Tadej Pogacar heeft voor de derde keer op rij Luik-Bastenaken-Luik gewonnen. De Sloveense wereldkampioen van UAE Team Emirates kwam na 259,5 kilometer solo aan in Luik.
Woorden om zijn prestaties te beschrijven, schieten inmiddels tekort, vergelijkingen zijn eigenlijk niet meer te maken. En de man die simpelweg tijdens een klim in zijn wiel kan blijven, is niets minder dan absolute top. Ook als die man nog een jongen van 19 jaar oud is.
Welkom in de wereld van Tadej Pogacar, wereldkampioen met buitenaardse kwaliteiten, en voor de vierde keer winnaar van Luik-Bastenaken-Luik. Dan toch maar een vergelijking: alleen Eddy Merckx won daar vijf keer.
De manier waarop Pogacar op de finaleklim op de Cote de la Roche-aux-Faucons bij de 19-jarige Paul Seixas wegrijdt, de enige die twintig kilometer eerder op de iconische La Redoute in zijn wiel kan blijven zitten als hij demarreert, is indrukwekkend. Pogacar hoeft er niet eens voor uit het zadel te komen, Seixas lijkt stil te staan. Het is het slotstuk van een klassieker die vooraf vooral in het teken stond van de vraag of Pogacar serieus uitgedaagd zou worden door de Franse tiener Seixas, wellicht met wat hulp van Remco Evenepoel.
De Belg in dienst van Red Bull-Bora weet namelijk hoe het is om in Luik te winnen, hij deed het eerder in 2022 en 2023. Hij is betrokken bij een verrassingsaanval van een groep van zo’n vijftig renners die meteen na de start op avontuur gaan. Alle ploegen hebben renners in die kopgroep, behalve dan het Decathlon van Seixas. De groep krijgt de ruimte, het verschil met het peloton bedraagt met nog 177 kilometer te gaan zelfs viereneenhalve minuut. Echt zorgen maakt Pogacar zich niet om de groep. ‘Ik vond het prima om ze weg te laten rijden. Ook al laat je Remco normaal gesproken niet gaan. Maar we hebben het onder controle kunnen houden.’
Door het harde werk van zijn ploeg UAE Team Emirates, met hulp van Decathlon, loopt het verschil terug. Een nieuw kopgroepje ontstaat door uit de grote vlucht weg te springen, vier man sterk. Met nog 94 kilometer te gaan, wordt uiteindelijk de inmiddels uitgedunde vluchtgroep bijgehaald, twaalf kilometer later is het kopgroepje aan de beurt. Vanaf dat moment domineert UAE de koers door het tempo hoog te houden aan kop van het peloton. En kan Pogacar zich klaarmaken voor zijn grote finale.
Op de Redoute, de klim waar al zo vaak de beslissing viel in Luik-Bastenaken-Luik, demarreert hij. Alleen Seixas kan hem volgen, samen slaan ze een gat met het peloton, waar Mattias Skjelmose nog even voor fietst. Seixas, die debuteert in Luik en een paar dagen eerder nog de Waalse Pijl won, rijdt in het wiel van Pogacar over La Redoute, naar de laatste hindernis van de dag; de Roche-aux-Faucons. Daarna is er nog zo’n elf kilometer te gaan.
Pogacar: ‘Op La Redoute ging ik diep, ik kon zien dat Seixas aan het elastiek bungelde. Toen hij op de top toch naast me zat, was ik onder de indruk. Ik was me eigenlijk al aan het voorbereiden op de sprint, omdat hij zo sterk was. Maar ik ken de beklimming van de Roche-aux-Faucons die nog moest komen goed, ik weet precies wat ik daar kan en hoe ik daar moet rijden.’
Met het in de wind wapperende zwarte rouwbandje om zijn arm, ter nagedachtenis aan zijn onlangs overleden oud-ploeggenoot Cristian Camilo Muñoz, blijft Pogacar ijzig kalm zijn eigen tempo rijden op de beklimming van de Roche-aux-Faucons. En dat tempo breekt Seixas, die uiteindelijk als tweede op 45 seconden na de Sloveen over de finish zal rijden. Twee minuten later sprint Evenepoel in het overgebleven peloton naar een derde plek.
Pogacar, na de finish: ‘Ik fiets weinig wedstrijden, en heb dus niet vaak de kans om te winnen. Er is veel druk om te presteren op dit soort dagen, ik ben blij dat we daarin geslaagd zijn. Ik kan niet trotser zijn op het team.’
Pogacar wint met Luik-Bastenaken-Luik zijn derde wielermonument dit jaar, na Milaan-Sanremo en de Ronde van Vlaanderen. In totaal heeft hij nu dertien monumenten op zak. Wat er nog te wensen overblijft voor de Sloveen, behalve de klassieker Parijs-Roubaix, die hij dit voorjaar verloor aan Wout van Aert? Pogacar in Luik: ‘Ik wil gewoon genieten, zo lang mogelijk. En als ik niet meer win, dan hoop ik dat degene die me verslaat het waard is.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant