Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
We kwamen aan in Londen, net als de rest van onze natie, dus waar we ook liepen: overal klonk Nederlands gekwetter. ‘Maar je had toch gezegd dat we pizza gingen eten?’ ‘Hoezo kost een ijsje vijf pond!’ ‘Jacqueline, Jacqueline, hiero.’
Als je overweldigd wordt door de aanwezigheid van Nederlanders, kun je jezelf geruststellen met de gedachte dat iedereen dit heeft; je eigen taal kun je nu eenmaal makkelijk onderscheiden, dus vallen je landgenoten in den vreemde disproportioneel op. Een Italiaan zal ook denken: bén ik eindelijk Rome uit, hoor ik nog steeds overal van die irritante Italianen.
Toch klopt dat niet helemaal. Want Vlamingen, die ik ook zonder moeite kan verstaan, hoor ik bijna nooit.
Zouden wij dan toch een luidruchtig volk zijn? We hadden het erover met een Vlaamse vriend in Londen, die zich onthield van commentaar, maar wel eng accuraat de lokroep van de Nederlander nadeed: ‘Kijk!’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant