopt. De ene keer moet je sterk lopen, en dan weer langzaam. Als je sterk loopt, is het sneller met een boze blik. Echt mannelijk, zou ik zeggen. Als je langzaam loopt, mag het relaxter en kijk je meer om je heen. Dat is meer klassiek.
Calvin van Capelleveen wordt 25 op 12 september.
Woonplaats Achtmaal
Hoe volwassen vind je jezelf op een schaal van 1 tot 10? ‘Een 7. Ik ken mezelf goed en ik weet wat ik wil.’
Voel je jezelf onderdeel van een generatie? ‘Ja, ik leef misschien vrijer dan leeftijdsgenoten, maar tegelijkertijd heb ik ook mijn rijbewijs nog niet.’
Waar ben je over zeven jaar? ‘Hopelijk ben ik dan het grootste en bestbetaalde model van Nederland. En misschien ben ik dan ook wel als booker aan de slag.’
‘Je hebt niet zoveel te zeggen over wat ze willen, maar van tevoren wordt er wel met je overlegd wat je prettig vindt. Ik zou bijvoorbeeld nooit een naaktshoot doen. Vrouwenkleding zou ik alleen doen voor een goed bedrag.’
Waarom?
‘Ik probeer een beeld van mezelf neer te zetten als model. Ik heb het idee dat als highfashionklanten me zouden zien in vrouwenkleding, of naakt, dat ze me dan als een ander soort model zouden zien, en ze me minder serieus zouden nemen. Over tien jaar wil ik dit nog steeds doen, en dan zijn het wel herenmerken als Ralph Lauren en Dunhill waar ik mezelf graag in zou zien.’
Voel je je weleens een paspop?
‘Absoluut. Ik voel me best vaak onzichtbaar. Dan sta je in een studio, trekt iemand kleren bij je aan, wordt er een foto van je gemaakt, trek je je kleren weer uit en komt er een volgende outfit. Soms doe je vijftig outfits op een dag. Dan denk ik weleens aan het einde van een dag: wat heb ik nou eigenlijk gedaan? Maar dat is part of the job. Het is gewoon werk natuurlijk.’
Maakt zo’n modellencarrière je nou zelfverzekerder, of juist ook onzeker?
‘Als ik werk heb, ben ik zelfverzekerd. Het enige dat mij onzeker kan maken, is sociale media. Als ik even thuis zit en ik zie iemand anders grote klussen pakken, kan ik wel denken: waarom ben ik dat niet?
‘Soms neem ik een break van sociale media. Dan verwijder ik mijn Instagram voor een maand om even tot mezelf te komen, en stil te kunnen staan bij wat ik zelf al bereikt heb. Ik denk dat veel jongens in de modellenwereld worstelen met sociale media. Tegenwoordig kijken klanten ook naar hoeveel volgers je hebt, dat levert wel druk op.’
Mag ik vragen wat je verdient als model?
‘Dat verschilt erg. Er zijn klussen van tweeduizend euro, maar ook van tweehonderd. Een show lopen levert doorgaans niet zoveel op, en er gaat dan nog dertig procent af voor het bureau. Maar je hebt die shows wel nodig om gescout te worden voor grote onlinecampagnes.’
Hoe voelt het om een show te lopen op het plein voor het Vaticaan en daarna weer thuis te komen in een klein Brabants dorp?
‘Ik vind dat fijn. Het is hier lekker rustig, en dat kan ik wel gebruiken als ik lang weg ben geweest. Het nadeel is dat mijn vrienden in Rotterdam wonen, dus mijn sociale leven kan een beetje stilstaan als ik hier ben. Dat voelt soms dubbel, en dan ben ik als ik thuis ben vooral aan het kijken wanneer ik weer weg kan. Volgende week ga ik naar Italië, daarna naar Duitsland. Thuis zijn is fijn, zolang er maar werk in het vooruitzicht ligt.
‘Maar als ik in Japan of Korea ben voor werk, dan ben ik natuurlijk ook alleen. Dan zou ik willen dat mijn familie en vrienden dichterbij waren, dat ik met ze kon delen wat ik meemaak. Ik bewandel zo’n ander pad dan de mensen die dicht bij me staan. Mijn broertje gaat bijvoorbeeld nu afstuderen. Ik heb na de havo een tussenjaar gedaan, en ben daarna fulltime model geworden.’
Blijf je voorlopig nog thuis wonen?
‘Misschien ga ik over een tijdje naar Milaan. Daar wonen veel modellen, omdat er veel merken zitten. Ik kan best al wat Italiaans verstaan. Zinnetjes als: doe je hand in je zak, omdraaien, doe je shirt uit, dat soort dingen. Maar als ze over hun vakantie gaan vertellen, heb ik geen idee.’
Heb je tips voor jonge lezers die model willen worden?
‘Je moet dicht bij jezelf blijven, en het zeker de eerste jaren niet als je hoofdbaan zien. Een goede agent is cruciaal. Die helpen je met zaken als sporten en voeding. Het is belangrijk om de goede maten te hebben. Tijdens corona was ik bijvoorbeeld tien kilo zwaarder dan ik nu ben, omdat ik veel meer ging sporten. Toen moest ik weer afvallen.
‘Ik vind het wel lastig dat ik niet voluit kan gymmen, omdat ik niet te breed mag worden. Elk model moet dezelfde maten passen, dus een ander lichaam zou me in de weg zitten. Maar dat is een kwestie van de knop omzetten. Dit is mijn werk. Ik moet wel. Ik kan niet anders.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant