De lezersbrieven! Over wie Nederland draaiende houdt, wie onze gegevens in handen heeft en waar onze belastingcenten aan worden uitgegeven. Over bloedfanatieke vrouwen, de jongeren van tegenwoordig, het voorkomen van zinloze discussies en de democratisering van een feest.
Er is maar één manier om te laten zien hoe belangrijk migranten zijn voor Nederland: laat hen allemaal twee weken staken.
De maatschappij zou na amper twee dagen hopeloos vastlopen. De supermarkten raken en blijven leeg, want niks wordt meer klaargezet of weggebracht in distributiecentra. De pakketdiensten rijden niet, pakketten en post blijven in de overslagstations liggen. Hulpbehoevenden blijven op thuishulp wachten, die niet komt. Het afval stapelt zich op. Muren worden niet gestuct, vloeren niet gelegd, kantoren niet schoongemaakt.
‘Echte’ Nederlanders zullen dit niet opvangen of oplossen: zij hebben het te druk met protesteren tegen asielzoekers, migranten en buitenlanders in het algemeen. Te druk met het voeren van veldslagen tegen de politie, het bedreigen van gemeenteraadsleden en het aanrichten van vernielingen. Ik denk dat de staking nog geen week zou duren. Op verzoek (lees: zielig gehuil) van diegenen die gemaskerd vooraan stonden bij de ‘acties’ van ‘bezorgde burgers’.
Marcel Heinsbroek, Schiedam
Beste lezers van de Volkskrant, zullen we de instanties die gebruik maken van DigiD, zoals de belastingdienst, MijnOverheid, gezondheidssites et cetera, allemaal voortdurend bedelven onder appjes en mailtjes met het verzoek om DigiD te verlaten? Het is beschamend en uiterst gevaarlijk dat onze regering door blijft gaan met Solvinity, ondanks de Kamermeerderheid die tegen is. Al onze gegevens in Amerikaanse handen? Dit is buitengewoon zorgelijk.
Jolike van Dijk, Heerhugowaard
‘Dwangsommen voor late asielbesluiten in één jaar tijd verdubbeld: IND betaalde 79 miljoen euro’. Niet de IND betaalt die dwangsommen. Dat doen wíj.
Trea van Vliet, Biggekerke
In de brieven van zaterdag 25 april schrijft Peter Zondervan dat tijdens een spelletje spelen met zijn kleinkinderen, de mannen vooral willen winnen. De vrouwen zijn volgens hem minder gericht op competitie. Mijn man kan slecht tegen zijn verlies en onze dochter heeft dit van hem geërfd. Beiden zijn bloedfanatiek tijdens spelletjes en chagrijnig bij verlies.
Mieke Voogd betoogt in dezelfde krant dat de werkomgeving is ingericht volgens masculiene principes: beheersbaarheid, voorspelbaarheid en maakbaarheid. Daar tegenover stelt zij feminiene principes zoals zorg voor elkaar en de omgeving. Laat ik me als vrouw nu wèl herkennen in al die principes.
Eigenschappen zijn eigenschappen. Voor de gelijkwaardigheid tussen de seksen zou het goed zijn om los te laten dat er mannelijke of vrouwelijke bestaan.
Heleen Karsten, Zeist
Prijzenswaardig, wat Emile Roemer doet met het thema ‘aandacht voor democratie’. Ik hoop dat de geplaatste foto niet exemplarisch was voor het feest bij het Gouvernement aan de Maas. Ik tel zestien mannen en (vermoedelijk) één vrouw. Wellicht volgende keer een andere gastenlijst, of andere foto.
Mechteld Schwartz, Terwolde
Laat minister Karremans iedereen verplichten om álle elektrische fietsen te verzekeren met kentekenplaatje. Zo kunnen ouders en verzekeraars in ieder geval meebetalen aan de schade die deze fietsen aanrichten.
Verzekeraars zullen het probleem oplossen door minderjarigen zonder verkeersdiploma en/of helm niet te accepteren. Dan hoeven wij ons niet meer bezig te houden met een zinloze discussie over de dikte van banden.
Bernadette Drenth, Leiden
Wat een hoopvol essay van Martijn Simons met betrekking tot gen Z. Onze kleinzoon van 13 vertelt stoere verhalen waar ik om moet lachen, maar ik heb het dan tevens te doen met de leerkrachten en vraag me af hoe ze het volhouden en waarom ze hun vak leuk vinden.
Martijn toonde me de andere, ontroerende kant. Wat fijn dat onze pubers net zo divers zijn als wij dat ooit waren. En dat er leerkrachten zijn die naast interesse in hun vakgebied, ook nieuwsgierig zijn naar deze jonge mensen. Bovendien kan ik mijn vooroordelen over gen Z kritischer benaderen. Ik hoop dat er jonge mensen zijn die na het lezen van dit artikel overwegen om hun ambities in het onderwijs te steken.
Lies Staal, Bergen op Zoom
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant