is televisierecensent voor de Volkskrant.
‘Koningsdag is een belangrijke dag voor de familie om zich in de kijker te spelen’, zei NOS-presentator Saïda Maggé, terwijl ons koningshuis – de familie in kwestie – zich een weg baande door het Friese Dokkum. Oftewel: het is hét moment voor een charmeoffensief dat het volk ervan moet overtuigen dat de Oranjes die 60 miljoen belastingeuro’s per jaar hartstikke waard zijn.
Maar dan moet dat volk wel kijken. Dat is nog best lastig, op een dag waarop lauw bier in plastic bekers en kleedjes vol zooi een verleidelijk alternatief vormen voor televisie.
Eerlijk is eerlijk: voor het NOS-verslag van het bezoek aan Dokkum hoefde je niet thuis te blijven. De Friese stad lag er mooi bij, de sfeer was opperbest, de Oranje-fans die een handje hadden gekregen verkeerden in extase. Maar uiteindelijk blijft het toch een minder spannende versie van de intocht van Sinterklaas. Daar raakt de Pakjesboot tenminste weleens de weg kwijt.
Om het geheel wat op te fleuren, had de Friese organisatie een spelelement toegevoegd: stempelkaarten, een verwijzing naar de laatste keer dat het staatshoofd in Dokkum was, tijdens de Elfstedentocht. Helaas sloeg het niet helemaal aan. Al bij de eerste stempelpost bleek dat de koning zijn eerste stempel per ongeluk had overgeslagen. ‘Oh’, was het commentaar van Maggé.
Misschien uit Oranjeliefde, waarschijnlijk uit indrukwekkende professionaliteit probeerden de NOS-presentatoren er nog wat van te maken. Verslaggever Martijn Bink hoopte hardop dat de hoogheden zouden meedoen met het fierljeppen – ondanks, of juist vanwege, het risico dat een van hen in een Dokkumse sloot zou belanden. ‘Dat zou mooie televisie opleveren’, erkende Maggé.
Gelukkig lag er nog een hoogtepunt in het verschiet: het ondernemersplein. In een absurde setting – boven hen draaide een enorme mechanische klok, op de achtergrond hield een vrouw in een soort harnas een balk omhoog – moest de familie verschillende opdrachten uitvoeren.
De koningin versierde koekjes, de koning speelde in een grote gamestoel een landbouwsimulator. Daarmee verdiende hij een handje potgrond, dat hij vervolgens in een soort bronzen ei, een kunstwerk, moest plaatsen.
Wat nou als elke Koningsdag een provinciestad wordt omgetoverd tot één grote escaperoom? Waarbij de Oranjes pas terug naar Huis ten Bosch mogen als alle puzzels zijn opgelost? Dat klinkt misschien wat wreed. Maar als we de koning op zijn woorden mogen geloven, valt dat best mee. ‘Ik zou eigenlijk niet meer weg willen, zo leuk is het hier’, zei hij tegen verslaggever Evita Mac-nack.
Deze recensent zou in dat geval elke 27 april trouw voor de buis zitten – en vermoedelijk veel Nederlanders met mij. En de Oranjes kunnen zich letterlijk in de kijker spelen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant